فردb بعد از اتفاق میزان فکر کردنش بهoرو از100درصد به10درصد کاهش داده. تمرکز کرده رو اهدافش، داره جلو میره روحیش خوبه، همچنان پر شوق و ذوقه، هیجان داره میخنده، شیطنت داره درگیر کارهاشه سرش شلوغه اکثر شبا از خستگی زود خوابش میبره 99درصد ذهنش شده خودش، خانوادش، هدفاش، آیندش

اما شب که میخوابه دائما خواب میبینه دائما از خواب میپره گاهی با گریه شدید از خواب بیدار میشه

این یعنی روحش همچنان درگیره علارغم میل باطنی اون فرد.

باوجود اینکه اون واقعا خیلی حالش نسبت به اوایل بهتره یعنی اصلا بعد اون اتفاق واقعا برگشته به زندگیش. اما روحش برای درمان زمان نیاز داره و مهم نیست که فرد حالش چیه.

البته که این برگشت به زندگی تایم طولانی درمان روح رو کاهش میده اگریه فردx رو هم فرض کنیم که بعد اتفاق دچار نشخوار فکری شده، هیچ کاری نمیکنه، صبح تا شب غمگینه، گریه میکنه، بیکاره

روح فردbخیلی زودتر ازxخوب میشه. اما اینطوریم نیس که بگیم زمان درمانb دوماهه، x بیس سال. درمانb هم طولانیه اما به نسبتx زودتر خوب میشه

پس توی انتخاب مسیرهای زندگیتون، توی انتخاب آدمایی که میخواید به دایره امن زندگیتون واردشون کنید، توی انتخاب هدف هاتون، برنامه ریزی هاتون و درکل توی زندگی کردنتون دقت کنید.

تا از رخ دادن اتفاقی که باعث تاثیر شدید و مستقیم رو روحتون میشه جلوگیری کنید.

من روانشناس یا تراپیست نیستم، اما صرفا طبق چیزهایی که تجربه کردم و توی دوستا و رفیقام دیدم اینارو میگم. ☁✨

خیلی مراقب خودتون باشید

چه خبر از اوضاع احوالتون، مهر شروع شده خوش میگذره؟🎀

📬 آره ـــــــــ الحمدالله