تصویر دستورالعمل سازمان توسعه تجارت مبنی بر درخواست جلوگیری از صادرات انواع نوشابه‌های تولیدی شرکت خوشگوار تحت لیسانس کوکاکولا‼️‼️ @Hodaa726

✍ماجرا از جایی آغاز شد که با آغاز جنگ روسیه و اوکراین، شرکت کوکاکولا آمریکایی در اسفند 1400 طی بیانیه‌ای رسمی اعلام کرد که فعالیت و فروش محصولات خود در روسیه را متوقف خواهد کرد(تحریم آمریکا علیه روسیه). این تصمیم ناگهانی موجب شد تا تقاضای نوشابه در روسیه بالا رود. در این زمان برخی از تجار ایرانی فرصت را غنیمت شمرده و به خرید نوشابه‌های کوکاکولای تولید خوشگوار از ایران و صادرات آن به روسیه پرداختند. با گسترش این مسئله، در تیر ماه 1403 شرکت خوشگوار از سازمان توسعه تجارت درخواست می‌کند تا طی نامه‌ای از گمرک بخواهد، از صادرات انواع نوشابه‌های تولیدی شرکت خوشگوار توسط تجار جلوگیری به عمل آید. اما چه چیز قانع کننده ای برای سازمان توسعه و تجارت وجود داشت تا از گمرک چنین تقاضایی کند؟؟! @Hodaa726

📍دلیل آن چیزی نبود جز مفاد قرارداد رسمی شرکت خوشگوار با شرکت کوکاکولای آمریکا که در آن خوشگوار اجازه داشت صرفاً در قلمرو سرزمینی جمهوری اسلامی ایران محصولات متعلق به کوکاکولا را به فروش برساند. ( پ.ن: یعنی خوشگوار ناخواسته از شرکت مادر همون کوکاکولای آمریکایی سرپیچی کرده بود❗️) @Hodaa726

قرارداد رسمی خوشگوار با کوکاکولای آمریکایی در سایت رسمی کشور: @Hodaa726

در ادامه به بررسی و تحلیل مفاد مهم و جالب توجه این قرارداد می‌پردازیم...

ماده ۱ و ۲۸ – از آتلانتا تا تهران چنان که قبلا توضیح داده شد، خوشگوار جزئی از سیستم نوشابه‌سازی، توزیع و فروش بین‌المللی کوکاکولا است از همین بابت در ماده 28، بر حقوق شرکت کوکاکولا نسبت به این سیستم تصریح و تاکید شده است،طبق بند 1، خوشگوار صرفاً انحصار عرضه کوکاکولا در مرزهای جغرافیایی جمهوری اسلامی ایران را در اختیار دارد. 💢پ.ن: پیروی نکردن از این مفاد یعنی ناراضی شدن کوکاکولای آمریکایی یعنی نقض قرارداد یعنی تخته شدنِ درِ شرکت خوشگوار،به همین دلیل خود شرکت خوشگوار سریعا جلوی تجار ایرانی رو گرفت❗ @Hodaa726

ممکن است ساده انگارانه چنین ادعا شود که اگرچه شرکت کوکاکولا حق استفاده از برند را به خوشگوار داده است، اما این به معنای رسیدن منفعتی به کوکاکولا نیست. اما در ماده 13 تصریح شده است که کلیه حقوق و منافع ایجاد شده از طریق استفاده از علایم تجاری و... باید متضمن منافع شرکت باشد، که در راس این منافع افزایش فروش و نفوذ برند شرکت کوکاکولا است. @Hodaa726

مقدمه د – تامین‌کننده ایرلندی! «ایرلند» نامی آشنا برای رفع اتهامات خوشگوار! ❗هرجا به مسئولین خوشگوار ایراد همکاری با کوکاکولای آمریکایی وارد میشد،حرف ثابت آنها این بود:«نه ما همواره کنسانتره و مواد اولیه رو از ایرلند وارد میکنیم ».(ایسنا)❗❗❗ در این بند تصریح شده است که شرکت کوکاکولا در تامین کنسانتره برای خوشگوار، تعدادی شرکت ثالث را به عنوان «تامین‌کننده مُجاز» تعیین کرده است. @Hodaa726

پی‌نوشت: شرکت کوکاکولا علاوه بر آمریکا، در برخی دیگر از مناطق جهان نیز کارخانجاتی برای تولید «کنسانتره» دارد. از این جمله می‌توان به شرکت‌های کنسانتره‌سازی در کاستاریکا، هند و برزیل اشاره کرد که همگی در چند سال اخیر با سرمایه‌گذاری کوکاکولا راه‌اندازی شده و تحت مالکیت آن قرار دارند و همه کارخانجات کنسانتره‌‌سازی سیستم کوکاکولا در هر نقطه از دنیا تحت مالکیت این شرکت قرار دارند. این موضوع خصوصاً به جهت حفظ محرمانگی فرمول برای کوکاکولا حایز اهمیت است. از این رو خوشگوار مواد اولیه خود را از هر کنسانتره‌سازی که تامین کرده باشد در نهایت این خرید مستقیما از شرکت کوکاکولا انجام شده و درآمد حاصل از آن متعلق به کوکاکولای آمریکا خواهد بود👌🩸 @Hodaa726

ماده ۲۳ – به شرط قیمت این بخش از قرارداد به خوبی توضیحات بالا را تایید می‌کند. مطابق این بند، قیمت کنسانتره خریداری شده توسط خوشگوار را هم شرکت کوکاکولا تعیین می‌کند. لذا روشن است که فروشنده کنسانتره عملاً شرکت کوکاکولا است. مطابق قرارداد، حتی سقف قیمت فروش محصول نهایی (نوشابه) در بازار ایران هم از جانب کوکاکولا مشخص می‌شود.🙌 @Hodaa726

ماده ۲۵ – تحریم بدون خسارت 🔺از جمله شبهه هایی که برای نفی حضور رسمی شرکت‌های خارجی و محصولات آنها در ایران به آن تکیه می‌شود موضوع تحریم‌های پولی و بانکی و عدم امکان نقل و انتقال پول برای ایران است، واقعا با تحریمات پولی ایران چطور خرید پودر و کنسانتره از ایرلند انجام میشه؟!🤔 @Hodaa726

🔍قرارداد حاضر که بین دو شرکت ایرانی و آمریکایی منعقد شده به خوبی نشان می‌دهد که نقل و انتقال پول بین آنها بدون مشکل انجام می‌شود. چرا که اولاً در بند الف ماده 23، از حق شرکت کوکاکولا در تعیین «شرایط حمل و پرداخت و ارز یا ارزهای مورد قبول» صحبت شده است ثانیاً در بند الف ماده 25 شرط شده است که اگر «شرکت، تامین‌کنندگان مجاز یا نوشابه‌ساز قادر نباشند ارز خارجی را که باید بابت واردات کنسانتره یا .... در خارج کشور پرداخت شود اخذ نمایند» «شرکت یا نوشابه‌ساز می‌تواند قرارداد حاضر را بدون مسئولیت خسارت ... فوراً فسخ نماید». لذا اگر مشکل جدی در نقل و انتقال پول وجود داشت گنجاندن چنین بندی در قرارداد بی‌معنی بود یا بر اساس آن تا به حال قرارداد باید به راحتی از سوی یکی از طرفین فسخ می‌شد.❌❌ @Hodaa726