در مرگ ؛

[ برایِ رفتگان ] از کودکی خبر مرگ کسی را که میشنیدم ، زبانم قفل میکرد ، چشمهایم گود میشد ، تپش های قلبم سریعتر میشد و روحم رنجور تر ! از کودکی خبر مرگ ، برایم هولناک ترین خبر بود . حالا هم همان است ، هیچ ندارم که برای رفتنت بگویم ؛ رفتن ناگهانی ات ... برای حضورت در روز ، در خبر ، در مرگ و حالا در رگ های من ؛" برای روحِ احمدرضا‌احمدی فاتحه بفرستید لطفا -

وقتی شاعری می میرد گلفروش ها گل های کمتری می فروشند پروانه های کمتری از پیله ی شان بیرون می آیند یک ترانه کم می شود از دفتر شعر آواز خوان ها من کمتر به یاد تو می افتم ..

روزِ‌سی‌و‌سوم🌱

- خواستم خبر فوت رو اعلام کنم گفتم شاعر بوده ، تامل کردم ؛ بوده ؟ هست ؟ خواهد بود ؟ از خودتان اثری بگذارید ، شعر بگویید .

- شلوغیِ امروزو چه حاصل ؟

محبوبِ‌من ، دوست داشتن شما حزنِ ملودی عربی است ؛

دیدنِ تجریش حتی از پشتِ شیشه ی ماشین همزمان با شنیدن صدای چاووشی ، تنها چیزیه که به اندازه ی خودِ تجریش مطلوبه . .

با من از تناقض فرهنگی حرف نزنید ، تناقض فرهنگی فقط اون سکانسی که کنارِ شهرداری منطقه یک عکس شهید الداغیو گذاشته بودن و یه مامور پلیس بغل پیاده رو وایساده بود و یه خانم بدون روسری و با نیم تنه و شلوار مشغول عبور :)

دردِ جون دادن ؟ اون لحظه ای که گربه ی قهوه ای‌سفیدو کف آسفالت بدون بازوهای جلویی و غرق خون مشغول تکون دادن پاهاش دیدم ؛ درد داشت ، درد !

قرار بود یه قسمت دیگه از کتاب مکشوفات باشه ولی خب هنوز کار لازم داره . .