#بازنشر_یادداشت در ستایشِ دانشی که از میدان برمی‌خیزد (یادداشتی در سوگ دکتر جواد صفی‌نژاد) نویسنده: خانم دکتر سهیلا صادقی، استاد جامعه شناسی دانشگاه تهران درگذشت دکتر جواد صفی‌نژاد، صرفاً خاموش شدن یک فرد یا پایان یک عمر زیستی نیست؛ نشانه‌ی افول نسلی از علوم اجتماعی است که هنوز «میدان» را جدی می‌گرفت. نسلی که باور داشت نظریه نه از انتزاع‌های معلق در هوا، بلکه از خاک، راه، کوه، قنات، ایل و روایت‌های پراکنده اما معنادار مردم زاده می‌شود. صفی‌نژاد از آن دسته پژوهشگرانی نبود که دستگاه نظری را پیشاپیش در چمدان مفاهیم وارداتی بسته‌بندی کند و سپس برای تطبیق واقعیت با آن به میدان برود. او مسیر را معکوس می‌پیمود: میدان، نقطه‌ی عزیمت اندیشه بود. داده‌های تجربی، روایت‌های زیسته، و معناهایی که مردم در کنش روزمره خود تولید می‌کردند، آرام‌آرام در ذهن او به یک دستگاه تفسیری منسجم بدل می‌شدند؛ بی‌آنکه نامی پرطمطراق بر آن بگذارد. او ساده سخن می‌گفت، اما این سادگی حاصل فقر مفهومی نبود؛ نتیجه‌ی اشباع تجربی بود. کسی که سال‌ها با ایلات و عشایر زیسته، با نظام‌های نانوشته‌ی تقسیم آب، اقتصاد معیشتی، و منطق زیست در اقلیم‌های سخت آشناست، نیازی به پناه بردن به زبان پیچیده برای پنهان‌کردن خلأ معنا ندارد. سادگی بیان او نشانه‌ی استحکام فهم بود، نه ساده‌انگاری. در دنیای علوم اجتماعی که بسیاری از افراد تحت استیلای نظریه‌هایی هستند که دیگران ساخته‌اند، صفی‌نژاد نمونه‌ی نادری بود از پژوهشگری که اگر همه‌ی این نظریه‌ها را هم از او می‌گرفتند، همچنان «حرفی برای گفتن» داشت؛ چراکه حرف او از دل تجربه می‌آمد. در بیان او، هر مشاهده‌ی جزئی، بالقوه حامل یک تفسیر کلان بود و هر روایت محلی، دریچه‌ای به فهم ساختارهای اجتماعی ایران. او هرگز علوم اجتماعی را به «حرفیات بی‌حاصل» فرو نکاست. پشت میز ننشست تا از هر دری سخن بگوید. ترجیح داد راه برود، ببیند، گوش بدهد و بفهمد. همین وفاداری به میدان بود که از کار او چیزی بیش از گزارش‌نویسی ساخت: تفسیری بومی از زیست‌بوم اجتماعی ایران؛ تفسیری که نه تقلید بود و نه ادعا، بلکه برآمده از زیستنِ طولانی‌مدت با موضوع پژوهش بود. کمتر درباره افراد می‌توان با اطمینان گفت که کارشان «قابل ستایش» است، بی‌آنکه این ستایش به تعارف آلوده شود. اما صفی‌نژاد به‌واسطه‌ی کار تجربیِ عمیق، صبوری در میدان، و پرهیز از ژست‌های روشنفکرانه، شایسته‌ی این ستایش است. او یادآور این حقیقت ساده اما فراموش‌شده بود که علوم اجتماعی، پیش از آنکه نظریه باشد، گوش‌دادن است. یاد او نه فقط به‌عنوان یک استاد، بلکه به‌مثابه یک روش، یک منش علمی و یک اخلاق پژوهش زنده خواهد ماند. خدایش بیامرزد. "ما"، منادیان تغییریم با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران

#پیام_رهبر_انقلاب_به_دانشجویان_ایرانی_محصل_اروپا رهبر انقلاب اسلامی در پیامی به نشست سالانه اتحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا: حضرت آیت‌الله خامنه‌ای در پیامی به پنجاه و نهمین نشست سالانه‌ی اتّحادیه انجمن‌های اسلامی دانشجویان در اروپا با اشاره به شکست تهاجم سنگین ارتش آمریکا و زائده ننگین آن در منطقه، به دلیل ابتکار و شجاعت و فداکاری جوانان ایران اسلامی، تأکید کردند: علّت اصلی آشفتگی زورگویان فاسد و مفسد، نه بحث هسته‌ای، بلکه برافراشته شدن پرچم مقابله با نظم ناعادلانه و تحکّم نظام سلطه در جهان و روی آوردن به نظام عادلانه ملی و بین‌المللی از جانب ایران اسلامی است. متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است: بسم الله الرّحمن الرّحیم جوانان عزیز! امسال کشور شما، به برکت ایمان و اتّحاد و اعتماد به نفس، در دنیا اعتبار و وزانتی تازه یافت. تهاجم سنگین ارتش آمریکا و زائده‌ی ننگین آن در این منطقه، مغلوب ابتکار و شجاعت و فداکاری جوانان ایران اسلامی شد. ثابت شد که ملّت ایران با بهره‌گیری از توانائیهای خود، در سایه‌ی ایمان و عمل صالح، و در رویاروئی با مستکبران فاسد و ظالم، میتواند بایستد و دعوت به ارزشهای اسلامی را با صدائی رساتر از همیشه به دنیا برساند. اندوه عمیق بخاطر شهادت تعدادی از دانشمندان و سرداران و جمعی از مردم عزیزمان نتوانسته و نخواهد توانست جوانان باهمّت ایرانی را متوقف کند. خانواده‌های... آن شهیدان، خود در شمار پیشروان حرکتند. سخن از بحث هسته‌ئی و چیزهائی از قبیل آن نیست. سخن از مقابله با نظم ناعادلانه و تحکّم نظام سلطه در جهان کنونی، و روی آوردن به نظام عادلانه‌ی ملّی و بین‌المللی اسلامی است. این است دعویِ بزرگی که ایران اسلامی پرچم آن را برافراشته و زورگویان فاسد و مفسد را برآشفته است. شما دانشجویان بویژه در خارج کشور سهمی از این وظیفه‌ی بزرگ بر دوش دارید. دلها را به خدا بسپارید، توانائیهای خود را شناسائی کنید، و انجمن‌ها را به این سمت حرکت دهید. خدا با شما و پیروزی کامل در انتظار شما است ان‌شاء‌الله. "ما"، منادیان تغییریم با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" ایتا| تلگرام| اینستاگرام انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران"ما"، منادیان تغییریم با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران

حق جهاد این [است] که تو هر چه در چنته و توان داری، ولو توان تو دو درصد باشد، پنج درصد باشد، همه‌ی آن پنج درصد را به میدان بیاوری. اگر تو همه‌ی آن پنج درصد را به میدان آوردی، آن‌وقت خدا آن نود و پنج درصد را شامل تو می‌کند و این معنای "ان تنصروا الله ینصرکم" خواهد شد. (سخنرانی شهید سلیمانی در سالروز عملیات بیت‌المقدس قم.۱۳۹۴) "ما"، منادیان تغییریم با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

پیش نشست همایش بررسی جامعه شناختی اعتراضات و نا آرامی های ایران ۱۴۰۴ و دهمین نشست مجمع عمومی انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ خانه اندیشه ورزان ساعت ۹ صبح الی ۱۲ "ما"، منادیان تغییریم با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

🎥 حکمرانی علیه حکمرانی دکتر کمیل قیدرلو، عضو هیئت‌علمی دانشگاه امام صادق (علیه‌السلام)* در رویداد پیش‌نشست بررسی جامعه‌شناختی اعتراضات و ناآرامی‌های ایران ۱۴۰۴، که در ۱۸ دی‌ماه توسط انجمن بین‌المللی علوم اجتماعی ایران با همکاری خانه اندیشه‌ورزان برگزار شد، با طرح مفهوم «پادحکمرانی» به نوعی از اختلال ساختاری در نظام تصمیم‌گیری اشاره می‌کند؛ وضعیتی که در آن، تصمیم‌ها، قوانین و شیوه‌های اجرا نه به حل مسئله، بلکه به تولید انسداد در حکمرانی منجر می‌شوند. به باور او، پادحکمرانی در لایه‌ها و عرصه‌های متعددی از حکمرانی بروز و ظهور می‌یابد؛ از نهادهای موازی و فاقد اختیار واقعی، تا قوانین مبهم و متناقض، و سیاست‌هایی که بدون طراحی اجرایی یا ابزار تحقق اعلام می‌شوند. وضعیتی که در آن، قانون به‌جای گشایش، به مانع بدل می‌شود و اجرای سیاست، خود به مسئله‌ای جدید تبدیل می‌گردد. #پرونده_اغتشاشات_۱۴۰۴ #کلیپ #محتوا #رویداد با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

"شکاف نسلی" یا "جامعه توده وار" یادداشت تحلیلی دکتر میثم مهدیار(عضو هیئت علمی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی) در روزنامه فرهیختگان پیرامون اعتراضات و اغتشاشات دی ۱۴۰۴ لینک متن کامل یادداشت: https://farhikhtegandaily.com/page/277570/ با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

"اغتشاشات ایران؛ تبیینی چندسطحی در بستر گسیختگی اجتماعی و مداخله بیرونی" دکتر سهیلا صادقی (استاد تمام جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران) این تحلیل با عبور آگاهانه از دوگانه‌ی تقلیل‌گرای «توطئه‌ی صرفاً خارجی» و «مسئله‌ی صرفاً داخلی»، می‌کوشد اغتشاشات ایران را در چارچوبی چندسطحی و واقع‌گرایانه تبیین کند. ازاین‌رو، تحلیل حاضر با پرهیز هم‌زمان از توطئه‌محوری و ساده‌سازی جامعه‌شناختیِ درون‌گرا، اغتشاشات را محصول برهم‌کنش گسیختگی‌های اجتماعی داخلی با مداخلات هدفمند و سازمان‌یافته‌ی بیرونی در بستر زیست‌جهان شبکه‌ای معاصر می‌داندو بحث را حول محورهای زیر پی می گیرد . ۱. گسیختگی پیوند اجتماعی و صورت‌بندی نوین آنومی در سطح درونی، جامعه ایران ـ همانند بسیاری از جوامع معاصر ـ با تضعیف پیوندهای اجتماعی و کاهش سرمایه اجتماعی مواجه است. این وضعیت را می‌توان در امتداد مفهوم کلاسیک «آنومی» فهم کرد، اما نه به معنای فقدان صرف هنجارها، بلکه به‌مثابه چندگانگی و بی‌ثباتی نظم‌های هنجاری در جامعه شبکه‌ای. در چنین شرایطی، روایت مشترک از مشروعیت اجتماعی تضعیف می‌شود مرزهای میان اعتراض، نافرمانی مدنی و کنش مخرب مبهم می‌گردد فرد با مجموعه‌ای از قواعد متعارض و ناپایدار مواجه است این وضعیت، نوعی «آنومی شبکه‌ای» ایجاد می‌کند که در آن، کنش اجتماعی بیش از آنکه بر اساس درونی‌سازی هنجارها شکل گیرد، تابع امواج عاطفی و فشارهای محیطی است. ۲. زیست‌جهان شبکه‌ای و زمینه‌زدایی فرهنگی شبکه‌های اجتماعی نقشی فراتر از ابزار ارتباطی ایفا می‌کنند و به بخشی از زیست‌جهان افراد بدل شده‌اند. یکی از پیامدهای اساسی این تحول، جدا شدن کنش و معنا از زمینه فرهنگی، تاریخی و اجتماعی آن است. در این فضا، پیام‌ها به‌شدت عاطفی، فشرده و تقطیع‌شده‌اند کنش‌ها از پیامدهای اخلاقی و اجتماعی خود منفک می‌شوند هم‌هویتی‌های لحظه‌ای جای تعلق پایدار اجتماعی را می‌گیرند نتیجه آن است که کنش جمعی، بیش از آنکه مبتنی بر عقلانیت ارتباطی یا کنش مسئولانه باشد، به واکنش‌های هیجانی و تقلیدی میل می‌کند. ۳. فروپاشی دلبستگی اجتماعی و بی‌تفاوتی رادیکال نقطه تمایز اغتشاش از اعتراض را باید در سطح دلبستگی اجتماعی جست‌وجو کرد. دلبستگی اجتماعی به معنای احساس تعلق، مسئولیت‌پذیری و مشارکت در سرنوشت جمعی است. در شرایطی که: اعتماد نهادی کاهش می‌یابد افق آینده مبهم می‌شود و روایت «ما»ی جمعی تضعیف می‌گردد فرد ممکن است همچنان مطالباتی داشته باشد، اما دیگر خود را ذیل یک کل اجتماعی تعریف نکند. در این وضعیت، کنش مخرب الزاماً با احساس گناه یا هزینه اخلاقی همراه نیست. اغتشاش در این معنا، نه صرفاً کنشی سیاسی، بلکه کنشی گسسته از پیوند عاطفی با جامعه است. ۴. مداخله بیرونی؛ شتاب‌دهنده، نه علت تامه در مورد ایران، توقف تحلیل در سطح عوامل درونی به ساده‌سازی می‌انجامد. شواهد تجربی و تحلیل‌های سیاسی نشان می‌دهد که کنشگران امپریالیستی و صهیونیستی نقش فعالی در بهره‌برداری از شکاف‌های اجتماعی و تشدید ناپایداری ایفا می‌کنند. با این حال، این نقش باید با دقت مفهومی فهم شود. کنشگران بیرونی: نارضایتی اجتماعی را خلق نمی‌کنند اما آن را رادیکالیزه، سازمان‌دهی و هم‌جهت می‌کنند و از بستر شبکه‌های رسانه‌ای و اجتماعی برای عملیات روانی، روایت‌سازی و عادی‌سازی خشونت بهره می‌برند ازاین‌رو، مداخله بیرونی نه «علت اولیه»، بلکه شرط تشدید و فعلیت‌یابی اغتشاش است. ۵. تبیین نهایی: پرهیز از دو تقلیل‌گرایی تحلیل حاضر آگاهانه از دو خطای رایج فاصله می‌گیرد: تقلیل‌گرایی توطئه‌محور که جامعه را فاقد عاملیت می‌انگارد ساده‌سازی جامعه‌شناختی درون‌گرا که پروژه‌های بی‌ثبات‌سازی خارجی را نادیده می‌گیرد در مقابل، اغتشاشات ایران به‌مثابه پدیده‌ای چندعاملی فهم می‌شود که حاصل تلاقی: گسیختگی پیوند اجتماعی زمینه‌زدایی فرهنگی در زیست‌جهان شبکه‌ای فروپاشی دلبستگی اجتماعی و مداخلات هدفمند کنشگران بیرونی است. جمع‌بندی اگر عوامل درونی، شرط امکان اغتشاش‌اند، عوامل بیرونی، شرط تشدید و جهت‌دهی آن محسوب می‌شوند. بر این اساس، مواجهه مؤثر با اغتشاشات نه با تمرکز صرف بر کنترل امنیتی ممکن است و نه با انکار نقش بازیگران خارجی؛ بلکه مستلزم بازسازی پیوندهای اجتماعی، احیای دلبستگی جمعی و هم‌زمان، هوشیاری راهبردی نسبت به پروژه‌های مداخله‌گر بیرونی است با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

گفتگوی تحلیلی روزنامه کیهان و دکتر علی انتظاری، استاد تمام جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی پیرامون اعتراضات و اغتشاشات دی ۱۴۰۴ دکتر علی انتظاری در این گفتگو، به تحلیل حوادث دی ۱۴۰۴ از منظر جنگ شناختی پرداخت. انتظاری، ایران را موضوع هجمه ی شناختی دشمنان دانسته و برخی ابزارهای دشمنان را در این مقابله بر شمرد. از جمله توانمندی های دشمن در جنگ شناختی می توان به علوم اجتماعی محاسباتی، تکنولوژی انضباطی جدید و بازی های رایانه ای خصوصا بازی های موبایلی گوگل پلی و رسانه های تروریستی همچون اینترنشنال اشاره کرد. جامعه ایران در این شرایط موضوع تست مستمر توسط دشمنان است که با ابزار مذکور، ایران را هدف قرار داده اند... برخی سلبریتی ها و اساتید دانشگاه نیز در شرایط فعلی، با نیت جذب فالوور بیشتر ، با تکرار سناریو دشمنان، آتش افروزی را تشویق می کنند... متن کامل گفتگو را از طریق لینک خبر مطالعه کنید: https://kayhan.ir/001MvV با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

انجمن بین المللی علوم اجتماعی ایران با همکاری مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران برگزار می کند 💠نشست هم اندیشی"ایران ۱۴۰۴ و مخاطرات جهانی؛ امید و همبستگی در ایران امروز" 🎙با ارائه جمعی از اصحاب علوم اجتماعی: دکتر علی انتظاری، دکتر حامد حاجی حیدری، دکتر سجاد صفار هرندی، دکتر مهدی حسین زاده، دکتر سید حسین شهرستانی، دکتر محسن صبوریان، دکتر مجید سلیمانی، دکتر محسن ردادی، دکتر محمدرضا قائمی‌نیک، دکتر الهام ربیعی، دکتر علی فتوتیان، دکتر ابوالفضل اقبالی، دکتر علیرضا بلیغ، دکتر رسول علم الهدی، دکتر اسماعیل فراهانی، دکتر حمید دهقانیان، دکتر مجتبی صمدی، دکتر رضا پارسا مقدم، دکتر علیرضا مومن، دکتر سینا شیخی، مهدی تکلو، صابر اکبری، توحید اسماعیل‌پور، آرین طاهری، محمد حسین علیمردانی، اکبر محمدی، داوود طالقانی، حسین نجفی، عباس عالی زاده 🕜 دوشنبه ۱۳ بهمن ماه از ساعت ۱۴ الی ۲۰ 🌏 خیابان خیام، روبروی درب مترو امام خمینی ساختمان شماره ۲ شهرداری، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران، طبقه منفی یک با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

وقتی نماد، جای مسئله می‌نشیند؛ نقدی جامعه‌شناختی بر فروکاست مسئله زنان به «گواهینامه موتورسواری» یادداشت تحلیلی دکتر سهیلا صادقی – استاد تمام جامعه شناسی و عضو هیئت علمی دانشگاه تهران اعلام «نهایی شدن صدور گواهینامه موتورسواری برای زنان» از سوی معاونت امور زنان و خانواده ریاست جمهوری، بیش از آن‌که نشانه‌ای از یک تحول معنادار در وضعیت اجتماعی زنان باشد، واجد دلالتی نگران‌کننده از شیوه‌ی صورت‌بندی مسئله زنان در سیاست‌گذاری رسمی است. بازنمایی این خبر در قالب پیامکی عمومی، آن هم با نیت دستاوردسازی، این تصور را القا می‌کند که گویی با گشایشی بنیادین در مسیر تحقق عدالت جنسیتی مواجه‌ایم!! و اما پرسش بنیادین: آیا مسئله زنان ایران در سال ۱۴۰۴، نداشتن گواهینامه موتورسواری است؟ در جامعه‌ای که زنان بعضا با شبکه‌ای درهم‌تنیده از تبعیض‌های ساختاری، نابرابری‌های منزلتی، انسداد مسیرهای ارتقای شغلی، حذف نظام‌مند از سطوح تصمیم‌گیری، ناامنی شغلی و شکاف فاحش درآمدی مواجه‌اند، برجسته‌سازی چنین موضوعی، نه نشانه پیشرفت، که نشان انحراف در اولویت‌گذاری سیاستی است. این نوع کنش، بیش از آن‌که توسعه‌گرا باشد، مصداق سیاست‌گذاری نمایشی است؛ سیاستی که به جای مواجهه با مسائل ریشه‌ای، به «مطالبات کم‌خطر» پناه می‌برد؛ آن‌چه در ادبیات انتقادی، از آن با عنوان مسکن‌های سیاستی یاد می‌شود. موتورسواری؛ انتخاب یا اجبار؟ نکته‌ای که در این ذوق‌زدگی سیاستی نادیده گرفته شده، زمینه‌ی اجتماعی خودِ پدیده موتورسواری است. در واقعیت اجتماعی ایران، موتورسواری ـ به‌ویژه برای مردان ـ در اغلب موارد نه یک انتخاب سبک زندگی، بلکه محصول اجبار اقتصادی، فقر شهری و ناتوانی در تأمین حداقلی‌ترین ابزارهای حمل‌ونقل ایمن است. بخش قابل‌توجهی از موتورسواران، مردانی هستند که برای امرار معاش، تأمین هزینه‌های زندگی و بقا در اقتصاد غیررسمی، ناگزیر به پذیرش زیستِ پرریسک موتورسواری شده‌اند. آمار بالای تصادفات، مصدومیت‌ها و جان‌باختگانِ ناشی از موتورسواری، گواه روشنی بر این واقعیت تلخ است که موتور، پیش از آن‌که نماد آزادی یا توانمندی باشد، در ساختار اقتصاد شهری، نماد ناامنی و حذف‌شدگی اجتماعی است. اکنون پرسش این است: در غیاب هرگونه سیاست مؤثر برای کاهش ریسک، ارتقای ایمنی، اصلاح زیرساخت‌های شهری و حمایت از سلامت، موتورسواری زنان دقیقاً چه خدمتی به زنان می‌کند که مستحق این‌همه ذوق‌زدگی و اعلان پیروزی است؟ غیبت پرسش‌های اساسی معاونت امور زنان نمی‌تواند از کنار پرسش‌های بنیادین این حوزه با بی‌اعتنایی عبور کند. پرسش‌هایی از این دست که: چرا درباره موانع ساختاری حضور زنان در مجلس، دولت و سطوح میانی و عالی مدیریت، سکوت حاکم است؟ چرا سلامت زنان در حاشیه سیاست‌گذاری باقی مانده است؟ چرا توانمندسازی اقتصادی زنان خانه‌دار، همچنان فاقد چارچوب‌های حمایتی مؤثر است؟ چرا مسئله زنان سالمند، در شرایط «زنانه‌شدن سالمندی»، هنوز به دغدغه‌ای ملی بدل نشده است؟ چرا شکاف درآمدی زنان و مردان، نه به‌عنوان یک نابرابری ساختاری، بلکه به‌مثابه امری طبیعی بازتولید می‌شود؟ و از همه مهم‌تر: کدام پژوهش، داده، و نیازسنجی اجتماعی نشان می‌دهد که موتورسواری، در اولویت مطالبات زنان ایرانی قرار دارد؟ سیاست‌گذاری‌ای که نه بر پایه داده و نه مبتنی بر اولویت‌بندی علمی شکل گرفته باشد، نه‌تنها توسعه‌گرا نیست، بلکه حتی در سطح نمادین نیز واجد کارآمدی پایدار نخواهد بود. تکرار یک خطای آشنا این جابه‌جایی مسئله با نماد، پیش‌تر نیز تجربه شده است. در حوزه ورزش زنان، سال‌هاست با کمبود مزمن بودجه، زیرساخت، حمایت نهادی و امکان دیده‌شدن حرفه‌ای مواجه‌ایم؛ با این حال، به‌جای حل این مسائل، «حضور زنان در ورزشگاه‌ها» به‌عنوان دستاوردی بزرگ برجسته می‌شود. مسئله اصلی ـ یعنی حق برابر در دسترسی به منابع و فرصت‌ها ـ مسکوت می‌ماند،اما امور نمایشی جشن گرفته می‌شوند. امروز، همین خطای سیاستی، در قالب موتورسواری زنان بازتولید شده است. جمع‌بندی مسئله زنان در ایران، با «شق‌القمر» کردن مطالبات کوچک حل نمی‌شود. مسئله زنان، عدالت است؛ منزلت است؛ برابری فرصت‌هاست؛ امنیت شغلی است؛ سلامت است؛ و حضور مؤثر در ساختار قدرت و تصمیم‌سازی. فروکاست این منظومه پیچیده به صدور گواهینامه موتورسواری، نه‌تنها کمکی به بهبود وضعیت زنان نمی‌کند، بلکه خطر آن را دارد که صورت مسئله، به‌کلی گم شود. زنان ایران، بیش از نمادهای کم‌هزینه، به سیاست‌گذاری های مسئولانه، داده‌محور و فکورانه نیاز دارند. با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران

🕜 دوشنبه ۱۳ بهمن ماه از ساعت ۱۴ الی ۲۱ 💠ترتیب ارائه های نشست هم اندیشی "ایران ۱۴۰۴ و مخاطراتش" (شروع نشست از ساعت ۱۴) 🔸️قرائت قران، سرود ملی 🔸️دکتر قاسم زائری و دکتر علی انتظاری( افتتاحیه) 🔸️دکتر رضا پارسا مقدم (هویت تمدنی ایران و تقویت همبستگی ملی: ظرفیت‌های تاب‌آوری ایرانیان) 🔸️دکتر علیرضا بلیغ (بحران فقدان رهبری اجتماعی: سرنوشت طبقه متوسط ایران در آستانه فروپاشی نظم جهانی) 🔸️محمدحسین علیمردانی (تبارشناسی فاشیسم ایرانی) 🔸️دکتر محسن ردادی (بحران اعتماد و کاهش سرمایه اجتماعی: تحلیل ریشه‌های خشونت دی ۱۴۰۴ و راه‌های بازسازی امید جمعی) 🔸️دکتر اسماعیل فراهانی(سیاست‌ورزی غیرمسئولانه و قدرت‌طلبی غرب‌گرایانه) 🔸️دکتر مهدی حسین‌زاده(امید اجتماعی، ضرورت ایران امروز) 🔸️آرین طاهری(در ستیز با هویت‌پریشی استعماری) 🔸️دکتر علیرضا مومن (نیروهای واسط داخلی به مثابه خط شکنان جنگ ادراکی دشمن) 🔸️دکتر مجید سلیمانی(نسل رسانه‌های اجتماعی، فرایندهای سیاست‌زدایی و چرخه خشونت) 🔸️مهدی تکلو (پادکارناوال اعتراض توده‌ای در مقابل مقاومت آحادی) 🔸️دکتر سید حسین شهرستانی 🔸️دکتر الهام ربیعی 🔸️دکتر علی فتوتیان(توسعهٔ کژفهم‌شده؛ از بحران نظم تا آیندهٔ پرمخاطرهٔ ایران») 🔸️دکتر محسن صبوریان(تبارشناسی اعتراضات ۱۴۰۴) 🔸️اکبر محمدی(ضد انقلاب انقلابی اختگی جمعی و آینده سیاسی ایران) 💠---نماز مغرب و عشا 🔸️دکتر محمدرضا قائمی نیک 🔸️دکتر مجتبی صمدی (پروپاگاندای شبکه ای، منجنیق دوران پساحقیقت) 🔸️داوود طالقانی(حکمرانی محافظه‌کارانه و تندروی خرابکارانه) 🔸️دکتر حامد حاجی حیدری(نسخه اول ترسیم نیروهای درگیر در دی‌ماه 1404: «معترضان»، «پادامنیتی‌ها»، «وان‌پیسی‌ها») 🔸️دکتر سجاد صفار هرندی 🔸️صابر اکبری(ظهور تاریخ نوستالژیک و فانتزی های سیاسی در جنبش های اعتراضی ایران) 🔸️توحید اسماعیل‌پور 🔸️دکتر حمید دهقانیان(آنومی؛ ناکامی منزلتی و بحران‌های امنیتی) 🔸️حسین نجفی(خشونت های عیان، تزلزل در نظم جهانی) 🔸️دکتر رسول علم الهدی (عالم زندگی و فضای ذهنی کنشگر هیجانی به مثابه اوباش در اغتشاشات دیماه1404) 🔸️دکتر ابالفضل اقبالی (خشم عمومی و انسجام اجتماعی) 🔸️عباس عالی زاده مکان نشست: 🌏 خیابان خیام، روبروی درب مترو امام خمینی ساختمان شماره ۲ شهرداری، مرکز مطالعات و برنامه‌ریزی شهر تهران، طبقه منفی یک با "ما" در شبکه های اجتماعی "هم_راه" باشید: بله ایتا| تلگرام| اینستاگرام #انجمن_بین_المللی_علوم_اجتماعی_ایران