🔺اما وقتی جنگ میشه یه تفاوت اساسی به وجود میاد، بنا به تجربه، عقل، منطق و علم عرصه نظامی همه جنگ ها یه روز تموم میشه. 👈 چون گفتیم جنگ عرصه های مختلفی داره و عرصه نظامی بعد از مدتی پایان پیدا می‌کنه. 🔺برای این که جنگ ها پایان پیدا کنن باید یک گفت و گویی انجام بشه و در واقع معاهده صلح بین دو کشور بسته بشه. 3/7

🔺این گفت و گو اجتناب ناپذیره چون هیچ جنگی عرصه نظامیش تا قیامت ادامه نداشته در واقع هیچ دو کشوری نمیتونن با هم تا قیامت در طی یک جنگ نبرد کنن، تازه کشور هایی هم که چند ده سال با هم جنگیدن، طی چند تا جنگ بوده. 👈یعنی جنگیدن صلح شده، دوباره جنگیدن دوباره صلح شده و همینطور قطعه قطعه بوده نه یک سره. 4/7

🔺به همین خاطر هر دو کشور مجبور هستن بعد از گذشت مدت زمانی که بین چند روز تا چند ماه تا چند سال متغیره برن با هم گفت و گو کنن برای پایان جنگ. 👈علم، منطق و عقل میگه این مذاکرات، مذاکرات نظامی برای پایان جنگه و باید انجام بشه و مسئله اصلی زمانشه نه خود مذاکره 5/7

🔺الانم در بحث جنگ رمضان دو مسئله وجود داشت یکی این که کارشناس ها معتقد بودن زمان آتش بس و آغاز گفت و گو ها مناسب نبود. 👈یکی هم این که توافق باید مطابق به منافع ملی و دارای همون شروط ایران باشه که بهش میگیم «خطوط قرمز» 6/7

🔺الان هم درباره یک سری مسائل کلی مثل این که آمریکا توافق هم کنه میزنه زیرش و آینده میشه صحبت کرد. 👈اما تا متن توافق منتشر نشه نمیشه درباره خود توافق اظهار نظر کرد. 🔺ما الان میتونیم فقط بگیم هر توافقی هر چقدر هم خوب باشه میزنن زیرش 7/7

مهم موضع رسمی سپاه از زبان معاون سیاسی سپاه: دیپلماسی و میدان در خدمت تامین حقوق ملت ایران است ⏺سردار یدالله جوانی معاون سیاسی سپاه پاسداران انقلاب اسلامی گفت: میدان نظامی، حضور مردم و دیپلماسی مکمل یکدیگر هستند و هدف مشترک آنها صیانت از منافع و حقوق ملت ایران است. ⏺سلاح برتر ملت ایران نه موشک و جنگنده، بلکه شعار «الله اکبر» است و این سلاح، متعلق به ملت موحد و خداپرستی است که پشتوانه خود را قدرت الهی می‌داند. ⏺نیروهای مسلح جمهوری اسلامی با چشمانی باز و دستانی بر ماشه آماده پاسخ به هرگونه شرارت هستند.

به نقل از یکی از مخاطبان فضای مجازی 👇 الان دیگه فایده‌ای نداره که بیایید بگید «انتقاد با تخریب فرق داره»، «فحش ندید»، «تهمت نزنید»، «رفتارهای دیشب رو تأیید نمی‌کنیم» و از این حرف‌ها... اتفاقاً این حرف‌ها رو باید صد روز پیش می‌زدید. همان روزی‌ که از صبح تا شب، روزی سه وعده به مخاطبتان القا می‌کردید که «مسئولین خائن‌اند»، «دارن مردم رو دور می‌زنن»، «دارن خلاف نظر رهبری عمل می‌کنن»، «به رهبری تحمیل شده»، «کشور فروخته شده» و هر روز با یک شایعه و یک ابهام جدید، بذر بدبینی و بی‌اعتمادی می‌کاشتید. شما فکر کردید مخاطب فقط محتوا را می‌خواند و رد می‌شود؟ نه. مخاطب به مرور احساس می‌گیرد، خشم می‌گیرد، بدبین می‌شود و کم‌کم به این یقین می‌رسد که عده‌ای در داخل حاکمیت در حال خیانت به کشور هستند. وقتی صد روز به یک انسان بگویی فلانی خائن است، فلانی کشور را فروخته و فلانی برخلاف مصالح کشور عمل می‌کند، دیگر نباید تعجب کنی که روز صد و یکم، همان مخاطب در خیابان به آن مسئول فحش بدهد. شما آتش را روشن کردید؛ حالا از دیدن شعله‌هایش تعجب نکنید. این مردم، آتش زیر خاکسترند. شما با محتواهایتان هر روز به این آتش هیزم اضافه کردید و امروز که جرقه‌ای خورده، ناگهان یاد اخلاق و مرزبندی بین انتقاد و تخریب افتاده‌اید؟ رهبر انقلاب بارها روش درست انتقاد را گفته‌اند؛ بارها از تهمت، بدبینی، اختلاف‌افکنی و هم‌صدایی با دشمن نهی کرده‌اند؛ بارها تأکید کرده‌اند که هر حرفی زمان و مکان مناسب خودش را دارد و هر انتقادی هم باید به شیوه درست و بدون تخریب سرمایه اجتماعی کشور مطرح شود. اما آیا شما این خطوط را رعایت کردید؟ آیا وقتی هر روز بدون سند قطعی، مسئولین را خائن، ترسو، سازشکار یا عامل تحمیل معرفی می‌کردید، به عواقب اجتماعی آن فکر کردید؟ آیا لحظه‌ای با خودتان گفتید اگر تحلیل من اشتباه باشد و اگر این اتهامات نادرست باشد، چه حجمی از بی‌اعتمادی و نفرت را وارد جامعه کرده‌ام؟ در رفتارشناسی اجتماعی یک اصل وجود دارد؛ هیچ اغتشاش و هیچ رفتار هیجانی یک‌شبه به وجود نمی‌آید. قبل از هر انفجار اجتماعی، ماه‌ها و گاهی سال‌ها انباشت خشم، بدبینی، بی‌اعتمادی و احساس فریب‌خوردگی وجود دارد. وقتی شما شبانه‌روز به مردم القا می‌کنید که «به شما دروغ می‌گویند» و «کشور را دور می‌زنند»، در واقع در حال ساختن همان احساس فریب‌خوردگی هستید. نتیجه‌اش هم همین می‌شود که عده‌ای تصور می‌کنند دیگر هیچ راهی جز فریاد، توهین و رفتارهای خارج از چارچوب باقی نمانده است. بنابراین امروز دیگر دیر شده که فقط بگویید «فحش ندهید». شما باید از خودتان بپرسید در این صد روز چه چیزی تولید کردید؟ امید یا یأس؟ اعتماد یا بدبینی؟ وحدت یا شکاف؟ مطالبه‌گری یا نفرت؟ چون در نهایت، محتوا بی‌هزینه نیست. هر کلمه‌ای که در یک کانال منتشر می‌شود، روی ذهن و رفتار مخاطب اثر می‌گذارد. کسی که صد روز بذر سوءظن و اتهام بکارد، نباید روز صد و یکم از برداشت خشم و آشوب تعجب کند.

جز حق ترین متونی که مطالعه کردم 👌

تک تک مسببان این فاجعه باید محاکمه شوند، از همین کانال های که حالا خودشان را کنار کشیده اند و می گویند خب ما که فحش ندادیم توهین نکردیم پس ما خیلی آدم خوبی هستیم😏 شما ها فحش ندادید اما عامل این فحاشی ها و شعار های فضایی یک سری بی مطالعه شما هستید.

کسانی مثل حسین دارابی، حمید کثیری، حجت السلام نبویان، امیر حسین ثابتی، کامران غضنفری، منان رییسی، محمدزاده(خبر فوری سراسری) همه و همه کسانی بودند که موجب این اتفاقات شدند. نام بردگان فحش ندادند و توهین هم نکردند اما با القای مواردی که در این متن بیان شده موجب بروز این اتفاقات شدند.