#حدیث - شرايط سخت سياسي #نهج‌البلاغه خطبه ۵ امام علي عليه‌السلام أَيُّهَا النّاسُ شُقُّوا أَمْواجَ الْفِتَنِ بِسُفُنِ النَّجاةِ، وَ عَرِّجُوا عَنْ طَرِيقِ الْمُنافَرَةِ، وَ ضَعُوا تِيجانَ الْمُفاخَرَةِ. أَفْلَحَ مَنْ نَهَضَ بِجَناحٍ أَوِ اِسْتَسْلَمَ فَأَراحَ. ماءٌ آجِنٌ وَ لُقْمَةٌ يَغُصُّ بِها آكِلُها، وَ مُجْتَنِي الثَّمَرَةِ لِغَيْرِ وَقْتِ إِيناعِها كَالزّارِعِ بِغَيْرِ أَرْضِهِ. فَإِنْ أَقُلْ يَقُولُوا حَرَصَ عَلَى الْمُلْكِ، وَ إِنْ أَسْكُتْ يَقُولُوا جَزِعَ مِنَ الْمَوْتِ. هَيْهاتَ بَعْدَ اللَّتَيّا وَ الَّتِي. وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّهِ؛ بَلِ اِنْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْمٍ لَوْ بُحْتُ بِهِ لاَضْطَرَبْتُمْ اِضْطِرابَ الْأَرْشِيَةِ فِي الطَّوِيِّ الْبَعِيدَةِ. https://imamali.inoor.ir/nahj/text/sermon/1609/ امام عليه‌السلام اين سخنراني را پس از رحلت رسول اللّٰه - صلّى اللّٰه عليه و آله - ايراد فرمود، همان موقع كه عباس و ابوسفيان نزدش آمدند تا با وى بيعت كنند: ای مردم، امواج فتنه‌ها را با کشتی‌های نجات بشکافید، و از راه دشمنی و کناره‌گیری بیرون آیید، و تاج‌های فخرفروشی را فرو نهید. رستگار شد آن کس که با بال [عزم و اراده] برخاست، یا [در برابر حق] تسلیم شد و آسوده گشت. [این دنیا] آبی است گندیده و لجن‌آلود، و لقمه‌ای است که خورنده‌اش با آن گلوگیر می‌شود؛ و آن‌که میوه را پیش از رسیدنش بچیند، همچون کسی است که در زمین دیگری بکارد. اگر [حق را] بگویم، می‌گویند: بر پادشاهی حریص است؛ و اگر سکوت کنم، می‌گویند: از مرگ ترسیده است. (من و ترس) ابدا، پس از آن ماجراها و کشمکش‌ها. به خدا سوگند، پسر ابوطالب به مرگ بيشتر انس دارد تا کودک به پستان مادرش. بلکه من بر علمي پنهان آگاهم که اگر آن را آشکار کنم، همچون ریسمان در چاه‌های ژرف، مضطرب و لرزان شوید. نکته: - مولا علي علاوه بر اينکه جانشين حقيقي پيامبر بود، جزو فعالين سياسي و اجتماعي و نظامي آن زمان حساب مي‌شد. - با اين حال شرايط زمانه را سنجيد، و کنارگيري از قدرت را انتخاب کرد. - بدون اينکه قدمي بر ايجاد تفرقه و آشوب و تضعيف حکومت بردارد. - وَ اللَّهِ لَابْنُ أَبِي طالِبٍ آنَسُ بِالْمَوْتِ مِنَ الطِّفْلِ بِثَدْيِ أُمِّه: امام مي‌دانست اگر دست به کاري زند، رقباء در گرفتن جانش، ترديد نمي‌کنند. - بَلِ اِنْدَمَجْتُ عَلَى مَكْنُونِ عِلْم: سکوت و کنارگيري امام، نه از سر ترس بود؛ بلکه به خاطر اطلاعات و شناختي بود که از شرايط حساس آن دوران داشت. #سیاسی #اجتماعی #فتنه #علی دوشنبه ۳۰ شهریور ۱۴۰۵

#قرآن - غم مخور (۳) سوره بقره قُلنَا: اهبِطوا مِنها جَميعًا؛ فَإِمّا يَأتِيَنَّكُم مِنّي هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنونَ (٣٨) گفتیم: «همگی از آن [جایگاه] فرود آیید، و آن‌گاه که هدایتی از طرف من برای شما آمد، کسانی که از هدایت من پیروی کنند، نه برایشان ترسی است و نه غمگین خواهند شد.» سوره یونس أَلا إِنَّ أَولِياءَ اللَّهِ لا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنونَ ‎(٦٢) الَّذينَ آمَنوا وَ كانوا يَتَّقونَ ‎(٦٣) لَهُمُ البُشرىٰ فِي الحَياةِ الدُّنيا وَ فِي الآخِرَةِ لا تَبديلَ لِكَلِماتِ اللَّهِ ذٰلِكَ هُوَ الفَوزُ العَظيمُ ‎(٦٤) آگاه باشید که دوستان خدا، نه ترسی بر آنهاست و نه اندوهگین می‌شوند؛ همان کسانی که ایمان آورده‌اند و تقوا پیشه کرده‌اند. برای آنان در زندگی دنیا و آخرت مژده است. وعده‌های خدا تغییرناپذیر است و این همان رستگاری بزرگ است. سوره احقاف إِنَّ الَّذينَ قالوا: «رَبُّنَا اللَّهُ»، ثُمَّ استَقاموا فَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنونَ ‎(١٣) أُولٰئِكَ أَصحابُ الجَنَّةِ خالِدينَ فيها جَزاءً بِما كانوا يَعمَلونَ ‎(١٤) کسانی که گفتند: «پروردگار ما خداست»، سپس بر این گفته استقامت کردند، نه ترسی بر آنهاست و نه اندوهگین می‌شوند. آنان اهل بهشتند و در آن جاودانه خواهند بود؛ پاداش کارهایی که انجام می‌دادند. نکته: - لا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنون: ۱۲ بار در قرآن آمده؛ ۶ بار در سوره بقره. - فَمَن تَبِعَ هُدايَ فَلا خَوفٌ عَلَيهِم وَ لا هُم يَحزَنون: اولين بارش آيه ۳۸ سوره بقره است؛ سر قضيه هبوط آدم به زمين و آغاز سفر پرماجرا و حادثه‌اش. - لا خَوفٌ عَلَيهِم، از آنچه قرار است پیش بیاید نترس؛ وَ لا هُم يَحزَنون، و برای آنچه از دست رفته و گذشته، اندوهگین نباش. - قالوا رَبُّنَا اللَّهُ، ثُمَّ استَقاموا: فقط خدا گفتن، کافی نیست؛ باید پاش واستاد. - لحن: اين آيات - بر خلاف آياتي که نهي از حزن و ترس مي‌کنند (لاتَحزن، لاتَخف) - لحن نهي و آمرانه ندارند. بلکه خبر مي‌دهند از امري که قطعي است. - ضمانت: خداوند تضمين مي‌کند که هرکس طبق هدايت من پيش برود (فَمَن تَبِعَ هُدايَ) از هر ترس و اندوهي حفظش مي‌کنم. - اين درجه از ايمان، بلا و بدي‌ها رو دور نمي‌کنه؛ بلکه آدم رو در برابر مصائب و مشکلات، مقاوم و واکسينه مي‌کنه. نشانه اين ايمان، آرامش در حوادثه. اِسْتَقَرَّ بِإِدْرَاكِ السُّؤْلِ وَ نَيْلِ الْمَأْمُولِ قَرَارُهُم. »» قرآن - غم مخور (۱): https://eitaa.com/iEslaam/504 »» قرآن - غم مخور (۲): https://eitaa.com/iEslaam/556 #بلا #حادثه #امتحان #خوف #ترس #غم #حزن #ایمان #توکل #آرامش چهارشنبه ۸ مهر ۱۴۰۵

#قرآن - قبل ذلک - سوره ذاریات إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ عُيُونٍ (۱۵) آخِذِينَ ما آتاهُمْ رَبُّهُمْ، إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُحْسِنِينَ (۱۶) كانُوا قَلِيلاً مِنَ اللَّيْلِ ما يَهْجَعُونَ (۱۷) وَ بِالْأَسْحارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ (۱۸) متقين در باغ‌ها و چشمه‌سارها هستند. (۱۵) آنچه را که پروردگارشان داده است دریافت کرده‌اند، زیرا آنها قبل از این نیکوکار بوده‌اند. (۱۶) و اندکی از شب را می‌خوابیدند. (۱۷) و سحرگاهان در حال استغفار بوده‌اند. (۱۸) - سوره واقعه إِنَّهُمْ كانُوا قَبْلَ ذلِكَ مُتْرَفِينَ (۴۵) وَ كانُوا يُصِرُّونَ عَلَى الْحِنْثِ الْعَظِيمِ (۴۶) وَ كانُوا يَقُولُونَ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (۴۷) آنها قبل از این در ناز و نعمت دنیا بوده‌اند (۴۵) و بر ارتکاب گناهان بزرگ اصرار می‌ورزیدند. (۴۶) و می‌گفتند: آیا هنگامی که مُردیم و مشتی خاک و استخوان شدیم، دوباره زنده برانگیخته می‌شویم؟ (۴۷) نکته: - قبلَ ذلک: قبل از اين. يعني همان دنيا که از آن آمدي؛ همان زندگي که داشتي. - هر روشي که در زندگي دنيا انتخاب کردي، در آخرت، بهشت و جهنمت را مي‌سازد. - مثل آيه "کوري"، که فرموده تو که در دنيا از من دوري کردي و آياتم را نديده‌گرفتي، در قيامت کور محشور شدي. - سوره طه وَ مَن أَعرَضَ عَن ذِكري فَإِنَّ لَهُ مَعيشَةً ضَنكًا وَ نَحشُرُهُ يَومَ القِيامَةِ أَعمىٰ ‎(١٢٤) قالَ: رَبِّ لِمَ حَشَرتَني أَعمىٰ وَ قَد كُنتُ بَصيرًا؟ ‎(١٢٥) قالَ: كَذٰلِكَ أَتَتكَ آياتُنا فَنَسيتَها وَ كَذٰلِكَ اليَومَ تُنسىٰ ‎(١٢٦) وَ كَذٰلِكَ نَجزي مَن أَسرَفَ وَ لَم يُؤمِن بِآياتِ رَبِّهِ وَ لَعَذابُ الآخِرَةِ أَشَدُّ وَ أَبقىٰ ‎(١٢٧) هر کس از یاد من روی گردانَد، برای او زندگی تنگی است، و روز قیامت نابینا محشورش می‌کنیم (۱۲۴) می‌گوید: پروردگارا چرا مرا نابینا محشور کردی، در حالی که من بینا بودم؟ (۱۲۵) می‌فرماید: همین‌گونه بود که آیات ما برای تو آمد، ولی آنها را فراموش کردی، و امروز نیز همین‌گونه فراموش می‌شوی (۱۲۶) و این‌گونه هر کس را که اسراف و زياده‌روي کرد و به آیات پروردگارش ایمان نیاورد، مجازات می‌کنیم؛ و همانا عذاب آخرت شدیدتر و پایدارتر است (۱۲۷) »» قرآن - نگاه: https://eitaa.com/iEslaam/755 #بهشت #جهنم #قیامت #گناه #صواب #بصیرت #چشم #کور #غفلت شنبه ۱۱ مهر ۱۴۰۵

#حدیث - تکبر امام باقر علیه‌السلام: ما دَخَلَ قَلْبَ اِمْرِئٍ شَيْءٌ مِنَ اَلْكِبْرِ إِلاَّ نَقَصَ مِنْ عَقْلِهِ مِثْلَ ما دَخَلَهُ مِنْ ذَلِكَ، قَلَّ ذلِكَ أَوْ كَثُرَ. https://hadith.inoor.ir/fa/hadith/269529 در دل هیچ انسانی، ذره‌ای تکبر وارد نمی‌شود، مگر آنکه به همان اندازه (و به تناسب آن)، از عقل او کاسته می‌شود؛ چه آن تکبر کم باشد یا زیاد. نکته: - رابطه معکوس تکبّر و تعقّل در انسان. - کبر را به قلب نسبت دادند. - قلب، مرکز احساسات انسان است. روح آدم است. - کبر و تکبر و خودبزرگ‌بيني، جزو امور رواني و احساسي است. - عقل، فقط قدرت محاسبه ریاضی نیست؛ بلکه نیروی درک حقیقت، تشخیص درست از غلط، و توانایی پذیرش واقعیت‌ها است. تکبر دقیقاً همین نیرو را تضعيف می‌کند. - حجاب شناخت: کبر مانند حجابی ضخیم روی چشم عقل می‌افتد. انسان متکبر به دلیل خودبرتربینی، از دیدن واقعیت‌ها و ارزیابی درست امور، عاجز می‌شود. او فقط چیزهایی را حقیقت می‌بیند که با خودپسندیش هماهنگ باشد. - اختلال در حق‌پذیری: بزرگ‌ترین نشانه عقل، پذیرش «حق» است. اما شخص متکبر چون خود را برتر می‌بیند، زیر بار حق نمی‌رود و آن را خوار می‌شمارد. - تکبر فقط یک گناه اخلاقی یا یک رفتار زشت اجتماعی نیست؛ بلکه یک نقص و بیماری است. انسانی که متکبر می‌شود، در واقع دارد به دست خود، ابزار تشخیص و تعقل خود را نابود می‌کند و همین است که او را به انکار حقایق، لجاجت با خدا، و حتی انکار مبدأ و معاد می‌کشاند. - إِلّا إِبليسَ، أَبىٰ وَ استَكبَرَ، وَ كانَ مِنَ الكافِرينَ (بقره/٣٤) - قَلَّ ذلِكَ أَوْ كَثُر: کم يا زياد، اثرش را مي‌گذارد. #تکبر #کبر #عقل #اخلاق #آفت #ابلیس #باقر چهارشنبه ۱۵ مهر ۱۴۰۵