مثل طفلی که زمین خورده دویدم سویت آمدم گریه کنم، حوصله‌ ام را داری؟

غزلم در حد یک شاعر درباری نیست بنویسید مرا گریه کنِ درباری !

سیدِ رویایی من حضرت زهراییِ من ؛ علت ِ آقایی من حسن جانم (:💚 #میلاد_امام_حسن_مجتبی

انتَ کَهِفی تو امید منی؛)

‏چشم خود بستم که چشم مستش را نبینم دل فریاد زد دیوانه من میبینمش (: ‎ #شهریار

و سِلاحَهُ البُکاء اسلحه اش گریه است.. [دعای پرفیضِ کمیل]

چه به اوجم برسانی چه به خاکم بکشانی نه من آنم که برنجم نه تو آنی که برانی .

می‌گفت: جنگ نرم مثل خمپاره ۶۰ می‌مونه چـون نـه صـدا داره نـه سـوت…! فقط وقـتــی متـوجه مـی‌شی که دیـگه رفیقت نه مــسـجـد می‌ یاد نه هیئت... - شهید‌حجت‌الله‌رحیمی

زیبایی ممتد -

- نوشته ای از شهید سید مرتضی آوینی پس از اولین ملاقات گروه روایت فتح با حضرت آیت‌الله خامنه‌ای ... دیدیم که می‌شناسیمش... و تصویرش را از پیش در خاطر داشته‌ایم. دیدیم که می‌شناسیمش، نه آن سان که دیگران را... و نه حتی آن سان که خود را. چه کسی از خود آشناتر؟ دیدیم که می‌شناسیمش، بیشتر از خود… تا آن‌جا که خود را در او یافتیم؛ می‌دیدیم که چشمانش فانی است اما نگاهش باقی؛ می‌دیدیم که لبانش فانی است اما کلامش باقی. چشمانش منزل عنایتی ازلی و دهانش معبر فیضی ازلی و دستانش... چه بگویم؟ کاش گوش نامحرمان نمی‌شنید. دیدیم که می‌شناسیمش و آن «عهد» تازه شد. دیدیم که می‌شناسیمش و دوستش داریم؛ آن‌همه که آفتابگردان آفتاب را؛ آن‌همه که دریا ماه را... و او نیز ما را دوست می‌دارد؛ آن‌همه که معنا لفظ را. عزیز ما! ای وصیّ امام عشق! آنان که معنای «ولایت» را نمی‌دانند در کار ما سخت درمانده‌اند اما شما خوب می‌دانید که سرچشمه‌ی این تسلیم و اطاعت و محبت در کجاست. خودتان خوب می‌دانید که چقدر شما را دوست می‌داریم و چقدر دلمان می‌خواست آن که روز به دیدار شما آمدیم، سر در بغل شما پنهان کنیم و بگرییم. ما طلعت آن عنایت ازلی را در نگاه شما بازیافتیم. لبخند شما شفقت صبح را داشت و شب انزوای ما را شکست. سر ما و قدمتان که وصیّ امام عشق هستید و نایب امام زمان(عج).