آقای امیرخانی! احتمالا مرا یادتان نیاید. من برای اولین بار شما رو توی دانشگاه شهید بهشتی دیدم. فکر می‌کنم پاییز سال ۹۷ بود. ما شرق تهران بودیم و تا دانشگاه راه زیاد بود. یادم نمی‌آید چطور خودم را رساندم اما برگشت را خوب یادم است. توی پارک‌وی گیر افتاده بودم و تقریبا گُم‌شده بودم. باد سردی پوستم را می‌سوزاند و بارانی نازکم جان گرم کردن نداشت. فکر می‌کنم دو ساعتی آن‌جا ایستادم تا همسرم پیدایم کند. هرچه هوا تاریک‌تر می‌شد، بیشتر به خودم فحش می‌دادم. من اینجا چه می‌کردم؟ کله‌ام باد داشت و فکر می‌کردم یک علاقمند به ادبیاتِ خفنم. استرس دویده بود نوک انگشتانم که می‌خواهم بالاخره یک نویسنده واقعی را از نزدیک ببینم. آن هم رضا امیرخانی را. هیچی از حرف‌های توی جلسه یادم نیست. فقط پایان جلسه داشتید به کسی می‌گفتید که " تا صد تا رمان و داستان خوب نخوندی نمی‌تونی خودتو نویسنده بدونی..." من یکهو ترسیدم. با انگشتانم شروع کردم حساب کردن که چند رمان خوب خوانده‌ام؟ کم بود. خیلی کم. بادم خوابید. اولین سیلی را توی این راه خوردم. خانه که رفتم از سایتی سیاهه صدتایی کتابی را که معرفی کردید پیدا کردم. یک برگ از دفترم کندم و دانه به دانه نوشتمشان. شروع کردم به خواندن و جلو رفتن. گاهی زورم به خرید بعضی کتاب‌ها نمی‌رسید و از کانال‌های تلگرام دانلودش می‌کردم. بعد یک‌گوشه می‌نوشتم که وقتی اوضاع به سامان شد بخرمشان. چشم‌هایم را روی پی‌دی‌اف درب و داغان سُر می‌دادم و می‌رفتم جلو. از بساط کتاب‌های کنار خیابان، آن دست چندم را که ارزان‌تر بود می‌خریدم. ترجمه‌ها معمولا داغان بود و فونت کتاب‌ها ناخوانا. سعی می‌کردم حواسم با خط‌خطی‌های صاحب قبلی کتاب پرت نشود. گاهی هم برای شعرهای گوشه کتاب داستان می‌ساختم. برگه‌های زرد کتاب شبیه‌ چشم‌های یک آدم مریض احوال بود. اما تیک‌هایی که جلوی کتاب‌های لیستم می‌خورد خستگی‌ام را در می‌کرد. مدام می‌شمردم و تا صد تا خیلی راه بود! فکر می‌کردم کم می‌آورم. مثل بقیه کارها رهایش می‌کنم اما نکردم. تا الان نشده خداراشکر. شما می‌دانستید چرا باید بگویید صد کتاب. چون کسی که بتواند این همه کتاب بخواند دیگر آلوده می‌شود! آلوده‌ی قصه و داستان و خیال. دیگر اگر نخواند خون به مغزش نمی‌رسد. انگار شام و ناهار نخورده. شما می‌دانستید کسی که مَردش باشد تا آخر راه می‌ماند و وقتی تاب بیاورد و بماند کار تمام است. اصلا مهم نیست نویسنده بشود یا نه، او آدم دیگری با جهان دیگری خواهد شد! صفحه‌ی بهخوانم می‌گوید من ۳۰۰ کتاب را رد کرده‌ام و کار به مغز استخوانم رسیده. دلم می‌خواست سرحال بودید و این متن را به خودتان می‌رساندم. از اینکه چقدر به شما مدیونم می‌گفتم. من هنوز آن لیست را دارم. کاغذش نازک و تا خورده شده. هنوز سیاهه صدتایی‌تان را تمام نکرده‌ام. خیلی چیزهای دیگر خواندم اما لیست شما مانده. امیدوارم روزی که تمام شد دیگر خوب خوب باشید. سرم را بالا بگیرم و بگویم: " می‌شود حالا راجع به نویسندگی حرف بزنم؟ " پ.ن: دعا کنیم برای‌شان🌱 #رضا_امیرخانی #کتاب #نویسنده @hofreee

پیرو این پست دو روزه که می‌پرسید این لیست کدوم کتاباست؟ خب من اون وبلاگی که ازش گرفتم رو پیدا نکردم. اگه اشتباه نکنم برای خود آقای امیرخانی بود. حالا دیدم یه سایت دیگه گذاشته: اینجا رو بزنید :) نکته‌ای هم که هست اینه که اکثر کتابا کلاسیک و قطورن. تو خارجی‌ها حواستون باشه ترجمه خوب بخرید و متنوع پیش برید که دستتون بیاد به کدوم نویسنده یا ژانر بیشتر علاقه دارید. یکی از دوستانم گفتن که تو کتاب سرلوحه‌ها مقاله‌ای هست که اونجا به کتابا اشاره شده. #همین @hofreee

وقتی داشتم دنبال لیست می‌گشتم با انبوهی از کاغذهای کوچیک مواجه شدم. وقتی کتاب می‌خوندم هرجمله و اصطلاحی که توجهمو جلب می‌کرد می‌نوشتم. حتی عامیانه‌ترین‌ها رو. بعد وقتی می‌خواستم متن بنویسم و لغتی به ذهنم نمی‌رسید ازشون کمک می‌گرفتم. البته تغییر می‌دادم و فقط الگو می‌گرفتم. بعدها فهمیدم این یه تکنیک برای افزایش دایره لغاته😅 جوانی کجایی که یادت بخیر. کاش لااقل به جایی می‌رسیدم😂 @hofreee

«آغاز ثبت‌نام ترم تابستان دوره‌های نویسندگی مبنا» 👤 با تدریس استاد محمدرضا جوان آراسته 📍دوره نویسندگی خلاق: 🔸 ۱۱ هفته تمرین خلاقیت با بازی‌های نوشتاری 🔸همراه با استادیار اختصاصی ثبت‌نام و اطلاعات کامل مربوط به جزئیات برگزاری: 🔗 https://mabnaschool.ir/product/creative-writing-05-02/ 📍دوره نویسندگی پایه: 🔹۱۶ هفته آموزشی(ترکیب هوشمندانه خلاق+مقدماتی بدون حذف حتی یک مطلب آموزشی) 🔹همراه با استادیار اختصاصی 🔹 ورود سریع‌تر به دوره پیشرفته ثبت‌نام و اطلاعات کامل مربوط به جزئیات برگزاری: 🔗 https://mabnaschool.ir/product/basic-writing-05-02/ ⚠️ توجه داشته باشید که برای شروع فقط باید در یکی از این دو دوره ثبت نام کنید. 🌐 مبنا در بله | مبنا در ایتا | @mabnaschoole |

ثبت‌نام مبنا هم شروع شده. امیدوارم ببینمتون ای علاقمندان به نویسندگی🤩

این روزها بارها و بارها گوش میدمش :) #آهای‌فرصت‌کم #آهای‌راه‌زیاد #به‌دیدنم‌که‌میای #برام‌ستاره‌بیار #سلطان #یادش‌بخیر‌نوجوونی @hofreee

خب آن روز که این بلا سرمان آمد، باید قوی می‌بودیم. باید سریع خودمان را جمع و جور می‌کردیم تا زمانش برسد. زمان عزاداری ما برسد. خبر آمده که دارد می‌رسد. از ظهر که شنیده‌ام می‌بینم نه همچنان از نظر غم، بُهت و ناتوانی همانم. ناتوانی در برابر این غم. نمی‌دانم چرا آن روز فکر می‌کردم روزش که برسد محکم‌تر از اینم. تاب‌آوری‌ام بیشتر است. اما آن روز دارد می‌رسد و من آن بچه‌ی کوچکم که هرکاری بکند باز هم نمی‌تواند. زمانی که پدرش را توی قبر ببیند باز هم خشکش می‌زند. باز هم ضجه می‌زند و زانوهایش می‌لرزد. باز هم کف زمین توی خودش مچاله می‌شود. اصلا می‌خواهد فرار کند و جایی میان جمعیت گُم شود. حالا فکر می‌کنم چقدر ساده بودم که خیال می‌کردم زمان کمک می‌کند که تحمل کنم و کنار بیایم. داغ دارد مثل روز اولش تازه می‌شود. دلم نمی‌خواهد آن روز برسد و می‌خواهد. نمی‌خواهد چون اگر بشود یعنی تمام. یعنی اتفاق افتاده و واقعی شده. دلم می‌خواهد فقط برای آرامش شما و خانواده‌تان. اما کاش غم اینقدر گنده و محکم جلو نیاید! @hofreee

ولی خدایی من نگران شبکه خبرم! بنده‌خدا ترک خورده. یه ساعت پیش از پاسخ رزمندگان اسلام می‌گفت. الان داره از توافق میگه. یه ذره باهم در ارتباط باشید فععععک نکنم بد باشه |: این شبکه خبر با این ترک‌های مکرر یهو دچار فروپاشی روانی میشه‌ها. از ما گفتن! @hofreee

ولی من دلم تنگ شده برای اون زیرنویسی که میگه شما چند دقیقه بعدش قراره با ما صحبت کنید. ولی من دلم تنگ شده برای ایستاده و محکم صحبت کردنتون. دلم تنگ شده برای صدای بدون خش شما. برای انگشت اشاره دست سالمتون. برای اون کاغذهای کوچیک باریک توی دست‌تون. برای کلمه به کلمه‌ای که مثل خون می‌رفت توی رگامون. دلم تنگ شده که شما بهمون بگید که پیروزی همینه یا نه؟ من واسه پدر داشتن خیلی دلم تنگ شده آقا... @hofreee

سلام آقای خوبم! امسال کلی بچه یتیم داری که می‌آن سراغت. همه‌شون می‌خوان یه کنج از هیئت بشینن. زانوهاشونو بغل بگیرن و با روضه‌‌ی شما تموم اشکایی که سفت نگه داشتنو خلاص کنن. آقا ما بچه یتیما رو بگیر زیر بال عبات. دلتنگی، عین سیمان خشک‌ شده تو دلمون. مگه با روضه شما این غم و دلتنگی رو کمتر کنیم. #این‌غم‌زیاده #محرم‌بچه‌یتیما @hofreee

نمره‌ها را توی سایت ثبت می‌کنم. یکهو چشمم می‌خورد به کادر سبز جلوی اسم همه‌شان. از خودم می‌پرسم واقعا همه‌شان قبول شدند؟ ۱۵ تا پروانه توی دلم پر می‌زند. خودکار صورتی را برمی‌دارم. زیر لیست خلاق، بهار ۰۵ می‌نویسم: " همه‌شون قبول شدن.... این زن‌های سرسختِ جنگجو..." درست است که خلاق آسان‌ترین پایه است اما برایم سابقه نداشته که در یک ترم همگی قبول شوند. اینکه قدم اولشان را محکم گرفته‌اند بهم چسبیده. کار که تمام می‌شود یک لیوان چای می‌ریزم. دوباره زل می‌زنم به اسم‌ها و آن کادر سبز " قبول" جلوی اسم‌ها. حس می‌کنم خراش حنجره‌ام و خستگی، ذر ذره با قطره‌های چای پایین می‌رود. به تک تک‌شان افتخار می‌کنم. نگاه می‌کنم به عکس آقا کنج میزم. من اول و آخر هرکاری به او خیره می‌شوم. می‌گویم: " آقا شما خواستی زن‌ها وسط میدان باشن... پشتمون ایستادی...‌ حالا واسه‌مون دعا کن... برای قدرتمندتر شدنمون...." باید نتیجه را بهشان اعلام کنم. بعد هم چراغ گروه را خاموش کنم. روی تن ظریف‌شان پتویی از دعا بیندازم و یواش بزنم بیرون. قبلش حتما به تک‌تک‌شان نگاه می‌کنم. زن‌هایی که بارداری، بچه نوزاد، همسر بیمار، مریضی، درس، کار و کلهم اجمعین زندگی را انداخته‌اند روی کولشان و زده‌اند به جاده. هر کدام از این مشکلات می‌توانست یک تابلوی توقف برای علاقه‌شان باشد اما آن‌ها تابلوها را از جا کَندند. ادامه دادند توی راه. راهی که ته ندارد و قرار است زیاد تویش زمین بخورند اما می‌دانم که اگر مسیر مالِ خودشان باشد تا تهش می‌مانند. می‌زنم بیرون و می‌دانم ما تا ابد تکه‌هایی از هم قرض گرفته‌ایم که فراموش شدنی نیست. حتی اگر اسم‌هامان را یادمان برود. حتی اگر یادم برود هنرجوهای خلاق بهار ۰۵ همگی قبول شده‌اند. همان‌ها که بعد از شهادت او آمدند سمت جهان نویسندگی. همان‌ها که می‌دانم توی صدر هدف‌هاشان این است که با قلم‌شان منتقم خون او بشوند. این زن‌ها. زن‌های جسور، سرسخت و خون‌خواهِ او. #برای‌بچه‌های‌خلاق‌بهار‌۰۵‌مدرسه‌مبنا @hofreee