من دیگه راستش قید تاریخو زدم. اصلا چه‌ حاصلی داره هی نشستن و غصه‌خوردن؟

بیست امتیاز منفی برای زندگی چون داره اینجوری تا میکنه باهام.

دست‌ روی دست می‌گذاشت و بابت نشدن‌هایش زودتر از آنکه نشود می‌گریست.

آسمون آبی زمین پاک بعد از پاس‌شدن نهایی تاریخ.

دست به گلویم زدم و گفتم ببین، اینجاست، رد نمی‌شود.

آم، امروز واقعا روز خوبی به نظر نمی‌رسه، I don't like it.

دیدی وقتی که از یه نفر خوشت نمیاد و مجبوری باهاش هم‌کلام شی و تحملش کنی بهت چطوری می‌گذره؟ انگار که یه بار اضافه روی شونه‌هاته و هرلحظه ممکنه صبرت سر بیاد و سرش داد بزنی و تظاهر به دوستی رو تبدیل به یه نفرت طولانی دوطرفه کنی؟ زندگیم امروز برام مصداق بارز و دقیق همون فرده. مقابلم ایستاده، به طرز فجیع و انکارناپذیری خستم، و هر لحظه ممکنه دندونمو از روی جیگرم برش دارم.