#قرآن - ذبح فرزندان بنی‌اسرائیل
قصص
إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلَا فِي الْأَرْضِ وَ جَعَلَ أَهْلَهَا شِيَعًا، يَسْتَضْعِفُ طَائِفَةً مِنْهُمْ، يُذَبِّحُ أَبْنَاءَهُمْ وَ يَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ. إِنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ (۴)
فرعون در سرزمين مصر برترى‌جويى كرد و بين مردم آنجا تفرقه انداخت و نژاد بنى‌اسرائيل را در فقر و فشار شديد قرار داد، پسرانشان را به فجيع‌ترين وضع سر مى‌بريد و بانوانشان را براى بهره‌كشى نگه مى‌داشت! او واقعاً اهل فساد بود.
اعراف
وَ قَالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ: أَ تَذَرُ مُوسَىٰ وَ قَوْمَهُ لِيُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ وَ يَذَرَكَ وَ آلِهَتَكَ؟ قَالَ: سَنُقَتِّلُ أَبْنَاءَهُمْ وَ نَسْتَحْيِي نِسَاءَهُمْ وَ إِنَّا فَوْقَهُمْ قَاهِرُونَ (۱۲۷)
مشاوران سياسىِ فرعون به او گفتند: «آيا موسى و طرف‌دارانش را آزاد مى‌گذارى تا در اين سرزمين مشغول خرابكارى باشند و موسى تو و خدايانت را به هيچ نگيرد؟!» گفت: «مردانشان را به فجيع‌ترين وضع خواهيم كشت و زنانشان را براى بهره‌كشى نگه خواهيم داشت و ما از بالا بر اوضاع كشور مسلّطيم.
ابراهیم
وَ إِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ: اذْكُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ، إِذْ أَنجَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ، يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ، وَ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ، وَ فِي ذَٰلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ (۶)
زمانى موسى به قومش گفت: لطف‌هاى خدا را در حق خودتان به‌ياد آوريد :از چنگ فرعونيان نجاتتان داد.آنها به‌شدت شكنجه‌تان مى‌دادند و پسرانتان را به فجيع‌ترين وضع سر مى‌بريدند و بانوانتان را براى بهره‌كشى نگه مى‌داشتند.تمام اين سختى‌ها و راحتى‌ها برايتان آزمايشى بزرگ از طرف خدا بود.
بقره
وَ إِذْ نَجَّيْنَاكُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ، يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَ يَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ، وَ فِي ذَٰلِكُمْ بَلَاءٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَظِيمٌ (۴۹)
يادتان بيايد كه از چنگ فرعونيان نجاتتان داديم. آنها به شدت شكنجه‌تان مى‌دادند: پسرانتان را به فجيع‌ترين وضع سر مى‌بريدند و بانوانتان را براى بهره‌كشى نگه مى‌داشتند. تمام اين سختى‌ها و راحتى‌ها برايتان آزمايشى بزرگ از طرف خدا بود.
- آيات مرتبط، بيشتر و بعضا تکراري هستند.
#بنی‌اسرائیل #قتل #شکنجه
سه‌شنبه ۶ آذر ۱۴۰۳
#دعا - عرفان عملی
#زیارت امین الله
اللهُمَّ فَاجْعَلْ نَفْسِي مُطْمَئِنَّةً بِقَدَرِکَ، رَاضِيةً بِقَضَائِکَ، مُولَعَةً بِذِکْرِکَ وَ دُعَائِکَ، مُحِبَّةً لِصَفْوَةِ أَوْلِيائِکَ، مَحْبُوبَةً فِي أَرْضِکَ وَ سَمَائِکَ، صَابِرَةً عَلَى نُزُولِ بَلائِکَ، شَاکِرَةً لِفَوَاضِلِ نَعْمَائِکَ، ذَاکِرَةً لِسَوَابِغِ آلائِکَ، مُشْتَاقَةً إِلَى فَرْحَةِ لِقَائِکَ، مُتَزَوِّدَةً التَّقْوَى لِيوْمِ جَزَائِکَ، مُسْتَنَّةً بِسُنَنِ أَوْلِيائِکَ، مُفَارِقَةً لِأَخْلاقِ أَعْدَائِکَ، مَشْغُولَةً عَنِ الدُّنْيا بِحَمْدِکَ وَ ثَنَائِکَ.
نکته:
"فاجعل نفسي" يعني که نفس بشر بايد اين گونه بشود، و برای حصول تک تک اين بندها عمری زحمت و ریاضت بکشد، تا در نهايت برسد به خطاب خاص حق تعالی: يا ايتها النفس المطمئنة.
#قرآن
سوره فجر
يَا أَيَّتُهَا النَّفْسُ الْمُطْمَئِنَّةُ ﴿٢٧﴾ اِرْجِعِي إِلَىٰ رَبِّكِ رَاضِيَةً مَرْضِيَّةً ﴿٢٨﴾ فَادْخُلِي فِي عِبَادِي ﴿٢٩﴾ وَ ادْخُلِي جَنَّتِي ﴿٣٠﴾
»» دعا - ورد واحد:
https://eitaa.com/iEslaam/103
#نفس #اخلاق #ایمان #یقین #توکل #رضا #ذکر
یکشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۳
#دعا - احوال جهنم
از خصوصيات دعای کمیل اینه که تصویرسازی خوبي از جهنم داره. امام علی عليه‌السلام جزئياتي رو از غيب می‌گه که انگار اونجايي و به چشم می‌بینی. می‌تونی مجسم کنی اگر در جهنم باشی چه حالي داري. ضجه مي‌کشي، بال بال مي‌زني، در طبقاتش بالا و پایین میری بلکه راه نجاتي پيدا کني.
مناجات کمیل
أَفَتُرَاكَ - سُبْحَانَكَ يَا إِلَهِي وَ بِحَمْدِكَ - تَسْمَعُ فِيهَا صَوْتَ عَبْدٍ مُسْلِمٍ سُجِنَ فِيهَا بِمُخَالَفَتِهِ، وَ ذَاقَ طَعْمَ عَذَابِهَا بِمَعْصِيَتِهِ، وَ حُبِسَ بَيْنَ أَطْبَاقِهَا بِجُرْمِهِ وَ جَرِيرَتِهِ، وَ هُوَ يَضِجُّ إِلَيْكَ ضَجِيجَ مُؤَمِّلٍ لِرَحْمَتِكَ، وَ يُنَادِيكَ بِلِسَانِ أَهْلِ تَوْحِيدِكَ، وَ يَتَوَسَّلُ إِلَيْكَ بِرُبُوبِيَّتِكَ.
يَا مَوْلاَيَ فَكَيْفَ يَبْقَى فِي الْعَذَابِ وَ هُوَ يَرْجُو مَا سَلَفَ مِنْ حِلْمِكَ؟ أَمْ كَيْفَ تُؤْلِمُهُ النَّارُ وَ هُوَ يَأْمُلُ فَضْلَكَ وَ رَحْمَتَكَ؟ أَمْ كَيْفَ يُحْرِقُهُ لَهِيبُهَا وَ أَنْتَ تَسْمَعُ صَوْتَهُ وَ تَرَى مَكَانَهُ؟ أَمْ كَيْفَ يَشْتَمِلُ عَلَيْهِ زَفِيرُهَا وَ أَنْتَ تَعْلَمُ ضَعْفَهُ؟ أَمْ كَيْفَ يَتَقَلْقَلُ بَيْنَ أَطْبَاقِهَا وَ أَنْتَ تَعْلَمُ صِدْقَهُ؟ أَمْ كَيْفَ تَزْجُرُهُ زَبَانِيَتُهَا وَ هُوَ يُنَادِيكَ يَا رَبَّهْ؟ أَمْ كَيْفَ يَرْجُو فَضْلَكَ فِي عِتْقِهِ مِنْهَا فَتَتْرُكُهُ فِيهَا؟ هَيْهَاتَ مَا ذَلِكَ الظَّنُّ بِكَ، وَ لاَ الْمَعْرُوفُ مِنْ فَضْلِكَ، وَ لاَ مُشْبِهٌ لِمَا عَامَلْتَ بِهِ الْمُوَحِّدِينَ مِنْ بِرِّكَ وَ إِحْسَانِكَ.
فَبِالْيَقِينِ أَقْطَعُ لَوْ لاَ مَا حَكَمْتَ بِهِ مِنْ تَعْذِيبِ جَاحِدِيكَ، وَ قَضَيْتَ بِهِ مِنْ إِخْلاَدِ مُعَانِدِيكَ، لَجَعَلْتَ النَّارَ كُلَّهَا بَرْداً وَ سَلاَماً، وَ مَا كَانَ لِأَحَدٍ فِيهَا مَقَرّاً وَ لاَ مُقَاماً. لَكِنَّكَ - تَقَدَّسَتْ أَسْمَاؤُكَ - أَقْسَمْتَ أَنْ تَمْلَأَهَا مِنَ الْكَافِرِينَ، مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِينَ، وَ أَنْ تُخَلِّدَ فِيهَا الْمُعَانِدِينَ، وَ أَنْتَ - جَلَّ ثَنَاؤُكَ - قُلْتَ مُبْتَدِئاً وَ تَطَوَّلْتَ بِالْإِنْعَامِ مُتَكَرِّماً، «اَفَمَنْ كانَ مُؤْمِناً كَمَنْ كانَ فاسِقاً؟ لايَسْتَوُونَ» (سجده/۱۸).
تو ای خدای من که پاک و منزهی، آیا صدای این بنده مسلمان را در دوزخ می‌شنوی؟ همان که به خاطر نافرمانی در جهنم زندانی شده، به سبب گناهش طعم عذاب را چشیده و به جرمش میان طبقات دوزخ اسیر گشته است؟ در حالی که با ناله‌ای امیدوار به رحمتت، با زبان اهل توحیدت تو را می‌خواند و به پروردگاری تو متوسل می‌شود؟
ای مولای من! چگونه ممکن است چنین بنده‌ای در عذاب بماند، در حالی که به سابقه صبر تو امید بسته؟ چگونه آتش او را می‌سوزاند، در حالی که به بخشش و رحمت تو چشم دوخته؟ چگونه شعله‌های جهنم او را می‌سوزاند، در حالی که تو فریادش را می‌شنوی و جایگاهش را می‌بینی؟ چگونه خروش آتشش او را دربرمی‌گیرد، در حالی که تو به ناتوانیش آگاهی؟ چگونه میان طبقات جهنم سرگردان می‌ماند، در حالی که تو به صداقتش واقفی؟ چگونه نگهبانان دوزخ او را می‌رانند، در حالی که فریاد می‌زند "ای پروردگارم"؟ چگونه به فضلت برای رهایی امید دارد، ولی تو او را رها می‌کنی؟ هرگز! این گمان به ساحت مقدس تو شایسته نیست، و چنین رفتاری با بخشش بی‌کرانت سازگار نباشد، و با آنچه با موحدان نیکوکار داشته‌ای، همخوانی ندارد.
به یقین می‌دانم که اگر حکم به عذاب کافران و سرکشان نکرده بودی، تمام جهنم را سرد و سالم می‌ساختی، تا کسی در آن جای نگیرد. ولی تو - که نام‌هایت مقدس باد - قسم خورده‌ای که جهنم را از کافران جن و انس پر کنی و سرکشان را در آن جاودانه سازی. در حالی که خودت - که ستایشت والاست - از سر لطف فرموده‌ای: "آیا مؤمن مانند گنهکار است؟ هرگز برابر نیستند".
#قرآن
سوره آل عمران
رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا، فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا، وَ قِنَا عَذَابَ النَّارِ ﴿١٦﴾
سوره فرقان
رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ؛ إِنَّ عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا ﴿٦٥﴾
#مناجات #کمیل #جهنم #عذاب
یکشنبه ۱۱ آذر ۱۴۰۳
#قرآن - خائفين
نازعات
وَ أَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ وَ نَهَى النَّفْسَ عَنِ الْهَوَىٰ (۴۰) فَإِنَّ الْجَنَّةَ هِيَ الْمَأْوَىٰ (۴۱)
الرحمن
وَ لِمَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِ جَنَّتَانِ (۴۶)
بینه
جَزَاؤُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّاتُ عَدْنٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُمْ وَ رَضُوا عَنْهُ، ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ رَبَّهُ (۸)
انسان
إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا (۱۰)
#خشوع #خوف #تقوی
سه‌شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۳
#قرآن - معاد
قیامت
أَيَحْسَبُ الْإِنسَانُ أَلَّنْ‌نَجْمَعَ عِظَامَهُ (٣)
آيا انسان گمان مى‌كند كه ما هرگز استخوان‌هايش را جمع نخواهيم كرد؟
سه‌شنبه ۱۳ آذر ۱۴۰۳
#دعا - جهنم فراق تو
مناجات شعبانیه
إِلٰهِى إِنْ أَخَذْتَنِى بِجُرْمِى، أَخَذْتُكَ بِعَفْوِكَ؛ وَ إِنْ أَخَذْتَنِى بِذُنُوبِى، أَخَذْتُكَ بِمَغْفِرَتِكَ؛ وَ إِنْ أَدْخَلْتَنِى النَّارَ، أَعْلَمْتُ أَهْلَها أَنِّى أُحِبُّكَ.
مناجات ابوحمزه ثمالی
إِلَهِي وَ سَيِّدِي، وَ عِزَّتِكَ وَ جَلاَلِكَ، لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِذُنُوبِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِعَفْوِكَ، وَ لَئِنْ طَالَبْتَنِي بِلُؤْمِي لَأُطَالِبَنَّكَ بِكَرَمِكَ، وَ لَئِنْ أَدْخَلْتَنِي النَّارَ لَأُخْبِرَنَّ أَهْلَ النَّارِ بِحُبِّي لَكَ.
دعاي کمیل
فَلَئِنْ صَيَّرْتَنِي لِلْعُقُوبَاتِ مَعَ أَعْدَائِكَ، وَ جَمَعْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ أَهْلِ بَلاَئِكَ، وَ فَرَّقْتَ بَيْنِي وَ بَيْنَ أَحِبَّائِكَ وَ أَوْلِيَائِكَ، فَهَبْنِي يَا إِلَهِي وَ سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ وَ رَبِّي، صَبَرْتُ عَلَى عَذَابِكَ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَلَى فِرَاقِكَ؟ وَ هَبْنِي صَبَرْتُ عَلَى حَرِّ نَارِكَ، فَكَيْفَ أَصْبِرُ عَنِ النَّظَرِ إِلَى كَرَامَتِكَ؟ أَمْ كَيْفَ أَسْكُنُ فِي النَّارِ وَ رَجَائي عَفْوُكَ؟
گرم با صالحان، بی‌دوست، فردا در بهشت آرند
همان بهتر که در دوزخ کنندم با گنهکاران
سعدی
فَبِعِزَّتِكَ يَا سَيِّدِي وَ مَوْلاَيَ، أُقْسِمُ صَادِقاً، لَئِنْ تَرَكْتَنِي نَاطِقاً، لَأَضِجَّنَّ إِلَيْكَ بَيْنَ أَهْلِهَا، ضَجِيجَ الْآمِلِينَ، وَ لَأَصْرُخَنَّ إِلَيْكَ صُرَاخَ الْمُسْتَصْرِخِينَ، وَ لَأَبْكِيَنَّ عَلَيْكَ بُكَاءَ الْفَاقِدِينَ، وَ لَأُنَادِيَنَّكَ أَيْنَ كُنْتَ يَا وَلِيَّ الْمُؤْمِنِينَ؟ يَا غَايَةَ آمَالِ الْعَارِفِينَ؟ يَا غِيَاثَ الْمُسْتَغِيثِينَ؟ يَا حَبِيبَ قُلُوبِ الصَّادِقِينَ؟ وَ يَا إِلَهَ الْعَالَمِينَ؟
گر فراق بنده، از بدبندگی است
چون تو با بد، بد کنی پس فرق چیست؟
ای بدی که تو کنی در خشم و جنگ
با طرب‌تر از سماع و بانگ چنگ
ای جفای تو ز دولت خوب‌تر
و انتقام تو ز جان محبوب‌تر
نار تو این است، نورت چون بود
ماتم این، تا خود که سورت چون بود
از حلاوت‌ها که دارد جور تو
وز لطافت کس نیابد غور تو
نالم و ترسم که او باور کند
وز کرم، آن جور را کمتر کند
عاشقم بر قهر و بر لطفش به جد
بوالعجب، من عاشق این هر دو ضد
#مولوی، طوطی و بازرگان
»» دوستت دارم:
https://eitaa.com/iEslaam/212
»» فراق تو:
https://eitaa.com/iEslaam/161
#مناجات #شعبانیه #ثمالی #کمیل #عارفانه #عاشقانه #جهنم #گناه #معصیت #شعر
چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۳
#حدیث (۸) - فلسفه بلا
#نهج‌البلاغه، خطبه ۱۴۳ (طلب باران)
بلا، گناه، توبه
إِنَّ اللَّهَ يَبْتَلِي عِبَادَهُ عِنْدَ الْأَعْمَالِ السَّيِّئَةِ، بِنَقْصِ الثَّمَرَاتِ وَ حَبْسِ الْبَرَكَاتِ وَ إِغْلَاقِ خَزَائِنِ الْخَيْرَاتِ، لِيَتُوبَ تَائِبٌ وَ يُقْلِعَ مُقْلِعٌ وَ يَتَذَكَّرَ مُتَذَكِّرٌ وَ يَزْدَجِرَ مُزْدَجِرٌ.
استغفار
وَ قَدْ جَعَلَ اللَّهُ سُبْحَانَهُ الِاسْتِغْفَارَ سَبَباً لِدُرُورِ الرِّزْقِ وَ رَحْمَةِ الْخَلْقِ. فَقَالَ سُبْحَانَهُ «اسْتَغْفِرُوا رَبَّكُمْ، إِنَّهُ كانَ غَفَّاراً، يُرْسِلِ السَّماءَ عَلَيْكُمْ مِدْراراً، وَ يُمْدِدْكُمْ بِأَمْوالٍ وَ بَنِينَ، وَ يَجْعَلْ لَكُمْ جَنَّاتٍ وَ يَجْعَلْ لَكُمْ أَنْهاراً» (نوح/۱۰) فَرَحِمَ اللَّهُ امْرَأً اسْتَقْبَلَ تَوْبَتَهُ وَ اسْتَقَالَ خَطِيئَتَهُ وَ بَادَرَ مَنِيَّتَهُ.
خداوند بندگان خويش را هنگامى که اعمال بد انجام دهند، به کمبود ميوه‌ها و جلوگيرى از نزول برکات آسمان و بستن درهاى گنج‌هاى خيرات مبتلا مى‌سازد، تا توبه کاران توبه کنند، گنهکاران دست از گناه بکشند، پندپذيران پند گيرند، و عاصيان از معصيت بازايستند.
خداوند سبحان استغفار از گناه را سبب فزونى رزق و مايه رحمت خلق قرار داده و (در قرآن) چنين فرموده است: «از پروردگار خويش آمرزش بطلبيد، که او بسيار آمرزنده است، برکات خويش را از آسمان بر شما فرو مى‌فرستد، و با بخشش اموال و فرزندان، شما را کمک مى‌کند، و باغ‌هاى سرسبز و نهرهاى جارى در اختيارتان قرار مى‌دهد»؛ پس رحمت خدا بر آن کس که به استقبال توبه بشتابد، از خطاى خويش پوزش بطلبد و (با اعمال صالح) بر مرگ پيشى بگيرد.
ترجمه مکارم شیرازی
»» حدیث (۷۷) - طلب باران (فلسفه بلا):
https://eitaa.com/iEslaam/525
#بلا #امتحان #باران #نماز
چهارشنبه ۱۴ آذر ۱۴۰۳