💢شش گوشه از فقیه شهید ✍️حجت‌الاسلام مصطفی دُرّی شهید آیت‌الله سید علی خامنه‌ای، همچون خلف خود، آیت‌الله خمینی، تنها فقهایی هستند که در تاریخ فقه شیعه، فرصت حکمرانی بر کشوری اسلامی را پیدا کردند. فقهای شیعه البته سابقه حکمرانی منطقه‌ای، استانی و شهری رسمی و غیررسمی را داشته‌اند و حتی گاه در کنار پادشاه، به ظاهر، حکومت نیز می‌کرده‌اند اما هیچ‌گاه حکمرانی آنها به صورت رسمی، واقعی و غیرتشریفاتی نبود، تا اینکه انقلاب اسلامی ایران رخ داد. تجربه حکمرانی دو فقیه شیعه اما نشان داد که اگرچه حاکمیت یک فقیه، شهرت او و فتاوایش به خصوص آنهایی که سویه حاکمیتی دارند را افزایش می‌دهد اما به همان میزان نیز او را از منظر واکاوی واقعی ابعاد و سویه‌های فقهی، مهجور می‌نماید. این امر هم در زمان حیات آیت‌الله خمینی رخ داد و یا نظرات ایشان در کتاب‌ها و دروس خارج فقه مورد توجه قرار نمی‌گرفت و یا دروس و کتاب‌هایی که از آن فتاوا و نظرات سخن می‌راندند، با اتهام حکومتی بودن، به حاشیه رانده می‌شدند؛ و هم در زمان حیات خلف او، آیت‌الله خامنه‌ای. این در حالی بود که فقاهت و مرجعیت آیت‌الله خمینی، پیش از انقلاب اسلامی و حتی پیش از آغاز قیام ایشان علیه حکومت پهلوی، امری نسبتاً تثبیت شده بود؛ اما در مورد آیت‌الله سید علی خامنه‌ای که فقاهت و مرجعیت ایشان صرفاً پس از رهبری مورد توجه قرار گرفت، این مهجوریت افزون شد. در کنار این دو عامل، خصوصیت اخلاقی شخصی این دو رهبر فقید انقلاب که هیچ علاقه‌ای به شهرت و مطرح‌شدن در السنه نشان نداده و هیچ‌گاه ... 🔗بخوانید: http://ijtihadnet.ir/?p=81473 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

💢آنچه از درسِ استاد در ذهنم برجسته ماند ✍️حجت‌الاسلام محمدحسین پورامینی سبک تدریس استاد، با روش‌های سنتیِ «القایی» و متکلم‌وحده بودن، فاصله‌ای مبنایی داشت. ایشان کلاس درس را نه میدانی برای خطابه و بیان یک‌سویه، که معرکه‌ی تضاربِ آرا و تلاقیِ اندیشه‌ها می‌دانستند. بارها شاهد بودیم که ایشان پس از تبیین دقیقِ صورتِ مسئله، با نگاهی جست‌وجوگر که گویی در پی کشفِ جرقه‌ای در ذهن شاگردان است، با لحنی سرشار از تشویق، خطاب به طلاب می‌فرمودند: «شما بیان کنید... شما اشکال کنید.» این دعوت، نه یک تعارفِ کلاسی، بلکه راهبردی بنیادین برای استخراجِ ملکه اجتهاد از بطنِ جانِ طلبه بود. نکته‌ی درس‌آموز دیگر در منش ایشان، «ادبِ نقد» بود؛ صلابتِ بیان در نقدِ آراء بزرگان هرگز باعث نمی‌شد که حریم حرمتِ آنان نادیده گرفته شود. استاد حتی در تندترین نقدهای فنی به آراء استوانه‌های علم، همواره با نهایتِ تجلیل از آنان نام می‌بردند؛ گویی به طلاب می‌آموختند که استواری در استدلال، هیچ منافاتی با نگاهِ متواضعانه به سلفِ صالح ندارد. اوجِ این حُرّیت علمی آنجاست که ایشان نه تنها نقد را برمی‌تابند، بلکه به نقدِ شاگرد نیز «وجاهت» و اعتبار می‌بخشند. بارها پیش می‌آمد که طلبه‌ای جوان، گرهی جسورانه بر استدلالِ استاد می‌زد؛ در چنین لحظاتی، ایشان با سعه‌صدری وصف‌ناپذیر، آن نقد را تمام‌قد پذیرا شده و برای هویت بخشیدن به شخصیت علمی آن طلبه می‌فرمودند: «این همان اشکالِ دقیقی است که بزرگان اندیشه همچون مرحوم نائینی نیز مطرح کرده‌اند.» 🔗 متن کامل: http://ijtihadnet.ir/?p=81480 🆔 https://eitaa.com/ijtihad

#گزارش_تصویری 🔻مراسم بزرگداشت چهلمین روز شهادت قائد شهید آیت الله العظمی خامنه‌ای(ره) با حضور علمای اعلام، اساتید و فضلای حوزه علمیه مشهد ▪️بیت حضرت آیت‌الله مرتضوی شاهرودی 🆔 https://eitaa.com/ijtihad