دوست دارم با علی همسایه باشم تا ابد در نجف گم می‌شوم ، دیگر مرا پیدا نکن

خود را چنان زِ هجر تو گم کرده‌ام که هست مشکل‌تر از سراغِ توام، جست‌وجوی خویش #عرفی_شیرازی

چشم انتظار حادثه ای ناگهان مباش با مرگ زندگی کن و با زندگی بمیر

رسید کار به جایی زِ عاشقی ما را ... که در قبیله‌ٔ ما هر که بود، مجنون شد #سلیم_تهرانی

من نشستم‌بروی می بخری برگردی ترسم‌اینست مسلمان شده باشی جایی

«من به جرم باوفایی این چنین تنها شدم چون ندارم همدمی بازیچه ی دل ها شدم

🥺

سفرِ عشق از آن روز شروع شد که خدا مِهرِ یک بی کفن انداخت میانِ دل ما

گفتی غزل بگو، غزلِ من چرا غزل؟ وقتی که می‌شود مغازله فرمود در عمل بیهوده است شعر و غزل، وزن و قافیه مستفعلن مفاعل مستفعلن فعل سر تا به پا تو خود غزلِ ناسروده‌ای وقتی‌که اصل هست عزیزم چرا بَدَل؟ چشمِ شراب‌گونِ تو، خالی مِنَ‌ الکحول لب‌های دل‌فریبِ تو، اَحلی مِنَ‌ العَسَل از مَأذنِ نگاهِ تو آن چشم‌های مست فریاد می‌زنند که "حَیّ عَلَی الاَمَل" تلخی مکن که چشمِ تو را مست خوانده‌ام شیرینِ من مناقشه‌ای نیست در مَثَل دیگر مَده حواله ما را به روزِ بعد مُردیم از کشیدنِ چک‌های بی‌محل با این‌همه به لطفِ حضورِ تو قانعم از خنده‌ای دریغ نفرمای لااقل

فلک به مردم نادان دهد زمام مراد تو اهل فضلی و دانش ، همین گناهت بس ... حافظ

«چنانت دوست می‌دارم که گر روزی فراق افتد؛ تو صبر از من توانی کرد و من صبر از تو نتوانم»

در کاسه‌ی وصل تو اگر زهر دهندم خوش‌تر که به پیمانه‌ هجران تو قندم - حسین منزوی