محرم آمد، اما هنوز عطرِ حضورِ صاحبعزا در کوچه پسکوچههایِ شهر نمیپیچد…
ما به عزاداری برای «حسین» فراخوانده شدهایم، اما مراقب باشیم که در این مسیر، «مرهم» باشیم بر داغِ دلِ مهدی (عج)، نه «نمک» بر زخمهایِ هجرانش.
درسِ تاریخ را مرور کنیم؛ کوفیان هم ادعایِ وفاداری داشتند، اما در بزنگاهِ حادثه، امامشان را تنها گذاشتند.
خدایا! در این محرم، ما را از «مدعیان» جدا کن و در صفِ «مدافعانِ» حریمِ ولایت قرار ده.
🏴 ای صاحبِ عزایِ این روزها، کجایی
نیمچهعکآس|ریحآن
امروز فقط یک چیز به چشم میآمد؛ مردم. از همه سنها، از همه قشرها و با هر نوع پوششی کنار هم بودند. هر کسی با سبک خودش آمده بود، اما دلیل حضورشان یکی بود؛ ادای احترام و ابراز علاقه.