|هیرمان|
•ترس• واژهای سه حرفی که دنیایی از هیولاهای رنگی و خاکستری را در پشتِ خود پنهان کرده و آدمی از برِ
•تجربه•
واژهای است که بارِ سنگینی دارد و از زمین افتادن و بلند شدنهای متعددِ انسان و مواجه شدن با تازهترینها شکل میگیرد و همچون شاخهی پیچکی، به دورِ آدمی حلقه میزند.
[یک لحظه مکث کرد خیال]
یک لحظه مکث کرد خیال
وگرنه از پل گذشته بودیم و حالا داشتیم
برای همهچیز دست تکان میدادیم
من اما روبهروی شهری ایستادهام
که نای ایستادن ندارد
و نیمرخِ ماه بر شبش سوراخ است
و رد پاهای تو
در هزار کوچهاش سوراخ است
و جای لبهایت بر پیشانیام سوراخ است
کلید را در جمجمهام بچرخان و
داخل شو
به آغوش اعصابم بیا
در تاریکیِ سرم بنشین
اتاق را بگرد
و هرچه را که سالهاست پنهان کردهام
از دهانم بیرون بریز
پردهها را کنار بزن
چشمها را بشکن
و متن را از نقطهای که در آن اسیر شده
آزاد کن.
-گروس عبدالملکیان.