من یاد گرفته‌ام بعضی دوست داشتن‌ها قرار نیست به مقصد برسند آن‌ها فقط برای این آمده‌اند که چیزی را در ما بشکنند و بروند پس اگر روزی دوست داشتنت تمام شد بدان نه چون کم بود بلکه چون ادامه‌اش مرا از خودم می‌گرفت هیچ

وحشت وقتی آرام باشد خطرناک‌تر است می‌نشیند کنار نفس‌هایت و وانمود می‌کند جزئی از توست هیچ

مير من خوش می‌روی کاندر سر و پا ميرمت خوش خرامان شو که پيش قد رعنا ميرمت گفته بودی کی بميری پيش من تعجيل چيست خوش تقاضا می‌کنی پيش تقاضا ميرمت عاشق و مخمور و مهجورم بت ساقی کجاست گو که بخرامد که پيش سروبالا ميرمت آن که عمری شد که تا بيمارم از سودای او گو نگاهی کن که پيش چشم شهلا ميرمت گفته لعل لبم هم درد بخشد هم دوا گاه پيش درد و گه پيش مداوا ميرمت خوش خرامان می‌روی چشم بد از روی تو دور دارم اندر سر خيال آن که در پا ميرمت گر چه جای حافظ اندر خلوت وصل تو نيست ای همه جای تو خوش پيش همه جا ميرمت حافظ

جان من از تو می رنجید تویی که جان من بودی هیچ