eitaa logo
یادداشت قرآنی
15 دنبال‌کننده
11 عکس
6 ویدیو
16 فایل
هذا ذِکر Admin: @tel_ir
مشاهده در ایتا
دانلود
- آنچه خدا می‌خواهد سوره انفال مَا كَانَ لِنَبِيٍّ أَن يَكُونَ لَهُ أَسْرَىٰ حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ. تُرِيدُونَ عَرَضَ الدُّنْيَا وَ اللَّهُ يُرِيدُ الْآخِرَةَ، وَ اللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ ﴿٦٧﴾‏ برای هیچ پیامبری جایز نیست که اسیر بگیرد، مگر پس از آنکه دشمن را به طور کامل در هم بکوبد. شما به دنبال سود دنیایی هستید، ولی خدا آخرت را می‌خواهد. و خداوند توانا و حکیم است. (۶۷) ۱. معنای «حَتَّىٰ يُثْخِنَ فِي الْأَرْضِ»: - «یُثْخِنَ» (از ریشه «ثَخَنَ»): به معنای سخت شکست دادن دشمن و از بین بردن قدرت نظامی اوست. - شرط اسیرگیری: پیامبر(ص) و مؤمنان تنها پس از پیروزی قطعی و تضعیف کامل دشمن مجاز به گرفتن اسیران بودند. این نشان می‌دهد که هدف اصلی، تحقق امنیت الهی است، نه بهره‌برداری مادی. ۲. تقابل خواسته مؤمنان و خدا: - «تُرِیدُونَ عَرَضَ الدُّنْیَا»: اشاره به تمایل برخی مؤمنان به دریافت فدیه از اسیران (مال و منافع دنیوی). - «وَ اللَّهُ یُرِیدُ الْآخِرَةَ»: هدف خداوند، پیروزی نهایی حق بر باطل و تقویت ایمان مؤمنان است. ۳. صفات الهی در پایان آیه: - «عَزِیزٌ»: خداوند بر هر چیزی چیره است و اجازه نمی‌دهد منافع زودگذر دنیوی، اهداف آخرتی را تضعیف کند. - «حَكِيمٌ»: این حکم بر اساس مصالحی است که به حکمت الهی مربوط می‌شود (مانند تربیت مؤمنان و حفظ عدالت). . درس‌های عملی از آیه: ۱. اولویت‌بندی اهداف: در جهاد (و هر عمل خیر)، رضای الهی باید بر منافع مادی مقدم باشد. ۲. اشتباه مؤمنان در جنگ بدر: این آیه پس از جنگ بدر نازل شد، زمانی که برخی اصحاب با گرفتن اسیران برای دریافت فدیه، از اتمام کار دشمن غافل شدند. ۳. تذکر به رهبران و عموم مردم: هرگز منافع کوتاه‌مدت، جایگزین استراتژی بلندمدتِ دفاع از حق نشود. - سوره اعلی بَلْ تُؤْثِرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ‎﴿١٦﴾‏ وَ الْآخِرَةُ خَيْرٌ وَ أَبْقَىٰ ‎﴿١٧﴾‏ ولی شما زندگی دنیا را انتخاب می‌کنید (۱۶) در حالی که آخرت بهتر و پایدارتر است. (۱۷) پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
سوره اعراف قُلْ: مَنْ حَرَّمَ زِينَةَ اللَّهِ الَّتِي أَخْرَجَ لِعِبَادِهِ وَ الطَّيِّبَاتِ مِنَ الرِّزْقِ؟ قُلْ: هِيَ لِلَّذِينَ آمَنُوا فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا، خَالِصَةً يَوْمَ الْقِيَامَةِ. كَذَٰلِكَ نُفَصِّلُ الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ ﴿٣٢﴾‏ بگو: چه کسی زیور(های) خدا را که برای بندگانش پدید آورده و (نیز) روزی‌های پاکیزه را حرام کرده است؟ بگو: اینها در زندگی دنیا برای مؤمنان (و کافران) است؛ در حالی‌ که در روز قیامت، ‌ویژه‌ی (مؤمنان) است. این‌چنین آیات (خود) را برای افرادی که (حقایق را) می‌دانند، توضیح می‌دهیم. (۳۲) پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
- شرک به جای شکر سوره اعراف هُوَ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَ جَعَلَ مِنْهَا زَوْجَهَا لِيَسْكُنَ إِلَيْهَا فَلَمَّا تَغَشَّاهَا حَمَلَتْ حَمْلًا خَفِيفًا فَمَرَّتْ بِهِ فَلَمَّا أَثْقَلَت دَّعَوَا اللَّهَ رَبَّهُمَا: لَئِنْ آتَيْتَنَا صَالِحًا لَّنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ ﴿١٨٩﴾‌ فَلَمَّا آتَاهُمَا صَالِحًا جَعَلَا لَهُ شُرَكَاءَ فِيمَا آتَاهُمَا. فَتَعَالَى اللَّهُ عَمَّا يُشْرِكُونَ ﴿١٩٠﴾‌ أَيُشْرِكُونَ مَا لَايَخْلُقُ شَيْئًا وَ هُمْ يُخْلَقُونَ؟ ﴿١٩١﴾‌ اوست که شما را از یک نفس آفرید و همسرش را از جنس او قرار داد تا در کنارش آرامش یابد. پس هنگامی که با او همبستر شد، باردار شد و بار سبکی را حمل کرد. زمانی که بار سنگین شد، هر دو پروردگارشان را خواندند: «اگر به ما فرزند صالحی دهی، قطعاً از شکرگزاران خواهیم بود.» (۱۸۹) پس وقتی خدا به آنان فرزند صالحی داد، برای او در آنچه به آنها داده بود شریکانی قائل شدند. خداوند برتر است از آنچه شریک می‌سازند. (۱۹۰) آیا چیزهایی را شریک می‌گیرند که هیچ چیزی نمی‌آفرینند و خودشان آفریده شده‌اند؟ (۱۹۱) سوره انعام قُلْ: مَن يُنَجِّيكُم مِّن ظُلُمَاتِ الْبَرِّ وَ الْبَحْرِ، تَدْعُونَهُ تَضَرُّعًا وَ خُفْيَةً، لَّئِنْ أَنجَانَا مِنْ هَٰذِهِ لَنَكُونَنَّ مِنَ الشَّاكِرِينَ؟ ‌﴿٦٣﴾‌ قُلِ: اللَّهُ يُنَجِّيكُم مِّنْهَا وَ مِن كُلِّ كَرْبٍ؛ ثُمَّ أَنتُمْ تُشْرِكُونَ ﴿٦٤﴾‌ بگو: چه کسی شما را از تاریکی‌های خشکی و دریا نجات می‌دهد؛ در حالی ‌که او را آشکارا با زاری و مخفیانه می‌خوانید (و می‌گویید:)«اگر ما را از این (خطرات) نجات دهد، حتماً از شکرگزاران خواهیم شد»؟ (۶۳) بگو: (این) خداست که شما را از آن (تاریکی‌ها) و از هر اندوهی نجات می‌دهد؛ (ولی) باز هم شما (برای او) شریک قرار می‌دهید. (۶۴) - اتصال موقت (۱): https://eitaa.com/iEslaam/14 پنجشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۴
- دعای ندبه عَزِيزٌ عَلَيَّ أَنْ أَرَى اَلْخَلْقَ وَ لاتُرَى ... و چه سخت است برایم که خلایق را ببینم و ترا نه. جمعه ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۴
حذیفی102 Takathur.mp3
زمان: حجم: 494.7K
۱۰۲- سوره تکاثر - حذيفي https://tanzil.ir/#102:1 شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴
- لایق ذکر تو که من نیستم ذاکرین إِلَهِي لَوْ لاَ الْوَاجِبُ مِنْ قَبُولِ أَمْرِكَ لَنَزَّهْتُكَ مِنْ ذِكْرِي إِيَّاكَ؛ عَلَى أَنَّ ذِكْرِي لَكَ بِقَدْرِي، لاَ بِقَدْرِكَ؛ وَ مَا عَسَى أَنْ يَبْلُغَ مِقْدَارِي حَتَّى أُجْعَلَ مَحَلاًّ لِتَقْدِيسِكَ. خدایا! اگر پذیرش فرمانت واجب نبود، تو را از ذکرم منزه می‌دانستم [چون شایسته‌ات نیست]. با این حال، ذکر من برای تو به اندازه‌ی من است، نه به اندازه‌ی تو. و مقام من چه اندازه می‌تواند باشد که شایسته‌ی تقدیس تو گردد؟ شنبه ۱۳ اردیبهشت ۱۴۰۴
- ایمان بدون ظلم سوره انعام الَّذِينَ آمَنُوا وَ لَمْ يَلْبِسُوا إِيمَانَهُم بِظُلْمٍ، أُولَٰئِكَ لَهُمُ الْأَمْنُ وَ هُم مُّهْتَدُونَ ﴿٨٢﴾‏ کسانی که ایمان آوردند و ایمانشان را به هیچ (شرک و) ظلمی نیامیختند، امنیت، صرفاً برای آنان است، و آنان‌اند که هدایت یافته‌اند. یکشنبه ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۴
- بار سفر چه بسته‌ای؟ سوره فجر وَ جاءَ رَبُّكَ وَ الْمَلَكُ صَفًّا صَفًّا (۲۲) وَ جِي‏ءَ يَوْمَئِذٍ بِجَهَنَّمَ. يَوْمَئِذٍ يَتَذَكَّرُ الْإِنْسانُ وَ أَنَّى لَهُ الذِّكْرى‏ (۲۳) يَقُولُ: يا لَيْتَنِي قَدَّمْتُ لِحَياتِي (۲۴) «و پروردگارت آمد، در حالی که فرشتگان صف‌به‌صف حاضرند. و در آن روز، دوزخ را [به عرصه محشر] می‌آورند. آن روز، انسان [گناهکار] به یاد [حقیقت] می‌افتد، ولی این یادآوری برایش چه سود دارد؟! می‌گوید: "ای کاش برای زندگیام [در آخرت] چیزی از پیش فرستاده بودم"» نکته: . صحنه قیامت: - حضور خداوند برای قضاوت (نه به معنای حرکت فیزیکی، بلکه ظهور کامل قدرت الهی). - نظم فرشتگان (صف‌بندی) نشانه‌ی عظمت دادگاه الهی. . نمایش جهنم: - آوردن جهنم برای اقرارگرفتن از گنهکاران (نه نیاز خدا به نمایش). . حسرت انسان: - «یَتَذَکَّرُ»: یادآوری وقتی سودی ندارد که فرصت عمل گذشته باشد. - «یا لَیْتَنِی قَدَّمْتُ»: اوج پشیمانی بی‌فایده. پیام آیه: - هشدار به پیش‌اندیشی قبل از فرارسیدن قیامت. - تأکید بر این که تذکر در دنیا ارزش دارد، نه تذکر در آخرت. سوره بقره ... وَ مَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ، وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَىٰ؛ وَ اتَّقُونِ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ ﴿١٩٧﴾‏ هر کار خوبی بکنید، خدا آن را می‌داند. پس برای سفر آخرت زادوتوشه بردارید که بهترین توشه آخرت، تقوی و مراقبت از رفتار است؛ در حضور من مراقب رفتارتان باشید ای مردم عاقل. »» بهشتت را بساز: https://eitaa.com/iEslaam/370 »» سفر آخرت: https://eitaa.com/iEslaam/353 سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴
- یک به ده سوره انعام مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ عَشْرُ أَمْثالِها؛ وَ مَنْ جاءَ بِالسَّيِّئَةِ فَلا يُجْزَى‏ إِلاَّ مِثْلَها، وَ هُمْ لايُظْلَمُونَ (۱۶۰) «هر کس کار نیکی انجام دهد، پاداش او ده برابر است؛ و هر کس کار بدی انجام دهد، فقط به همان اندازه کیفر می‌بیند و به آنان ستم نمی‌شود.» . نسبت پاداش به کیفر - نیکی: ۱۰ برابر پاداش - بدی: همسان (بدون افزایش) . عدالت الهی - تأکید بر «لا یُظلَمون» → هیچ ظلمی در حساب‌رسی خدا نیست . پیام تشویقی - نظام پاداش الهی ترغیب‌کننده به خیر است. سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴
- صراط مستقیم سوره انعام وَ أَنَّ هذا، صِراطِي مُسْتَقِيماً؛ فَاتَّبِعُوهُ وَ لاتَتَّبِعُوا السُّبُلَ، فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ. ذلِكُمْ وَصَّاكُمْ بِهِ، لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ (۱۵۳) این است راه درست من و دست آخر اینکه از این راه بروید، نه از راه‌های انحرافی که از راه خدا دورتان می‌کند. خدا به شما این‌طور سفارش کرده است تا مراقب رفتارتان شوید.» قُلْ: إِنَّنِي هَدانِي رَبِّي إِلى‏ صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ، دِيناً قِيَماً، مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً، وَ ما كانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ (۱۶۱) بگو: «خدا مرا به راه درست زندگی برده است: دینی مستحکم، همان دین ابراهیمِ میانه‌رو. بله، او هرگز بت‌پرست نبود.» سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴
- شرح صدر سوره انعام فَمَنْ يُرِدِ اللَّهُ أَنْ يَهْدِيَهُ، يَشْرَحْ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ؛ وَ مَنْ يُرِدْ أَنْ يُضِلَّهُ، يَجْعَلْ صَدْرَهُ ضَيِّقاً حَرَجاً؛ كَأَنَّما يَصَّعَّدُ فِي السَّماءِ. كَذلِكَ يَجْعَلُ اللَّهُ الرِّجْسَ عَلَى الَّذِينَ لايُؤْمِنُونَ (۱۲۵) «پس هر کس را که خدا بخواهد هدایت کند، سینه‌اش را برای اسلام گشاده می‌سازد؛ و هر کس را که بخواهد گمراه کند، سینه‌اش را تنگ و سخت می‌نماید، گویی به آسمان بالا می‌رود. این گونه خدا پلیدی را بر کسانی که ایمان نمی‌آورند قرار می‌دهد.» نکته: - شرح صدر: گشایش روحی برای پذیرش حق (موانع ذهنی و تعصبات را برطرف می‌کند) - ضیق صدر: حالت روحی خفقان‌آور که انسان حق را نمی‌بیند (مانند کسی که در ارتفاع بالا نفسش تنگ می‌شود) - نکته کلیدی: هدایت و گمراهی به اراده و مشیت الهی است، اما این مشیت بر اساس رفتار خود انسان تعیین می‌شود. سوره زمر أَ فَمَنْ شَرَحَ اللَّهُ صَدْرَهُ لِلْإِسْلامِ فَهُوَ عَلى‏ نُورٍ مِنْ رَبِّهِ؟ فَوَيْلٌ لِلْقاسِيَةِ قُلُوبُهُمْ مِنْ ذِكْرِ اللَّهِ، أُولئِكَ فِي ضَلالٍ مُبِينٍ ﴿۲۲﴾‏ «آیا کسی که خدا سینه‌اش را برای اسلام گشاده کرده، و بر نور پروردگارش است [همانند کوردلان است]؟ پس وای بر سنگدلانی که از یاد خدا روی گردانند! آنان در گمراهی آشکاری هستند.» نکته: - نور الهی: روشنایی باطنی که با شرح صدر همراه است. - قلوب قاسیه: دل‌های سخت شده که با وجود مواجهه با حق، آن را نمی‌پذیرند. - ویل: هشداری شدید برای کسانی که عمداً از حق رویگردان می‌شوند. مقایسه و جمع‌بندی: ۱. نقش اختیار انسان: - خداوند بر اساس انتخاب انسان (پذیرش یا رد حق) سینه را گشاده یا تنگ می‌کند - مثال: همان خورشید که برای بینا نور است و برای نابینا تاریکی ۲. علائم هدایت یافتگان: - آرامش درونی در برابر حق - انعطاف‌پذیری فکری - تمایل به یاد خدا ۳. علائم گمراهان: - احساس خفقان با شنیدن حق - لجاجت و تعصب - فرار از ذکر خدا پیام کاربردی: - باید از خدا شرح صدر طلب کرد (همانطور که در دعاها می‌خوانیم: «اللهم اشرح لی صدری») - سنگدلی و قساوت قلب از خطرناک‌ترین حالات روحی است - هدایت نهایی فقط به دست خداست، اما ما باید زمینه را فراهم کنیم. - دعای سنگدل: https://eitaa.com/iEslaam/217 - ظرفیت مومن: https://eitaa.com/iEslaam/317 سه‌شنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۴۰۴
(۵۱) - خواب، مرگ موقت رسول الله صلی الله علیه و آله: اَلنَّوْم أَخُ اَلْمَوْتِ. خواب، برادر مرگ است. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/201857 - سوره انعام وَ هُوَ الَّذِي يَتَوَفَّاكُمْ بِاللَّيْلِ، وَ يَعْلَمُ ما جَرَحْتُمْ بِالنَّهارِ؛ ثُمَّ يَبْعَثُكُمْ فِيهِ، لِيُقْضى‌ٰ أَجَلٌ مُسَمًّى، ثُمَّ إِلَيْهِ مَرْجِعُكُمْ، ثُمَّ يُنَبِّئُكُمْ بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۶۰) او کسی است که در شب (و هنگام خواب، روح) شما را می‌گیرد و از آنچه در روز به ‌دست می‌آورید، آگاه است (ولی در مجازات گناهانتان شتاب نمی‌کند). سپس شما را در روز بیدار می‌کند (و این روند ادامه خواهد داشت) تا مدتی معین سپری شود. آنگاه بازگشت شما به پیشگاه اوست، و شما را از کارهایتان آگاه خواهد کرد. - سوره زمر اللَّهُ يَتَوَفَّى الْأَنْفُسَ حِينَ مَوْتِها وَ الَّتِي لَمْ‌تَمُتْ فِي مَنامِها؛ فَيُمْسِكُ الَّتِي قَضى‌ عَلَيْهَا الْمَوْتَ وَ يُرْسِلُ الْأُخْرى‌ إِلى‌ أَجَلٍ مُسَمًّى. إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ (۴۲) خدا جان انسان‌ها را هنگام مرگ و هنگام خواب می‌گیرد. در حالت دوم، جان کسی که مرگش را حتمی کرده است، نگه می‌دارد و جان بقیه را برمی‌گرداند تا آن‌وقتی‌که مرگ حتمی‌شان فرا برسد. در این کار برای مردمی که فکرشان را به‌کار بیندازند،؟ نشانه‌هایی از یکتاییِ خداست. »» حدیث (۴۲) - مردم خوابند: https://eitaa.com/iEslaam/230 چهارشنبه ۱۷ اردیبهشت ۱۴۰۴