پیامای بعدی مو نخوندی دخترم؟🌙
گفتم من منظورم از حرفی که زدم توهین نبود! یه انتقاد بود!
مگه من کیم که بخوام به کسی توهین کنم؟
بعد میدونی حرفت در مورد اینکه بقیه میتونن کار اون رو تقلید نکنن مثلِ چی میمونه؟
مثل این میمونه که من مثلا توی یه جمعی شروع کنم به حرف زدن، بدون توجه به شرایط ادم هایی که توی اون جمع هستن. حرفای بدی هم نزنمااا! فقط حرفام مناسب یه عده از افراد اون جمع نباشه.
بعد بیان بهم بگن میشه بیشتر مراقب صحبت کردنت باشی؟ حرفایی که میزنی مناسب شرایط همه نیست.
بعد من برگردم بگم: به من چه؟ من ازادم این حرفارو بزنم. اونا گوش ندن! پاشن برن...!
ببین، حرفت تا یه جایی درسته. اون کسایی هم که میبینن باید عاقل باشن و هرچیزی رو قبول و تقلید نکنن، ولی قبول داری فردی که توی جامعه مطرحه، به طبع محبوبیت و تاثیر. نفوذی که بین مردم داره، مسئولیت بیشتری هم داره و بیشتر باید مراقب رفتارش باشه؟
اصن مراقب باشهه حرفاش و رفتاراش و پوشش و ظاهرش در شان خودش که یه هنرمنده باشه...!
بازم میگم، من نخواستم و نمیخوام به کسی توهین کنم. چون اصلا کار درستی نیست!
من صرفا دارم انتقاد میکنم...!
باز با اینکه گفتم منظگر من فقط به ایشون نبود ولی گفتم خود آقای مقاره هم کم خوبی ندارن!
ولی انتقاد کردن ازشون به معنی توهین نیست اصلا!
من همچین قصدی نداشتم.