گاهی یک غفلت، ریشه را از چشم پنهان می‌کند. ✍️ جواد جعفری 🔹عصر سنت همچنان به‌عنوان لایه‌ای زنده و جاری در جان انسان حضور دارد؛ نه گذشته‌ای مرده که در موزه‌ها بماند، بلکه حافظه‌ای که پیاپی در فهم ما تنفس می‌کند. مدرنیته نیز در امتداد همین ریشه حرکت می‌کند؛ حتی آنجا که ظاهرش بر گسست تأکید دارد، باز در عمق، پیش‌فهم‌هایی دارد که از همان سنت تغذیه می‌شوند. همان روحی که حکمای قدیم در نظریه تذکار بیان می‌کنند—این‌که فهم، یادآوری حقیقتی است که پیش‌تر در ما نهاده شده—در مدرنیته با نام «پیش‌فهم» در جریان است؛ یعنی هیچ شناختی از خلأ آغاز نمی‌شود، هر فهمی از چیزی که پیشاپیش در ما رسوب کرده، نیرو می‌گیرد. 🔸در میانه قرن بیستم، موج‌های تازه‌ای در فلسفه، هنر و علوم انسانی سر برمی‌آورند که ادعا می‌کنند سنت دیگر کارکرد خود را از دست داده و مدرنیته به مرزهایش رسیده است. این جریان تازه، که بعدها با عنوان «پسامدرنیته» خوانده می‌شود، می‌کوشد از هر چارچوب ثابت عبور کند؛ گویی جهان می‌تواند بدون ریشه‌ها نیز ادامه پیدا کند. امّا همین تلاش برای عبور، شکافی ایجاد می‌کند که خودِ تفکر را بی‌تکیه‌گاه می‌سازد. ▪️پسامدرنیته نمی‌کوشد چیزی را جایگزین کند؛ بیشتر در پی لغزاندن معناست. از دل همین لغزندگی است که نسبی‌گرایی قوت می‌گیرد. حقیقت به روایت تبدیل می‌شود، اخلاق به سلیقه، فرهنگ به بازی نشانه‌ها، و هویت به چیزی سیال و بی‌مرز. این سیالیت در ظاهر جذاب است، اما در عمق، آرام‌آرام توان داوری را می‌فرساید. ذهنی که هیچ معیار ثابت در اختیار ندارد، میان کثرت‌ها معلق می‌ماند؛ گویی انسان در فضایی بی‌جاذبه حرکت می‌کند: بسیار شناور، اما بی‌فرود. 🔹بااین‌حال، آنچه کمتر به آن توجه می‌شود این است که نوآوری همیشه از دل سنت زاده می‌شود. سنت یک «گذشته» نیست، یک «منبع» است؛ سرچشمه‌ای که معنا، فهم و حتی جسارتِ نو شدن از آن نیرو می‌گیرد. مدرنیته نیز، هرچند خود را چهره تغییر و تازگی می‌نمایاند، اما همچنان بر همان پیش‌فهم‌های رسوب‌کرده‌ای استوار است که ریشه در سنت دارند. بریدن این رشته، نه ما را آزاد می‌کند و نه راه تازه‌ای می‌گشاید؛ فقط ثبات را می‌گیرد و در عوض چیزی نمی‌دهد. 🔸از همین‌جا نقد اصلی بر پسامدرنیته روشن می‌شود: این جریان در پی عبور از سنت و مدرنیته است بی‌آنکه بداند سنت همچنان جاری است و مدرنیته همچنان توان نو شدن دارد. نتیجه، نوعی بی‌ثباتی گسترده است؛ جامعه‌ای که میان روایت‌های متکثر، اما بی‌معیار، رها می‌شود و اخلاق و حقیقت در آن قدرت هدایت‌گری خود را از دست می‌دهند. ▪️پسامدرنیته نه آغاز عصری نو است و نه پایان عصری قدیم؛ بیشتر نوعی سرگشتگی است که وقتی سنت را «تمام‌شده» فرض می‌کند، خود نیز قدرت معنا بخشیدن به جهان را از دست می‌دهد. سنت همچنان جاری است و مدرنیته همچنان امکان تحول دارد؛ و نوآوری واقعی نه در عبور از این دو، بلکه در بازشناسی همان ریشه‌های زنده است که در ما استمرار دارند. #نقدی_بر_پس_مدرنیته @Javadjafaiy1414 #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

حوزه علمیه و جامعه ✍️علی محمدی هوشیار حوزه علمیه نباید جزیره‌ای عمل کند. حوزه علمیه ذاتاً نهادی برون‌گرا، اجتماعی و تمدن‌ساز است که فلسفه‌ وجودی آن نه فقط در تربیت طلاب فاضل، بلکه در ارتباط فعال، مستمر و اثرگذار با جامعه، نظام اسلامی و مسائل عینی مردم معنا می‌یابد. انقطاع یا ضعف ارتباطی حوزه با بدنه جامعه و ساختارهای نظام، موجب کاهش کارآمدی اجتماعی دین، تضعیف مرجعیت معنوی و کاهش سرمایه اجتماعی روحانیت می‌شود. از این‌ رو، حوزه علمیه باید از الگوی «حوزه مصرف‌کننده اعتبار تاریخی» به سمت «حوزه تولیدکننده حل مسئله، معنا و اعتماد اجتماعی» حرکت کند. 🔹کانال علی محمدی هوشیار🔹 #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

⭕️ بر مدار ولی در میدان جنگ شناختی ✍️ اصغر زمانی 🔸طبق فرمایش مکرر مقام معظم رهبری(مدظله العالی) بعنوان فرمانده و دیدبان صحنه تقابل جبهه استکبار جهانی در مقابل جمهوری اسلامی ایران، جنگ اصلی علیه کشور عزیزمان، جنگ شناختی_روانی است. در این راستا بوقچی ها و رسانه های استکباری و اذناب داخلی شان با تکرار و نشر اخبار منفی که غالبا دروغ محض بوده و بعضا نیز اخباری که مقداری حظی از واقعیت دارند را با شگرد از "کاه کوه بساز" منتشر می‌کنند و قصد دارند با سیل اخبار سیاه و منفی "امنیتی" و "اقتصادی" و "فرهنگی" و...عقل و ایمان مردم ایران رو تحت نفوذ خود قرار داده و امید و ایمان مردم را از بین ببرند تا از این طریق بتوانند بدنه مردمی را که مانع اصلی نفوذ آنها و بزرگترین پشتیبان جمهوری اسلامی هستند را نظام اسلامی جدا کنند. ♦️ در چنین وضعیتی وظیفه شرعی و عقلی همه جریانات و افراد انقلابی و نیز عموم مردم ایران دوست، رصد و پخش اخبار امیدآفرین از پیشرفت های بزرگ کشور و ترویج هنرمندانه معارف دینی و معنویت افزایی و حمله به نقاط منفی بزرگ جبهه استکبار است. 🔹در این بین متاسفانه مشاهده میشود برخی از افراد و جریان های انقلابی خود را مشغول دعواهای بی اهمیت داخلی کرده و صحنه کارزار و جنگ شناختی را نمی بینند و ناخودآگاه پازل نقشه دشمن را در "سیاه نمایی" و ایجاد "درگیری داخلی" و "سست شدن اتحاد مقدس جامعه" تکمیل می‌کنند. 🔸صد البته غرض صاحب قلم از این مطالب نفی نقد سازنده از مشکلات موجود در جامعه نیست. چرا که نقد و اصلاح، لازمه ی پیشرفت و پویایی و رفع نواقص موجود در کشور است ولی نقد سازنده چند شرط مهم دارد که به برخی از آنها اشاره میشود: 1️⃣ بیان انتقادات باید در قالب بیان خیرخواهانه و محترمانه باشد و همچنین بیان نقاط مورد نقد بعد از بیان نقاط قوت باشد. با عمل به این شرط مهم، ذهنیت منفی وجود "اغراض شخصی" مرتفع شده و همت و شوق مسئول مربوطه جهت رفع آن نقیصه برانگیخته می‌شود. "عیب می جمله بگفتی، هنرش نیز بگو" 2️⃣ نقد نسبت به مسائلی بیان شود که در حال حاضر قابلیت اصلاح آنها وجود دارد. یعنی جهت گیری نقد باید "واقع گرایی ناظر به آرمان" باشد. در جهت گیری نقد نه "آرمان گرایی محض" صحیح و کارآمد است و نه "واقع گرایی محض". 3️⃣ مسایلی که مورد نقد واقع می‌شود باید ایراد آن واضح و قطعی باشد و نباید اموری که به "سلیقه شخصی" مورد پسند نیست را بعنوان نقد مطرح کرد. 4️⃣ حجم و درصد بیانات انتقادی باید نسبت به بیان نقاط قوت کمتر باشد و نیز بیان نقد باید همراه با راهکار عملی باشد تا موجب القای وجود بن بست و ناامیدی در ذهنیت جامعه نشود. این امر یک اصل تربیتی و مدیریتی مهم است که رعایت آن، مخصوصا در جنگ روانی دشمن، اهمیت مضاعفی پیدا می‌کند. @avayemalakut #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

مانع خاموش برای تفاهم اعتقادی ✍️علی محمدی هوشیار 🔹بسیاری از بن‌بست‌های گفت‌وگو، نه از شدت اختلاف‌ها، بلکه از تصویرهایی سرچشمه می‌گیرند که از یکدیگر در ذهن ساخته‌ایم. و نتیجه این تصویرهای پیشینی؛ داوری‌های پیش از گفت و گو است. به عنوان نمونه: 🔸برخی در جایگاه و کسوت یک منتقد؛ فرقه‌ای‌ها را افرادی بسته، هیجانی و ناتوان از شنیدن نقد می‌بینند و بر این باور نشسته اند که آنان هر پرسش بیرونی را تهدید تلقی می‌کنند، نه فرصتی برای اصلاح. در مقابل، بسیاری از فرقه‌ای‌ها منتقدان را افرادی مغرض، بی‌تعهد یا وابسته به قدرت و حاکمیت می‌پندارند؛ افرادی که نقدشان نه از سر دغدغه حقیقت، بلکه برای تخریب هویت جمعی است و آنان را افرادی پروژه بگیر می شناسند. این تصویرهای ساده‌شده، گفت‌وگو را پیشاپیش ناممکن می‌کنند. هر طرف، دیگری را فاقد صلاحیت گفت‌وگو می‌داند و نتیجه؛ نه فهم متقابل، بلکه تشدید سوء‌ظن و انسداد ارتباط خواهد بود. ▪️شاید نخستین گام در مسیر گفت‌وگوی واقعی این باشد که بپذیریم: ۱. آنچه از دیگری می‌شناسیم، اغلب تصویر ذهنی ما از اوست، نه خودِ او. ۲. تا زمانی که این تصویرها اصلاح نشوند، گفت‌وگوها به سوء‌تفاهم خواهد انجامید. 🔹 کانال علی محمدی هوشیار🔹 #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

جمهوری اسلامی مظلوم ✍️ موسی آقایاری 🔹سال‌هاست بخشی از جریان اصلاح‌طلب، هم در بدنه قدرت حضور داشته، هم سهم قابل‌توجهی از ثروت و رانت را به خود اختصاص داده، هم در شکل‌گیری تورم، دلار دستوری و ناکارآمدی‌ها نقش داشته است؛ اما هنگام پاسخ‌گویی، یا خود را پنهان می‌کند یا همه چیز را به نظام نسبت می‌دهد. 🔹همین جریان، بی‌نام و بی‌چهره در فضای مجازی، بیشترین هجمه را علیه نظام می‌سازد، در فتنه‌ها عملاً در کنار برانداز می‌ایستد، و در عین حال مدعی نبود آزادی بیان می‌شود؛ در حالی که همین حجم از تخریب و هجمه، خود گواه سطح بالای آزادی در کشور است. این تناقض آشکار است : 🔸هم قدرت، هم ثروت، هم تریبون، هم مصونیت؛ و در عین حال ادعای مظلومیت و آزادی‌خواهی. مظلومیت جمهوری اسلامی دقیقا از همین‌جاست که هزینه‌ی خطاها و خیانتِ درون‌سیستمی را هم باید بدهد، در حالی که متهمان اصلی، خود را طلبکارِ آزادی و عدالت جا می‌زنند. @Myidea #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

مُبلِّغِ اندیشمند ✍️ علی محمدی هوشیار 🔹به نظر می‌رسد یکی از مهم‌ترین نیازهای مغفول در تبلیغ دینی معاصر، تربیت مُبلِّغِ اندیشمند است. مبلغی که فراتر از اجرای مناسک و بازگویی محفوظات عمل کند و بتواند مسائل اجتماعی را به‌ درستی فهم و تحلیل کند و برای بیان معارف؛ زمان، زبان و الگوی مناسبی برگزیند. 🔸مُبلِّغ اندیشمند پیش از آن‌ که به پاسخ‌گویی بپردازد، قدرت مسئله‌یابی دارد و دین را نه جدا از واقعیت‌های اجتماعی، بلکه در متن آن‌ها می‌فهمد. او میان مسئله دینی، هویتی و سیاسی تمایز قائل است و به‌ جای واکنش‌های شتاب‌زده و احساسی؛ روایت‌هایی معنادار، سنجیده و ریشه‌دار از دین تولید می‌کند. 🔸نکته قابل توجه برای مسولین امر این است که؛ تبلیغ دینی در شرایط امروز، صرفاً با افزایش تعداد منبرها یا گسترش محتوا پیش نمی‌رود. آنچه ضرورت دارد، حضور مبلّغانی است که فقه اجتماعی را بشناسند، تاریخ و زمینه‌های فرهنگی جامعه را درک کنند و بتوانند قرائتی عقلانی، آرامش‌بخش و پیوند دهنده از دین ارائه دهند. از این‌رو، لازم است نظام تربیت مبلغ؛ از الگوی صرفاً متن‌محور و مناسبتی، فاصله گرفته و به سوی پرورش مبلّغانی حرکت کند که تحلیل‌گر میدان اجتماعی‌ بوده و توان پیش‌بینی بحران‌ها را داشته باشند، بطوری که بتوانند پیش از عمیق‌ شدن شکاف‌های فکری و اجتماعی، نقشی ترمیمی و پیشگیرانه ایفا کنند. 🔹هر چند این ضرورت برای تمامی نقاط کشور است اما به جهت حساسیت های مناطق مشترک مذهبی و مناطق تلفیقی قومیتی، کارآیی مبلغ اندیشمند بیشتر خواهد بود. 🔹کانال علی محمدی هوشیار🔹 #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

شایسته‌سالاری یا طبقه‌سالاری؟  ✍️محمد امامی نقدتیز نگاهی که فقرا را از مدیریت بیرون می‌راند. 🔹اظهارات اخیر آقای محمود سریع‌القلم مبنی بر اینکه «ریشه بسیاری از مشکلات، حاکمیت طبقه ضعیف است» و لزوم ممانعت از انتصاب وزرایی که از این طبقه برخاسته‌اند، یک ادعای قابل تأمل و در عین حال، به شدت مناقشه‌برانگیز است. 🔹این موضع‌گیری، که ریشه در نوعی بینش سکولار و مبتنی بر شایسته‌سالاری طبقاتی دارد، در تضاد بنیادین با اصول معرفتی اسلام سیاسی، به‌ویژه در سیره حکومتی حضرت علی (ع) و گفتمان محوری بنیانگذار جمهوری اسلامی، امام خمینی (ره)، قرار می‌گیرد. 1️⃣ عدالت علوی در برابر محدودیت طبقاتی مبنای نظری این دیدگاه که فقر را عامل ناکارآمدی حکمرانی می‌داند، به شدت تحت تأثیر پارادایم‌های غربی است که غالباً ثروت و جایگاه اجتماعی (که اغلب از تحصیلات و فرصت‌های طبقه متوسط به دست می‌آید) را مترادف با شایستگی حکمرانی می‌دانند. در مقابل، اندیشه اسلامی و به‌ویژه الگوی حکمرانی امیرالمؤمنین علی (ع)، معیار انتخاب کارگزار را نه سطح دارایی یا طبقه‌بندی اجتماعی، بلکه تقوا، تخصص، امانت‌داری و عمق معرفتی می‌داند. 🔹در این منظومه فکری، فقر یا ثروت معیار نیست؛ معیار صلاحیت اخلاقی و کاردانی عملی است. حضرت علی (ع) خود برخاسته از بطن جامعه‌ای بود که فقر در آن امری رایج بود و معیارهای حکومتی ایشان دقیقاً بر ضد هرگونه امتیازدهی طبقاتی بنا شده بود. هدف، ایجاد جامعه‌ای است که در آن هر فرد بر اساس جوهر وجودی‌اش قضاوت شود، نه بر اساس حساب بانکی یا نسبت خانوادگی. 2️⃣ آرمان‌های انقلاب اسلامی: از طرد کاخ‌نشینان تا حمایت از مستضعفین. جمهوری اسلامی ایران بر مبنای یک انقلاب ایدئولوژی اسلامی تأسیس شد که هدف اصلی آن شکستن ساختارهای طبقاتی و سلطه اشرافی بود. امام خمینی ره، بنیانگذار این نظام، همواره بر لزوم دوری از خوی کاخ‌نشینی واهمیت دادن و سپردن امور به دست مستضعفین تأکید داشتند. 🔹بیانات امام خمینی (ره) در این باره صریح است. ایشان بارها هشدار دادند که مدیران باید از میان مردمی باشند که درد محرومیت را چشیده‌اند تا با تمام وجود در پی رفع آن باشند: «ما باید در مملکتمان، در جمهوری اسلامی، طبقه ضعیف را تقویت کنیم.» دیدگاهی که طبقه ضعیف را ذاتاً ناکارآمد می‌داند، در حقیقت درصدد تکرار همان سلسله مراتب اجتماعی است که انقلاب اسلامی برای براندازی آن خیز برداشت. اگر طبقه ضعیف صرفاً به‌دنبال رفع محرومیت‌های گذشته است، این نشان‌دهنده شکست ساختاری است که فرصت رشد و تربیت مدیران را از او سلب کرده است، نه ضعف ذاتی. انقلاب اسلامی متعهد است که این فرصت را فراهم کند و مدیرانی از این توده مردم تربیت نماید که هم دغدغه شکوه ایران را داشته باشند و هم رفع محرومیت. 🔻دیدگاهی که شایستگی را صرفاً به طبقه متوسط به بالا محدود می‌کند، دو خطر بزرگ را به همراه دارد: الف) تکرار اشرافیت پنهان: این دیدگاه، به‌جای شایسته‌سالاری واقعی مبتنی بر تقوا و تخصص، به نوعی شایسته‌سالاری طبقاتی مشروعیت می‌بخشد که در نهایت منجر به حفظ قدرت در حلقه‌های بسته می‌شود. ب) بیگانگی با گفتمان مبنایی: این تفکر، روح اصلی انقلاب اسلامی و عدالت‌خواهی علوی را نادیده گرفته و مبانی فکری را که بر نفی کامل امتیازات طبقاتی استوار است، به چالش می‌کشد. 🔹حکمرانی کارآمد نه با طرد یک طبقه اجتماعی، بلکه با فراهم آوردن فرصت‌های برابر آموزشی و تربیتی برای همه شهروندان، فارغ از وضعیت اقتصادی اولیه آن‌ها، به دست می‌آید. معیار، عملکرد و تعهد است، نه حساب بانکی یا داشتن اتاق خواب در کودکی. @Public_policy_problem_emami #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

✍️ علی محمدی هوشیار نهم دی، روزی است که بصیرت از دل‌ها برخاست و ایمان در خیابان‌ها جریان یافت. روزی که مردم، بی‌هیاهو اما استوار، پای حقیقت ایستادند و نشان دادند دفاع از ولایت و انقلاب، هنوز زنده و جاری است. نهم دی حماسه‌ای بود از جنس وفاداری؛ فریادی خاموش اما ماندگار در تاریخ این سرزمین. 🔹کانال علی محمدی هوشیار🔹 #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

پشتیبان ولایت فقیه باشید تا مملکت آسیبی نرسد ✍️ محمد امامی 🔹در این روزهای پر تلاطم جهان که سرنوشت یک ملت بازیچه و ملعبه قدرت های استعماری و امپریالیستی شده است و حکومت ها یکی پس از دیگری به راحتی آب خوردن جا به می شوند تا مبادا منافع آن غلدر جهان در خطر بیفتد، چه قدر سخن شیرین و تاریخی حضرت امام قابل تفکر و تامل است برایمان و چه زیبا به دل می نشیند و جایگاه ولی فقیه را بیش از پیش نمایان میکند. 🔸آری نقشه ای که برای ونزوئلا اجرا شد در اصل برای ایران نیز می خواست اجرا شود اما تفاوت ها را تنها یک جایگاه رغم می زند. ولایت فقیه همان نخ تسبیح و ستون خیمه ایست که دانه ها و خیمه را استوار و محکم نگه میدارد. با وجود همه درد ها و رنج ها و نا مردی های بعضی مسئول نما،که به حق معترضیم ولی همچنان برای اعتلا و پیشرفت کشورمان تا پای جان پشتوانه ولایت فقیه هستیم تا روز ظهور منجی جهان ان شاءالله... @Public_policy_problem_emami #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

برای سردار دلها ✍️امیرحسن‌ اوصالی 🔹او می‌دانست که درسِ‌عشق را نمی‌توان در دفتر یافت، پس اوراق بِشُست و دل به‌دریا زد و کوی‌به‌کوی به‌دنبال مرگِ‌خونین خود به‌راه افتاد. او با خطِّ‌خون جوهر شهادت را بر آخرین برگ از دفترِ عمر خویش کشید و با گوهرِ زلال خویش پای آن‌را امضاء کرد‌. مگر می‌توان اورا مثل خمینی دوست نداشت؟ او که با تیغِ‌ابرویش تیرِآتش بر جان‌مان می‌‌انداخت و ابهت خمینی را یادآور می‌شد؛ و من چقدر دلتنگ نگاه پدرانه‌ی او هستم. چطور دلتنگ او نباشم؟ وقتی ظلم، ازل تا به ابدمان را غرق در خود کرده بود، او از کران تا به‌کران فرصت درویشی می‌جست و در دلها بذر محبت می‌کاشت و عشق درو می‌کرد. مگر می‌شود دلتنگ او نشد؟ او که دامن‌کشان رفت و مارا یتیم کرد، و فقط تکه‌های بدنش به خیمه بازگشت. من اورا دوست می‌دارم، البته نه فقط من؛ همه اورا دوست داشتند و دارند. 🔸چپ و راست، سیاه‌و‌سفید، بچه‌‌ی‌بالای شهر و پایین‌شهر، مذهبی‌وغیرمذهبی، همه و همه. او نیز همه‌‌را دوست داشت، حتی دشمنش! و اینجا دقیقا نقطه‌ی آغاز ترس من است که مبادا عزیزمان از قاتل خویش، آن قمارباز احمق هم شفاعت بکند، بعید هم نیست! او آسایش دوگیتی را در مروت با دوست و دشمن می‌دید. اصلا دوست و دشمن را من می‌گویم، او زلالی دل را با این دوگانه‌های فریبنده آلوده نمی‌کرد و همه‌ی را بنده‌ی حق می‌دانست و با فطرتشان به‌آنها محبت می‌کرد. و خوشا به‌حال او و خاک برسر ما که چه آسان اورا از دست دادیم‌. ما نه یک تن را، بلکه تمامیت‌مان را از دست دادیم، ما قلبمان را از دست دادیم. مایی که هروقت نا‌امید می‌شدیم اورا می‌دیدیم و آرام می‌شدیم، هروقت دلمان می‌گرفت با لبخند او شاد می‌شدیم، و هروقت می‌ترسیدیم به گرمی آغوش او پناه می‌بردیم و طعم شیرین امنیت را می‌چشیدیم. چه ضمیر زلالی داشت. انگار آسمان سالها می‌شد که منتظر آغوشش بود، آغوشی که تمامی زمین را در دل خود جای داده بود، و انگار این دلتنگی او بود که اورا راهی آسمانش کرد. آسمانی که چهل‌واندی سال در جست‌و‌جوی آن با سلاح اشک روبه‌روی خصم ایستاد و خم به‌ابرو نیاورد. آری سلاح او اشک بود و اشک بود و اشک. 🔹من از اعماق وجودم قدردان پیکر اربن‌اربای او هستم و با آرزوی شفاعتش در روز محشر، غم عمر باقی‌مانده‌ی بی‌او را تحمل می‌کنم‌. من به امید آغوش او دل به‌خاک خواهم سپرد، و من به‌امید بوسه از دستان علمداری‌اش بوسه بر کفن خواهم زد. @paragraph_osali #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan

تروریست، معترض نیست! ✍️سعید فتحی 🔹تروریست های موسادی سال‌ها آموزش دیده‌اند تا بتوانند از میان مردم و در پوشش مردم شهرها را ناامن و فضا را برای دشمن بیرونی مهیا کنند تا #ایران_عزیز ما در میان شغال‌ها گیر بیوفتد. 🔸اگر این تروریست‌ها اندک موفقیتی به دست بیاورند با قساوت تمام جان و مال و عرض و ناموس ایرانی را به تاراج خواهند برد. گروه های تجزیه طلب مسلح و تروریستی در غرب و شرق کشور برای عملیات زمینی در داخل کشور لحظه شماری میکنند. آنها به خون شیعیان تشنه و ابایی از کشتار اهل سنت نیز ندارند همانند عملیات هایی که در کردستان و سیستان علیه شیعه و سنی انجام داده اند و خون زن و بچه ایرانی را بر کف خیابان‌ها ریخته‌اند. 🔹همه ما از گرانی خسته و متضرریم اما کوچه باز کردن به تروریست‌ها با توهم آزادی، اسارتی غیرقابل جبران خواهد داشت. با اینکه به پزشکیان رأی نداده ام ولی در شرایط جاری کشور به او و مسئولین کشور در جراحی اقتصادی کشور اعتماد دارم و تضعیف او را خلاف عقل و شرع میدانم. با کمک به دولت و ناامید سازی دشمن، آینده روشنتری در انتظار ملت عزیز ایران است. ان شاالله @saeed_fathii #نویسندگان_حوزوی_زنجان @howzavian_zanjan