جدی فوبیای اینکه مزاحم بقیه باشم رو دارم برای همین ممکنه یهو از زندگیشون کلا ناپدید بشم.

شاهنامه رو تا حالا خوندید؟ ‌تو شاهنامه، زن فقط معشوقه‌ی قهرمان نیست. ‌تهمینه تصمیم می‌گیره، رودابه می‌جنگه با تعصب پدرش، گردآفرید میره وسط میدون ‌زن تو شاهنامه، شخصیت داره، انتخاب داره، صدا داره ‌فردوسی تصویر زن ایرانی رو از دل تاریکی قرن ها بیرون کشیده.

طلا باید برای استفاده، زیبایی و لذت می‌بود، ماشین باید برای سوار شدن می‌بود، خونه باید سر پناه می‌بود، زمین باید برای خونه ساختن می‌بود، هیچکدوم نباید سرمایه و کاسبی می‌شدن. هیچکدوم نباید مایه‌ی این حجم از اضطراب و استرس و بخریم یا بفروشیم می‌شدن.

‌یه بار یکی حرف قشنگی زد؛ سطح و کلاس یک خانواده رو پول تعیین نمی کنه.رفتار مردهای اون خانواده با زن های اون خانواده تعیین می کنه که چقدر با کلاس یا بی کلاسن.

‌کسی اصلا براش مهم نیست تو داری تو غم و افسردگی له میشی، خودت خودتو بکش بیرون.

کل‌کل کردن راه برقراری ارتباطمه، بخدا ازتون بدم نمیاد.

یعنی انقدر از لحاظ رفتاری سطح پایین و زننده ان که وقتی میشناسیشون انگار یه لایه غبار نشسته روت.

بیش از حد دقیق و ریزبین بودن از نظر روانی بسیار خسته ‌کننده‌ست. چون تو جزئیاتی رو می‌بینی و می‌فهمی که دیگران حتی متوجه‌ش نمی‌شن و این حساسیت بالا مدام در تو اضطراب و اندوه ایجاد می‌کنه.

نميفهمم چرا از عوض شدن ‌آدما‌ گِله می‌كنيم؛ ما هيچكدوم آدمای دوسال پيش نيستيم حتی احتمالا همون آدم دو ماه پيش هم نيستيم! و متاسفانه چاره‌ای نداریم جز اینکه امیدوار باشیم تا آدمایی که دوستشون داریم جهت تغییراتشون به گونه‌ای نباشه که از ما فاصله بگیرن.

خیلی دوست داشتم به خیلی از افراد بگم صرفا واسه اینکه کسی نمی شینه باهات بحث کنه و بگه داری فضولات میل می‌کنی دلیل بر برنده شدن و عاقل بودنت نیست. حرف زدن و مجاب کردن یکسری از افراد صرفا وقت تلف کنیه.

میدونستین احتمال اینکه تو هند به دنیا بیاییم ۱۷،۹٪ بود؟ پس بیاین خداروشکر کنیم.

حرفام دارن به سمتی میرن که دهن باز کنم نه‌تنها همه رو از دست میدم، بلکه همه رو با خودم دشمن می‌کنم.