من را نکُشت ولی امیدم را کُشت، او میدانست انسان بدون امید میمیرد.

هیچ‌کاری نمی‌توانم بکنم؛ روی تخت، خسته و کوفته، افتاده‌ام. ساعت به ساعت افکارم می‌گردند، می‌گردند در همان دایره‌های ناامیدی. حوصله‌ام به سر رفته. هستیِ خودم مرا به شگفت انداخته؛ چقدر تلخ و ترسناک است هنگامی که آدم هستیِ خودش را حس می‌کند. - صادق هدایت

You touched my soul the same way music does and that says a lot

فکر کردن زیاد، بس نبود کنکوری بودنم اضافه شد.

اینقدر کل شب و فکر کردم الان حس میکنم با یه کلمه سرم بترکه

نه میتونم بخوابم نه میتونم درس بخونم

میخوام بخونماا سر میز نشستمم ولی یه چیزی مانعه نمیزاره بخونم

اینده مه الود باشه، امیدم کم کم گم میشه