جایی میان زمین و هوا مانده‌ام؛ منتظرت نیستم، چون می‌دانم دوستم نداری دل نکنده‌ام، چون هنوز دوستت دارم. مهدی فیض

پرندهٔ عمر من سبکبالی کرد و رفت بی‌آنکه نشانی از خود باقی بگذارد و من ماندم در این آسمان خالی با صدای بال‌هایی که دیگر باز نمی‌گردند هیچ

صندلی‌ها خالی بودند درست مثل قلب من سکوتی بود که هیچ صدایی جرئت شکستن آن را نداشت نور کم‌جان عصر روی چوب سردشان می‌افتاد و من به تمام نبودن‌ها فکر می‌کردم چقدر آسان می‌تواند جای کسی خالی بماند و چقدر سخت می‌توان دوباره پرش کرد هیچ

خواب‌هایم بوی تن تو را می‌دهند نکند آن دورتر‌ها نیمه شب در آغوشم می‌گیری؟ فدریکو گارسیا لورکا

رفتی و من ماندم میان لحظه‌هایی که هنوز باور نکرده‌اند تنها شده‌اند هیچ

با من از بهار بگو من پاییزم چیزی نمی‌بینم همه‌چیز رنگ زرد رفتن دارد با من از بهار بگو شاید صدایت چند برگ مانده را از سقوط نجات بدهد با من از بهار بگو من هنوز به شکفتن باور دارم فقط دیگر چشم‌هایم قدرت دیدنش را ندارند هیچ

عشق، آیینه غبار گرفته بود عشق آیینه بود که حتی وقتی کثیف و گرفته بود باز هم حقیقت را نشانم می داد و من هر بار که دست می کشیدم به جای زدودنش عاشق‌تر می شدم هیچ

گفتند شعر‌های من جوشش دریاست خروش رود بی‌شک کمی بالاتر به چشمه‌ای می‌رسند که تو هستی گروس عبدالملکیان

فصل عوض می‌شود ماه عوض میشود جای آلو را خرمالو می‌گیرد جای دلتنگی را دلتنگی علیرضا روشن

دور بودی از من دور ولی فاصله‌ها فقط میان دست‌هایمان افتادند دور بودی اما عجیب هر قدمی که از من دور می‌شدی عمقِ تو در من بیشتر می‌شد هیچ

اگر شعر‌های من زیباست اگر شعر‌های من زیباست دلیلش آن است که تو زیبایی حالا هی بیا و بگو چنین است و چنان است اصلاً مهم نیست خانه‌ات کجا باشد برای یافتنت کافی است چشم‌هایم را ببندم خلاصه بگویم حالا هر قفلی که می‌خواهد به درگاه خانه‌ات باشد عشق پیچکی است که دیوار نمی‌شناسد گروس عبدالملکیان

اصلا زشت صدایم کن هرچه از تو آید زیباست هیچ