💠 ایران؛ وقتی «وطن» فقط یک جغرافیا نیست ادامه پست قبل ... 🔸سوریه؛ جایی که جنگ، به نبرد روایت‌ها تبدیل شد سوریه شاید یکی از پیچیده‌ترین نمونه‌های بحران در عصر جدید باشد. در آغاز، بسیاری تصور می‌کردند ماجرا صرفاً یک اعتراض سیاسی داخلی است. اما خیلی زود، بحران از مرزهای سوریه عبور کرد و به صحنه برخورد قدرت‌های منطقه‌ای و جهانی تبدیل شد. هر بازیگر، روایت خودش را داشت. برای برخی، سوریه میدان مبارزه با تروریسم بود. برای برخی دیگر، نماد مقاومت منطقه‌ای و برای گروهی، صحنه تغییر نظم سیاسی خاورمیانه. در این میان، مردم سوریه زیر آوار روایت‌ها زندگی می‌کردند. تصاویر کودکان زیر آوار، شهرهای ویران‌شده و موج مهاجرانی که با قایق‌های فرسوده از مدیترانه عبور می‌کردند، تنها بخشی از واقعیت بود. بخش دیگر، جنگی بود که در سطح رسانه و افکار عمومی جریان داشت. هر تصویر، حامل یک معنا بود. هر خبر، بخشی از یک روایت بزرگ‌تر. در سوریه، جهان فقط شاهد یک جنگ نظامی نبود؛ شاهد جنگی برای تعریف حقیقت بود و شاید تلخ‌ترین بخش ماجرا این بود که پس از سال‌ها درگیری، بسیاری از کودکان سوری، چیزی از «سوریه پیش از جنگ» به یاد نداشتند. برای آن‌ها، بحران دیگر یک اتفاق موقت نبود؛ بخشی از واقعیت زندگی بود. این همان لحظه‌ای است که باید از آن ترسید:«وقتی نسل‌ها، بحران را نه به‌عنوان استثنا، بلکه به‌عنوان وضعیت طبیعی زندگی تجربه می‌کنند.» 🔸جنگ‌های جدید؛ از میدان نظامی تا میدان روایت در جهان امروز، جنگ فقط با موشک و تانک پیش نمی‌رود. جنگ‌ها امروز در رسانه‌ها، الگوریتم‌ها، روایت‌ها و شبکه‌های اجتماعی نیز جریان دارند. در بسیاری از بحران‌های معاصر، هدف صرفاً تصرف جغرافیا نیست؛ بلکه فرسایش اعتماد عمومی، افزایش شکاف اجتماعی و تضعیف حس تعلق ملی است. وقتی جامعه‌ای مدام در معرض روایت‌های متناقض، اخبار هیجانی، تحقیر تاریخی یا دوگانه‌های فرسایشی قرار می‌گیرد، آرام‌آرام انسجام ذهنی خود را از دست می‌دهد. این همان نقطه‌ای است که جنگ روایت‌ها، از جنگ نظامی خطرناک‌تر می‌شود. کشورها معمولاً زمانی آسیب‌پذیر می‌شوند که مفهوم «وطن» به یک موضوع جناحی تقلیل پیدا کند. در حالی که وطن، بسیار قدیمی‌تر از همه دولت‌ها، جریان‌ها و اختلافات سیاسی است. 🔸ناسیونالیسم؛ نه نفرت از دیگران، بلکه فهم ارزش خانه مشترک ناسیونالیسم، در معنای بالغ و تاریخی خود، به معنای دشمنی با جهان نیست. به معنای فهمِ ارزش «خانه مشترک» است. اینکه بفهمیم پیش از همه اختلاف‌ها، یک واقعیت بزرگ‌تر وجود دارد: «ما در یک حافظه تاریخی مشترک زندگی می‌کنیم و سرنوشت‌مان، بیش از آنچه تصور می‌کنیم، به یکدیگر گره خورده است.» بلوغ سیاسی دقیقاً از همین نقطه آغاز می‌شود؛ اینکه بتوان میان «نقد قدرت» و «تضعیف سرزمین» تمایز قائل شد. کشورهایی که در بحران فرو می‌ریزند، معمولاً پیش از هر چیز، قربانی فروپاشی همین مرز ذهنی می‌شوند. 🔸وطن؛ آخرین سنگر مشترک شاید نسل امروز، بیش از هر نسل دیگری، نیاز داشته باشد دوباره مفهوم ایران را بازخوانی کند؛ نه صرفاً به‌عنوان یک جغرافیا، بلکه به‌عنوان یک تداوم تاریخی. در جهانی که بسیاری از کشورها گرفتار فرسایش هویت و بحران انسجام‌اند، حفظ «حس تعلق ملی» دیگر فقط یک احساس عاطفی نیست؛ بخشی از امنیت، ثبات و بقاست. وطن، آخرین چیزی است که اگر از دست برود، بازسازی آن به‌سادگی ممکن نیست. شاید به همین دلیل است که ایران، برای ایرانیان، فقط یک کشور نیست؛ روایتی است که قرن‌ها دوام آورده و هنوز ادامه دارد. ✍🏻 به قلم: فریبا کرمی دانشجوی دکتری مدیریت رسانه، مدرس دانشگاه و مدیرمسئول نشریه دانشجویی ارتباط دانشگاه آزاد اسلامی واحد دماوند 📑 #پرونده_ویژه 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

اطلاعیه.. 📣 به اطلاع دانشجویان محترم می‌رساند که شماره جدید ماهنامه کیمیا [نشریه فروردین ماه] منتشر شده است. شما می‌توانید این شماره را از طریق لینک زیر مشاهده و دانلود کنید: 💯صاحب امتیاز: کانون فرهنگی آزاد اندیشان نوین 🔸سردبیر: حدیثه حاجیان ✍🏻 ویراستار: گروه ویراستاری کیمیا 🔰هیئت تحریریه در این شماره: ابوالفضل نوربخش، امید صفابخش٬ احمد رضا حسن پور طادی،پریناز پرورش، پرنیا پرورش، جلیل صفابخش، حدیثه حاجیان ، زهرا جانی قربان پوده ، مهتاب حسینی،فائزه جولایی زادگان، فاطمه هاشمی، فرشته توفیق کیا، مجتبی صفابخش، محدثه محمدی، نفیسه چوپانی، نازنین مظفری ، نگار آقایی، زهرا محسنی هماگرانی، مهسا عابد ابراهیمی، نازنین زینب صادقی، فریما خاشعی 🔖با معرفی کانون همیاران مشاور واحد زنجان 🔗 •جهت دانلود نسخه کامل ماهنامه فروردین کیمیا روی این متن کلیک کنید و فایل شماره ۵۵ را دانلود کنید. @kimia_azd [۱۴۰۵/۱/۳۰] #گروه_نشریات_کیمیا #کانون_آزاد_اندیشان_نوین #دانشگاه_آزاد_اسلامی_اصفهان شما نیز میتوانید مطالب خود را از طریق "کیمیا" با خوانندگان به اشتراک گذارید. @Kazd_PR

📆•شماره فروردین ۱۴۰۵ 📚 •ماهنامه علمی (روانشناسی)کیمیا 💯•صاحب امتیاز : کانون آزاد اندیشان نوین ✍🏻 نگارش تحریریه :ماهنامه علمی کیمیا 💠•دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان ●•┄┄   Telegram/eitaa:@kimia_azd    ●•┄┄ #گروه_نشریات_کیمیا #کانون_آزاد_اندیشان_نوین #دانشگاه_آزاد_اسلامی_اصفهان

🗞 نشریه دانشجویی دُرِناب 🔰 شماره ۸، اردیبهشت ۱۴۰۵ 🔹صاحب امتیاز: کانون دُرِناب 🔸مدیرمسئول: زینب زیادی 🏛 دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج 📎 مشاهده این شماره از نشریه 🔍 صفحه نشریه در سامانه نشریات 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

📰 هشتمین شماره فصلنامه دُرِناب 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

📖 معرفی کتاب: آموزش در پاورقی ✍🏻 نویسنده: فاطمه مقدسی 🖨 ناشر: نی کتاب «آموزش در پاورقی» تلاشی برای بررسی وضعیت حاشیه‌ای نهاد آموزش در ایران است. این اثر روندها، کنش‌گران و نقاط عطف تاریخی خصوصی‌سازی آموزش را تحلیل می‌کند و با ارائه یک گونه‌شناسی چندبعدی، ابعاد پنهان کالایی‌شدن تجربه آموزش در ایران امروز را بررسی می‌کند. همچنین، این کتاب به بررسی پیامدهای خصوصی‌سازی آموزش بر عدالت اجتماعی چندبعدی می‌پردازد و بر اهمیت بازگرداندن آموزش به عنوان یک اولویت اصلی در سیاست‌گذاری دولت برای تضمین برابری و همبستگی اجتماعی تأکید دارد. 📚 #معرفی_کتاب 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

✨روز ماما مبارک ماماها با عشق و دلسوزی، مراقبان اصلی نوزادان و کودکان هستند و نقش بسیار مهمی در رشد و نمو آنها دارند. در این روز، از زحمات و تلاش‌های بی‌وقفه ماماها قدردانی می‌شود. 🌿 برای شما ماما‌های عزیز، آرزوی سلامتی، شادابی و موفقیت داریم. 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

🗞 نشریه دانشجویی هم‌نگار دانشگاه 🔰 شماره ۲۹، اردیبهشت ۱۴۰۵ 🔹صاحب امتیاز: نگار آقایی اصفهانی 🔸مدیرمسئول: نگار آقایی اصفهانی 🏛 دانشگاه آزاد اسلامی واحد خوراسگان 📎 مشاهده این شماره از نشریه 🔍 صفحه نشریه در سامانه نشریات 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

📰 بیست و نهمین شماره هفته‌نامه خبری هم‌نگار دانشگاه 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

💠 از شعار «کاخ سفید را حسینیه می‌کنیم» تا پوستر آموزش عبری در دانشگاه مشروح یادداشت در پست بعدی ... ✍🏻 به قلم: مجتبی صفابخش مدیرمسئول نشریه کیمیا 📄 #یادداشت_انتقادی 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

💠 از شعار «کاخ سفید را حسینیه می‌کنیم» تا پوستر آموزش عبری در دانشگاه امروز چشمم به پوستری در کانال یکی از دانشگاه‌های مطرح خورد که برای چند ثانیه حالم را دگرگون کرد: «آموزش تخصصی زبان عبری». زیرش هم نام یک تشکل سیاسی دانشجویی در واحد فرهنگی دیده می‌شد. نه در یک مؤسسه خصوصی، نه در یک کلاس آزاد؛ در دانشگاه، در قلب نظام آموزشی عالی کشور، در مکانی که قرار بود مبدأ صدور اندیشه و فرهنگ و «غیرت» باشد. همان دانشگاهی که روزگاری نه چندان دور، دانشجویانش برای شعار «کاخ سفید را حسینیه می‌کنیم» الله‌اکبرگویان بودند. همان تفکری که «اسرائیل سال فلان» را نخواهد دید. همان مکانی که قرار بود هزینه‌های سنگین ما در کشورهای مختلف جهان، در قبالش ایدئولوژی صادر کنیم و حرف اول را در جبهه مقاومت بزنیم. اما حالا، در همان فضا، پوستر آموزش زبان عبری چسبانده می‌شود؛ با مجوز، با تأیید، بدون هیچ خجالت و شرمی. 🔹باید پرسید از آن روز تا امروز چه گذشت؟ وقتی زبان دشمن، درس و مهارت فوق‌برنامه می‌شود، بله، آموزش زبان عبری به خودی خود جرم نیست. دانستن زبان دشمن در منطق نظامی و امنیتی، گاهی حتی ضرورت هم دارد؛ برای ترجمه اسناد، برای نفوذ اطلاعاتی، برای شناخت لایه‌های پنهان فکر و فرهنگ طرف مقابل. اما مسئله اینجاست: این آموزش در کجا، با چه نیّتی، با چه رویکردی و به چه کسانی ارائه می‌شود؟ آیا این کلاس‌ها برای تربیت کارشناسان خبره امنیتی و اطلاعاتی است؟ آیا خروجی آن‌ها استخدام در مراکز نظامی و امنیتی کشور است؟ اگر پاسخ مثبت است، چرا زیر نظر تشکل‌های سیاسی دانشجویی برگزار می‌شود؟ چرا پوستر آن در معرض دید همه دانشجویان، از جمله دانشجویان رشته‌های علوم انسانی و هنر و مهندسی قرار دارد؟ واقعیت این است ما شاهد عادی‌سازی تدریجی زبان دشمن در فضای عمومی دانشگاه هستیم و این، خطرناک‌تر از آن چیزی است که به نظر می‌رسد. زبان فقط وسیله ارتباط نیست؛ زبان حامل فرهنگ، هویت، تاریخ و ارزش‌های پشت سر خود است. شما نمی‌توانید عبری بیاموزید و از فرهنگ صهیونیستی و ادبیات عبری مدرن که سرشار از مشروعیت‌بخشی به اشغالگری است، عبور کنید. این دو از هم جدایی‌ناپذیرند. 🔹از صادرات ایدئولوژی تا واردات نیازهای زبانی روزی را به یاد بیاوریم که ایران در اوج اقتدار منطقه‌اش بود. حزب‌الله لبنان با الهام از انقلاب ما قد علم کرده بود. گروه‌های مقاومت در فلسطین و عراق و یمن، نام ما را با احترام بر زبان می‌آوردند. ما هزینه می‌کردیم تا الگو باشیم، تا اندیشه انقلاب را به دیگران منتقل کنیم، تا نشان دهیم می‌شود در برابر قلدر جهانی ایستاد. اما امروز، پوستر آموزش زبان عبری روی دیوار دانشگاه می‌چسبد. یعنی از آن سوی میز، ما به جای صادرات ایدئولوژی، تبدیل شده‌ایم به واردکننده نیاز زبانی؟ یعنی دشمنی که قرار بود یک سال دیگر نباشد، حالا زبانش را در دانشگاه‌های ما آموزش می‌دهیم؟ این یعنی شکست نرم؛ شکستی که صدایش در نمی‌آید اما آثارش از هر بمب و موشکی مخرب‌تر است. تراژدی بزرگ اینجاست که ما بدون آنکه یک گلوله شلیک شود، بدون آنکه یک شهر سقوط کند، در حال واگذار کردن میدان فرهنگی و هویتی خود هستیم و دانشگاه، به جای سنگر، تبدیل شده به اولین خط مقدم این عقب‌نشینی خاموش. این یعنی عادی‌سازی... 🔹برخی خواهند گفت «بیش از حد حساس شدی» می‌دانم. همیشه عده‌ای هستند که می‌گویند: «مگر چه شده؟ فقط یک کلاس زبان. چرا آنقدر بزرگش می‌کنید؟ عبری هم زبانی مثل زبان دیگران. ما آلمانی و فرانسوی و چینی هم تدریس می‌کنیم. عبری چه فرقی کرده؟» فرق کرده. عبری، زبان دشمنی است که هر روز برادران و خواهران ما را در غزه به خاک و خون می‌کشد. عبری، زبان کشتار جمعی است؛ زبان نتانیاهو و گالانت و دیگر جلادانی که نامشان در لیست جنایتکاران جنگی ثبت شده. عبری، زبان تحقیر فلسطین و توجیه آپارتاید است. شما وقتی انگلیسی یاد می‌دهید، لزوماً به آمریکا وفاداری نمی‌کنید. وقتی چینی یاد می‌دهید، ملحق به حزب کمونیست نمی‌شوید. اما عبری، در بافت سیاسی منطقه ما، هیچ معنای خنثایی ندارد. عبری یعنی اسرائیل، یعنی قطعنامه‌های نقض‌شده، یعنی بچه‌های سنگی، یعنی زنانی که زیر آوار ماندند. آموزش عبری در دانشگاه، اگر با تبیین درست همراه نباشد (که معمولاً نیست)، تبدیل می‌شود به یک ابزار نرم عادی‌سازی. یعنی دانشجو عبری می‌آموزد، فیلم عبری می‌بیند، موسیقی عبری گوش می‌کند و کم‌کم به این فکر می‌افتد که «شاید آن‌ها هم مثل ما آدم‌اند». بله، آن‌ها آدم‌اند؛ آدم‌هایی که قساوت را به یک ایدئولوژی تبدیل کرده‌اند. این دو را نباید با هم اشتباه گرفت. ادامه یادداشت در پست بعدی ... 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir

💠 از شعار «کاخ سفید را حسینیه می‌کنیم» تا پوستر آموزش عبری در دانشگاه ادامه پست قبلی ... 🔹تشکل‌های دانشجویی؛ از غیرت تا بی‌غیرتی تلخ‌ترین بخش ماجرا برای من، نام تشکل سیاسی ذیل پوستر بود؛ تشکلی که قرار بود سنگر مبارزه با استکبار باشد، قرار بود علیه نرم‌افزاری دشمن جبهه بگیرد و قرار بود بیدارگر و هوشیار باشد. اما چه می‌بینیم؟ همان تشکل، خودش دارد زمینه‌ساز نفوذ نرم‌افزاری می‌شود. شاید با نیت خیر، شاید «برای شناخت دشمن». اما تاریخ پر است از حرکت‌هایی که با نیت «شناخت دشمن» شروع شد و به «دل بستن به دشمن» ختم گشت. راستی اگر این تشکل امروز پوستر عبری می‌چسباند، پاسخگوی کدام شهید است؟ کدام جانباز؟ کدام زن و بچه سوخته در جنوب لبنان؟ کدام مادر فلسطینی که هنوز چشم به راه بازگشت پسرش دوخته است؟ روزی که شعار «مرگ بر اسرائیل» از گلوی همین تشکل‌ها بلند می‌شد، کسی فکرش را نمی‌کرد چند سال بعد، همان تشکل کلاس زبان عبری برگزار کند. این یعنی تحول در مبانی، این یعنی تغییر خط؛ این یعنی چیزی که به زور موشک و موشک از آن جلوگیری نمی‌شود. 🔹حرف آخر؛ وقت بازنگری است نمی‌گویم کلاس‌های عبری را جمع کنید. می‌گویم: چرا؟ برای چه؟ با چه نیتی؟ زیر نظر کدام مرجع متولی امنیتی؟ و مهم‌تر از همه، چرا در ملأعام پوستر می‌چسبانید و از آن «تبلیغات» می‌کنید؟ اگر عبری برای کار اطلاعاتی و امنیتی لازم است، بله؛ اما پنهان، اما محدود، اما با گزینش، اما زیر نظر نهادهای مسئول، اما با تبیین هم‌زمان پلیدی‌های رژیم صهیونیستی. دانشگاه که جای نمایش پوستر زبان دشمن نیست. مگر ما در دانشگاه، پوستر «چگونه تفنگ روسی بسازیم» می‌چسبانیم؟ یا «آموزش پیشرفته سامانه‌های موشکی»؟ نه؛ این‌ها جای دیگری آموزش داده می‌شود: حساس، محرمانه و مدیریت‌شده. پس عبری هم همین‌طور است؛ مگر اینکه ما باور کرده باشیم عبری فقط یک زبان خنثی است که این خودش بزرگ‌ترین خطر است. از روز شعار «کاخ سفید را حسینیه می‌کنیم» تا امروز که پوستر آموزش عبری می‌چسبانیم، راهی دراز آمده‌ایم؛ راهی که باید فوری متوقفش کنیم. وگرنه، دشمنی که قرار بود سال فلان را نبیند، نه تنها می‌بیند، بلکه زبانش را توی دانشگاه‌های ما رایگان تبلیغ می‌کند و این، یعنی شکست کامل در جنگ روایت؛ جنگی که دیوارهای دانشگاه، تازه اولین سنگرش بود. «دانشگاه جای آموزش زبان عبری نیست» 📄 #یادداشت_انتقادی 🎓 نشریات دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی 🆔 @iaumag 🌐 stumag.iau.ir