• استفاده از شیوه به دنیا آوردن بچه توسط ماماهای هندی در ارتباط با سنت ماماهای هندو شایعاتی درست شده بود. آنها (فمینیستهای امپریالیست) بدون منبع موثق، ادعا کردند که ماماها شیوه درستی برای به دنیا بچه به کار نمی برند. ماماهای هندی به شیوه‌های سنتی خود باور داشتند؛ از جمله اینکه آنها به زنان باردار توصیه می‌کردند برای زایمان به پشت دراز بکشند (برخلاف نظر پزشکان غربی)؛ ترویج این شایعات در حالی بود که پزشکان غربی ید طولایی در افتضاح به بار آوردن در زمینه مامایی داشتند. منتقدان ماماهای هندی را «کثیف ترین» و «نادان ترین» خواندند. در واقع اینجا نیز ما با نفوذ شرق شناسی در میان پزشکان غربی مواجه هستیم؛ آنها بیماری‌های هندی را «تهدید جهانی» خوانده و طب سنتی هند را به طور کامل باطل اعلام کردند. این در حالی است که اکنون تعدادی از این شیوه‌های سنتی پس از دهه ها شک و تردید توسط تحقیقات پزشکی مدرن تأیید شده است. چاندان آرون، افسر برنامه در انجمن سلامت داوطلبانه هند در دهلی نو و متخصص طب گیاهی می‌گوید: «رژیم غذایی که در دوران بارداری توسط ماماهای هندی توصیه می‌شود صحیح است». جالب است که مایو هیچ آمار، شواهد یا تحقیقی برای اثبات هیچ یک از ادعاهایش در مورد مادران هندی به ما نمی دهد. این روایت سازی ها دقیقا در چین ،ژاپن آفریقا و استرالیا و... نیز اتفاق افتاده است. هدف این روایت سازی ها محو کامل تاریخ جنبش زنان در جهان غیر غربی و در مقابل بزرگ سازی و متعالی جلوه دادن زنان آمریکایی، به عنوان رهبران فمینیسم جهانی (دست راست امپراتوری غرب)، می باشد. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص۵۶ و ۵۷ پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

فیلیپین آمریکا در اواخر سده نوزدهم توانست پورتوریکو و گوام را از مستعمرات اسپانیا خارج و به مستعمرات خود ملحق کند. پس از آن، برای به دست آوردن فیلیپین خیز برداشت و در آنجا با اسپانیا درگیر شد نهایتاً آمریکا موفق شد طی معاهده پاریس (دسامبر ۱۸۹۸) مجمع الجزایر فیلیپین را از چنگ اسپانیا درآورد. آمریکا برای توجیه حضور استعماری خود نیازمند این بود که مسائلی را در اذهان عموم مطرح کند. در گام اول به بهانه این که فیلیپینی ها نمی‌توانند بر کشور خود حکومت کنند؛ چرا که آنها انسان‌هایی دور از تمدن و عقب مانده هستند که خوی وحشی گری دارند، به خود اجازه داد تا در امورات داخلی این کشور دخالت کند. • مردم ،فیلیپین وحشیان نامتمدن آمریکایی‌ها روحیه سلحشوری و جنگ آوری را یک ویژگی مثبت برای سربازان خود تلقی می کردند، اما همین ویژگی در فیلیپینی‌ها موجب آن شد که آنان را وحشی، بی رحم و بی عقل بنامند. آنها جبهه آزادی بخش مورو در جنوب فیلیپین را افرادی جنگ طلب می‌دانستند و ویلیام ها وارد تفت، رئیس جمهور آمریکا که در آن زمان به عنوان فرماندار نظامی فیلیپین فعالیت می‌کرد، درباره آنان گفته است: جنگ برای آنها مانند زندگی مسالمت آمیز است.( آنها جنگ طلب هستند.) ویلیام مک کینلی، رئیس جمهور آمریکا، مردم فیلیپین را بچه هایی می‌دانست که باید از آنها سرپرستی کرد. آقای ساویسویک، نماینده مجلس آمریکا :«گفت دروس مهدکودکهای خود را برای آموزش فیلیپینی ها می‌آوریم!» 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص57و58 پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

معرفی فیلیپینی ها به عنوان یک مشت بچه این که آمریکا وظیفه سرپرستی از این کودکان را دارد باعث شد تا سیاست‌های امپریالیستی تحت عنوان خیرخواهی آمریکا مطرح شود. آنها اقدامات مختلفی را برای توجیه مردم آمریکا برای حضور نظامی این کشور در فیلیپین انجام دادند. کاریکاتور منتشر شده در استار تریبون باعث شد این ایده به ذهن مخاطب آمریکایی برسد که ایالات متحده موظف است از فیلیپین مراقبت کند. با به تصویر کشیدن یک عمو سام پدرانه (عمو سام = آمریکا) که در حال تاب دادن گهواره نوزاد فیلیپینی است این ایده منتقل میشد که اگر ایالات متحده جزایر (فیلیپین) را به پرستار نامرتب (استقلال) واگذار کند، آنها بدون شک از دستان فاسد رنج خواهند برد. ایالات متحده آمریکا برای توجیه اقدامات خود در کشور فیلیپین باید به اذهان عمومی این گونه القا می‌کرد که زنان فیلیپینی عقب مانده و مظلوم هستند و نیز با سوء استفاده از برهنگی و پوشش کم آنها تصویری غیر واقعی از فیلیپین برای اذهان عمومی می‌ساخت تا بتواند پوشش خیرخواهانه حضور خود را قوت بخشیده و به اهداف استعماری خود برسد. در همین راستا دین ورکستر، استاد جانورشناسی دانشگاه میشیگان که بعدها به یک مقام عالی رتبه استعماری در فیلیپین تبدیل شد، از فیلیپینی هایی که پوشش بسیار نامناسبی داشتند عکس می‌گرفت و چاپ می کرد. یکی از این عکسها که در سال ۱۹۱۲ در مجله نشنال جئوگرافیک منتشر شد ورکستر را نشان می‌دهد که در کنار یک بومی ناشناس ایستاده است. تصویر سازی های مذکور برای نشان دادن تفاوتهای جنسیتی، نژادی و بلکه تمدن و مدرنیته است. در عکسی دیگر ورکستر در کنار بومیان به ظاهر غیرمتمدن حضور دارد، او لباس کامل قدبلند و ظاهر تمیزی دارد و در کنار بومیانی که تقریباً عریان و دارای پوست سیاه و کوتاه قد هستند ایستاده است. عکس دیگری در مجموعه شخصی ورکستر در دانشگاه میشیگان که در نشنال جئوگرافیک پخش شد دو زن جوان از یک جامعه بومی را به نحوی نشان میداد که زنان با سینه برهنه جلوی دوربین ژست گرفتند و روی تخته سنگی بزرگ در کنار رودخانه در منظره‌ای استوایی نشسته اند. استعمارگران با نمایش چنین تصاویری تلاش می‌کردند تا زنان سینه برهنه فیلیپینی را به عنوان مظهر انحراف و افراط جنسی نمایش دهند و بگویند که زنان فیلیپینی به حدی از خودنمایی جنسی شهوت انگیزی مشغول هستند که از حیث بی بندوباری جنسی به مرحله حیوانیت رسیده اند. تصویرسازی از سینه های زنان رنگین پوست شاخصی برای برخی پژوهشگران از جمله تریسا بالکه گردید که اصطلاح «تصویر سازی شهوانی امپراطوری آمریکا» را ابداع کنند و به استناد آن مردم فیلیپینی را نژادی وحشی قلمداد کرده و استعمار آنان را از طریق ابزارهای خشن مشروع گرداند. زنان امپریالیست چون در مدیریت رفتار ناپسند جنسی مردان خود ناتوان بودند نوک پیکان را به سوی زنان فیلیپینی گرفتند. آنها این موضوع را «رسالتِ زنانگی ویکتوریایی» خود می‌دانستند و تلاش می‌کردند تا فرهنگ مخصوص به خود را به مردم فیلیپین تحمیل کنند. در همین راستا زنان امپریالیست به تأدیب بدن زنان فیلیپینی روی آوردند. برای مثال در آموزش و پرورش فیلیپین ورود کردند و دختران فیلیپینی را در کنار آموزش بافتنی و... مجبور به رعایت پوشش مخصوص می‌کردند برنامه تحصیلی دختران فیلیپینی بر اساس این موضوع بود. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص۵۸تا۶۱ پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

سربازان آمریکایی منجی زنان فیلیپینی: آمریکایی ها در تصویر سازی هایی که انجام می دادند سعی داشتند تا مردان فیلیپینی را در یک تصویر سازی منفی، افرادی وحشی معرفی کنند. سناتور جان سی اسپونر هنگامی که توجه‌ها را به زنان اروپایی ساکن در مانیل (پایتخت فیلیپین) جلب کرد، از را کارتِ ترس «متجاوزین تیره پوست» استفاده کرد و گفت: ما نمی توانیم [از فیلیپین] عقب نشینی کنیم. [باید بمانیم و زنان را حفظ کنیم.] آمریکایی ها به وسیله تصاویر برهنه زنان فیلیپینی، آنها را به عنوان مردمی وحشی در ذهن خوانندگان آمریکایی توصیف می کردند. در متن یکی از شرق شناسان معروف آمریکایی آمده است: زن فیلیپینی دوست نداشتنی ترین زن است. چشمانش بزرگ است و نفرت در چشمانش است. سفرنامه‌ها، عملاً فهرستی بصری از حقارت نژادی فیلیپینی‌ها بود. کتاب خوزه اولیوارس، ژورنالیست و نویسنده آمریکایی، در همین راستا نوشته شد. نام این کتاب «جزایر ما و مردم آنها» بود. برای مثال در متن خوزه اولیوارس (و دیگر نویسندگان)، زنان فیلیپینی هم به عنوان هدفی برای تأمین میل جنسی مردان و هم موضوعی برای تمسخر نژاد آن مردم و تفاخر نژادی-تمدنی غربی‌ها در نظر گرفته می شد. از طرفی خود اسم کتاب نیز گویای ماجراست؛ در واقع جزایر مردم بومی فیلیپینی دارایی و مِلک شخصی کشور آمریکا در نظر گرفته می شد! فیلیپین نه تنها یک دارایی سیاسی بود، بلکه یک دارایی بصری نیز بود دارایی که هر آمریکایی در خانه اش می‌توانست به آن زل بزند. . زنان فیلیپینی تأمین کننده نیاز جنسی سربازان آمریکایی آمریکا همزمان با این تصویرسازی منفی، سعی داشت برای سربازان خود، زنان فیلیپینی را بسیار زیبا نشان دهد تا بتواند آنها را برای حضور در این کشور ترغیب کنند. در راستای همین هدف، آنها نقاشی‌ها و عکس‌های زنان فیلیپینی جوان را منتشر می کردند. آمریکایی‌ها عناوینی همچون «باز هم زن فیلیپینی! مثل همیشه تماما زیبا»، «حمام کردن زنان فلیپینی» و «ونوس های سیاه پوست» منتشر می کردند و این کشور را به عنوان سرزمین زنان دارای ویژگی های زنانه و از نظر جنسی مطلوب، نشان می دادند! حتی وزارت جنگ آمریکا، در یک گزارش به این موضوع اشاره کرد که زنان فلیپینی مشتاق هستند تا توجه مردان آمریکایی را جلب کنند. در رسانه های آمریکایی فلیپین را به عنوان جزایری جلوه می دادند که زنان در آنجا منتظر یک خواستگار با میل جنسی بالا هستند. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص61تا 63 پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

استفاده از جذابیت های جنسی فیلیپین در رسانه و گفتمان سیاسی رسمی ایالات متحده ایالات متحده آمریکا در رسانه و گفتمان سیاسی رسمی خود از جذابیت‌های جنسی استفاده می‌کرد و این خود باعث شد که زنان فیلیپینی مصیبت های وحشتناکی را متحمل شوند. برای مثال آمریکایی‌ها برای تأمین نیاز جنسی سربازان خود روسپی گری را در فیلیپین قانونی اعلام کردند و نیز به سربازان خود وعده دادند که در فیلیپین زنان با میل جنسی بالا و مایل به مردان آمریکایی حضور دارند. اوضاع چنان بحرانی شد که زنان آمریکایی در اعتراضات گسترده خواهان لغو این قانون شدند. سازمان جنبش حق رأی زنان آمریکا شخصی را برای نوشتن گزارش به فیلیپین فرستاد وی با داستان‌های متعدد درباره روسپی بازی و معشوقه بازی سربازان آمریکایی به آمریکا بازگشت. مارگارت دی ،آلیس یکی از فعالان جنبش ضد مشروبات الکلی بیان داشت که: آمریکایی‌ها صدها زن را دسته دسته به فلاکت و هرزگی می کشاندند. بر خلاف ادعای آمریکایی‌ها که مردم فیلیپین را افرادی وحشی معرفی می‌کردند، آنها خود مست شهوت و تجاوز بودند. یک سرباز آمریکایی در نامه ای به سناتور کارمک بخشی از این وضعیت را توضیح داد. او نوشت: وحشی گری بلافاصله شروع شد. در ملابون سه زن توسط سربازان مورد تجاوز قرار گرفتند. سربازان کارشان نوشیدن وینو و ویسکی بود و خبری از خیر خواهی آمریکایی نبود. • اعترافات سیاست مدار مطرح آمریکایی در مورد تجارت برده جنسی یک سیاست مدار مطرح آمریکایی بیان می‌دارد که در بدو ورود سربازان آمریکایی فاحشه خانه‌ها ایجاد شدند. اما فقط ماجرا در همین جا تمام نمی‌شد. آمریکاییها از سراسر دنیا مانند ولادیوستوک، سنگاپور، یوکوهاما هنگ کنگ، کلکته و دیگر بنادر معروف شروع به جمع آوری زنان بی سرپرست و وارد کردن آنها به بازار روسپیگری کردند. در یک مورد آنها فقط در یک کشتی ۳۰۰ فاحشه را وارد فیلیپین کردند. . شیوع گسترده بیماریهای جنسی گستردگی روسپیگری به حدی بود که بسیاری از دولتمردان آمریکایی به سربازان خود خدمات بهداشتی جنسی ارائه می‌دادند تا آنها از بیماریهای مقاربتی در امان بمانند. حتی رئیس جمهور وقت مک کینلی نیز در این مورد سخنرانی و این خطر را جدی اعلام کرد سناتور «هنری تلر» با بیان نگرانی خود نسبت به خطر افتادن خلوص نژاد و خون آمریکایی بیان داشت که همان بلایی که سر بریتانیایی‌ها آمد و بیماری جنسی گرفتند، سر سربازان آمریکایی نیز آمده است. نکته قابل توجه آن است که مسئولین آمریکایی بیشتر نگران به خطر افتادن خلوص نژاد خود بودند و هیچ اهمیتی برای زنان فیلیپینی قائل نبودند. یکی از پزشکان ضد امپریالیستی گزارش تلخی را ارائه می کند: ارتش یک سیستم بازرسی پزشکی هفتگی از صدها زن توسط جراحان ارتش آمریکا ایجاد کرده بود تا افسران و سربازان و ملوانان ما و عموماً مردان و پسران با خیال راحت مرتکب فاحشه بازی و زنا شوند. این سیستم سلامت و بقای آنها را تضمین کرد، اما روح آنها را نابود کرد. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص۶۳تا۶۵ پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

مصر قديم اولین کشور عرب زبانی که تجاوزات استعماری متقابل قدرت‌های اروپایی را تجربه کرد، کشور مصر بود. از سال ۱۸۵۲، بریتانیا حضور فزآینده‌ای در شمال مصر داشت تا مسیر تجارت زمینی به هندوستان را حفظ کند. دولت بریتانیا می‌خواست زنجیره به هم پیوسته ای از مستعمره ها از مصر تا آفریقای جنوبی به وجود آورد، در این نقشه مصر جایگاه برجسته ای برای بریتانیا داشت چراکه با گشودن آبراه سوئز کوتاه ترین راه ورود به شرق از دریای سرخ و تمام بخش شمال شرقی آفریقا بود. بریتانیا زنان و مسائل زنان را دستاویزی برای استمرار حضور و پیشبرد اهداف امپریالیستی خود در مصر قرار داد. تصویر شرق شناسان در دهه ۱۸۷۰ از زنان مصری در زمان حضور استعماری بریتانیا در مصر زنان مصری را با پوشش زیاد به تصویر کشیدند و پوشش کامل آنان را عامل عقب ماندگیشان بیان می‌کردند نمونه هایی از آن تصاویر آمده است. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص ۶۷-۶۵ پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

تصویری دیگر.

در آن عصر، شرق شناسان بریتانیایی سعی داشتند فضای جامعه را به گونه ای نشان دهند که اسلام زنان را به واسطه حجاب تحقیر می کند. «لرد کرومر» سرکنسول بریتانیای کبیر در مصر در کتاب خود ذیل عنوان (مصر مدرن)، دیدگاه های متداول آن عصر را بازتاب داد. کرومر در کتابش می‌نویسد: در حالی که مسیحیت جایگاه زنان را بالا می برد اسلام جایگاه آنان را پایین آورده و تحقیر می کند. وی واقعیت را به صورت افراط گرایانه ای میان زنان مسلمان و غربی نشان داد. مشخصاً این دیدگاه که «چهره زن مسلمان هنگامی که در مجامع عمومی حضور پیدا می کند پوشیده است؛ پس آنان در انزوا زندگی می کند» در مقابل این دیدگاه «چهره زن اروپایی در معرض دید عموم قرار می گیرد. تنها محدودیتی که بر رفت و آمد زن غربی اعمال می شود محدودیت هایی است که توسط حس نزاکتِ خودش ایجاب می شود» قرار گرفت. حجاب و تفکیک جنسیتی، به عنوان نگرش فاسد اسلام نسبت به تمایلات جنسی تلقی و هر دو شیوه در اروپای سده نوزدهم کفر تلقی می شدند! این نظریات در روایت اروپایی از اسلام و تحقیر زنان، محور قرار گرفت و حجاب به نمادی از تحقیر زنان و حقارت بنیادین دین تبدیل شد. این دیدگاه‌ها در مورد حجاب به عنوان نماد حقارت اسلام و رفتار آن با زنان در اواخر سده نوزدهم به ویژه در فرانسه و بریتانیا رایج شد، زیرا هر دو ملت در حال گسترش و تعمیق سلطه خود بر سرزمین‌های اسلامی بودند. لرد كرومر، یکی از مخالفین سرسخت احقاق حق رأی زنان در بریتانیا بود و مدتی به عنوان رئیس انجمن مخالف حق رأی زنان فعالیت کرد. به عنوان مثال، وی در یک سخنرانی علیه حق رأی زنان پرسید:« آیا برای یک کشور امپراتوری قابل قبول است که قدرت نفوذ ملایم زن را نادیده بگیرد؟ قدرتی که اگرچه ملایم و ظریف است؛ اما در نفوذ و اثرگذاری آمرانه و قدرتمندانه است. درست است که این قدرت را از زنان بگیریم و به جای آن به او نقش زن بدون جنسیتی بدهیم که صرفاً در مقابل صندوق رأى، رأى بدهد؟» کرومر در ادامه گفت که باید در برابر این «نبرد جنسیت ها» شدیداً مقاومت کرد؛ زیرا باعث ایجاد «اختلاف و سردرگمی در هر خانواده بریتانیایی» خواهد شد. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص۶۸-۶۷ پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

مردان باید «مردانه» و زنان باید «زنانه» باشند. کرومر استدلال کرد که هر «تلاش برای وارونه کردن نقش طبیعی جنسیت ها» برای امپراتوری بریتانیا فاجعه بار خواهد بود. با این وجود، او کتابی با نام «مصر مدرن»، در رابطه با زنان مسلمان و اهمیت کلیدی پایان دادن به سنت اسلامی حجاب و جداسازی جنسیتی نوشته است. وی معتقد بود که پایان دادن به سنت‌های اسلامی مصر به دلیل تأثیر زیادی که زنان به عنوان همسر و مادر بر شخصیت‌های شوهران و پسرانشان داشتند ضروری است. کرومر نوشته است که جایگاه زن در اسلام و سنت حجاب و تفکیک جنسی به صورت بدیهی «تأثیر بدتری بر جمعیت مردان ایجاد کرده است». وی نتیجه میگیرد که «موقعیت زنان در مصر و به طور کلی در کشورهای محمدی (اسلامی) خود مانعی مهلک برای دستیابی به «آن اعتلای فکر و شخصیتی است که باید همراه با معرفی تمدن اروپایی باشد». در حالی که این موضع لفاظی کرومر در مورد زنان و اسلام بود، در سطح عملی عملکرد او کمک چندانی به بهبود وضعیت زنان در مصر نکرد. به عنوان مثال، تصمیم گرفت با وجود تقاضای فزاینده مصری‌ها برای ساخت مدارس از جمله مدارس دخترانه درآمدهای دولتی را در آموزش سرمایه گذاری نکند. علاوه بر این او از تأمین بودجه مدرسه ای برای پزشکان زن که از دهه ۱۸۳۰ فعالیت می‌کردند خودداری کرد و تنها موافقت کرد که به آموزش زنان به عنوان ماما کمک مالی کند. کرومر وقتی در مورد تخصیص محلی برای زنان که توسط پزشکان زن معالجه شوند، صحبت به میان آمد، پاسخ داد: من میدانم که در موارد استثنایی زنان دوست دارند پزشکان زن [برای مداوای آنها] حضور داشته باشند، اما تصور می‌کنم که در دنیای متمدن، قاعده حضور مردان پزشک همچنان ادامه دارد. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص۶۹ پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

«ادوارد دبليو لين» مستشرق، در نامه خود با ابراز تأسف از این که قاهره در حال اروپایی شدن است، نوشت که مقامات مصر اکنون لباس بومی را کنار گذاشته اند (همان طور که در استانبول اتفاق افتاد) و به پوشیدن لباس اروپایی روی آوردند. لین (که خودش همیشه در لحظه ورود به مصر، لباس‌های غربی خودش را که معتقد بود تنگ و زمخت است، در می‌آورد و لباسهای راحت و وِل مصری می‌پوشید) این تغییر در لباس محلی را مضحک می‌دانست. او بیان داشت که اکنون این افسران [مصری] «مانتو، جلیقه، و شلواری که به تنگی شلوار خودمان است» به تن می‌کنند. لین ادامه داد که همه تغییرات بخشی از یک روندی بود که در آن مصری ها یک «راهپیمایی سریع» به سوی پذیرش سبک زندگی اروپایی را به راه انداخته بودند که اکنون از حیث سرعت به حدی رسیده که انگار عملاً به شکل «چهارنعل» به سمت سبک زندگی اروپایی می‌تازند! مردم به خصوص افراد مرفه حتی اثاثیه خانه هایشان را عوض می‌کردند. مبلمان‌های خاورمیانه‌ای (مبلمان دیوانی) همه به بیرون ریخته شدند و صندلی‌ها و میزهای اروپایی جایگزین شدند. لین همچنین خاطرنشان کرد که برخی از مردم مصر از این تغییرات بسیار عصبانی هستند؛ چراکه آنها را (به عقيده ،لین به درستی) نشانه تغییراتی عمیق‌تر و مهم‌تر می‌دانستند که اکنون به طور اجتناب ناپذیری در حال وقوع است. •ممنوعیت حجاب در مدارس دخترانه استعمار با استفاده از ابزارهای خود در تلاش بود تا پایبندی به ارزش حجاب را در میان مصریان کم‌رنگ کند و در این زمینه از هیچ زور و اجباری فروگذار نکرد. ترامواها از اواخر دهه ۱۸۹۰ در مصر شروع به کار کرده بودند و دختران دانش آموز، گاهی اوقات بدون حجاب، در ایستگاه‌های تراموا منتظر بودند تا در مسیر رفتن به مدرسه یا بازگشت، در کوپه های مخصوص زنان سوار شوند. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص۷۱ـ۶۹ پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan

تعداد مدارس دخترانه از جمله مدارس تبلیغی [بی حجابی] افزایش یافت و برخی حجاب را ممنوع کردند. یکی از معلمان مدرسه دخترانه مبلغان آمریکایی در اقصر که در ابتدا دانش آموزان مسیحی داشتند به یاد می‌آورد که برای امتحان پایان سال دختران را ملزم کردند که در انظار عمومی بدون حجاب حضور پیدا کنند! این اجبار و دستور در ابتدا برای دختران (احتمالاً مسیحی) مصیبت و رنج بزرگی بود که می‌دیدند «برای اولین بار در زندگی شان با چهره‌های بدون پوشش» در انظار عمومی ظاهر می‌شوند. گسترش آموزش برای حجاب زدایی توسط استعمارگران، از اهمیت فوق العاده ای برخوردار بود. زنان تحصیل کرده حجاب و گوشه نشینی را نمی پذیرفتند و مردان تحصیل کرده که می‌خواستند همسرانشان همراه ایشان باشند نیز به همین ترتیب طرفدار بی حجابی بودند. در دهه ۱۹۵۰ حجاب در مصر نابود شده بود، اما در میان طبقه متوسط رو به پایین (محافظه کارترین طبقه)» همچنان مشاهده می‌شد. • نقش افراد مؤثر در مسئله کشف حجاب یکی از افرادی که در مسئله کشف حجاب بسیار مؤثر بود «قاسم امین» نویسنده مصری بود. روند حجاب زدایی در مصر که در اوایل قرن بیستم آغاز شده بود توسط قاسم امین تسهیل و تسریع شد. امین در کتاب «رهایی زنان» استدلال کرده بود که «تغییر تدریجی و دقیق وضعیت زنان» اکنون گامی اساسی در پیشرفت جوامع اسلامی است. وی در ادامه می‌نویسد: «کنار گذاشتن حجاب زنان، مخالف با مبانی اسلام نیست». در حالی که ایده‌های امین با مقاومت زیادی روبرو شده بود، اما به تدریج مقبولیت یافت و ابتدا در مصر و سپس به «کشورهای پیشرفته عربی» از جمله «سوریه، اردن، لبنان و عراق» گسترش یافت. 📚#کتاب_ناگفته_های_صورتی (روایت ظلم تاریخی به زنان) 📝ص۷۱ پاسخگویی به شبهات حقوق زن در اسلام 👇 https://eitaa.com/hoghogezan