داریم میریم خونه😭😭😫💔

آقا جان امیدوارم بازم مارو بطلبی❤️‍🩹😭

واسه همتون دعا کردم😁✨ ایشالا حاجت روا شید😊❤️

داریم بر میگردیممممم😭😭😭

با اتوبوس داریم میریم خونه که وسایلمون رو جمع کنیم😔❤️‍🩹

فعالیت توپی که قولش رو دادم سر جاشه امروز براتون میزارم🤍✨

همسایه ها این چنل عضو شید بگید ادتون کنم😁❤️ چنلی که باید عضو شید~> @ihaamim_20

بیاین گپ 🎀 خوش میگذره 😏 گپمون محدودیت نداره 🤌🏻 دختر ، پسر ، پیر ، جوون ، ... لینکشم : https://eitaa.com/joinchat/239469844C82657c42cc

حالا بهتون میگم که فعالیت توپمون چیه…:) فعالیت توپمون ۹ پارت از رمانی که دارم مینویسم هستش🤍🩸✨

✨🤍به نام خدا🤍✨ پارت 1 رمان جنگل جیغ🪵🍃 در اعماق جنگل جیغ دخترکی تنها بود ك به دلیل مشکلات فراوان از جمله مسائل خانوادگی و آسیب های شدید از طرف دوستان و اطرافیان از خانه فرار کرده بود و به جنگل پناه برده بود. اِمیلی فقط میدوید و نمیدانست به کجا میرود،تا به خودش آمد دید در اعماق جنگل رسیده است و به طرز وحشتناکی گم شده است و در این حال صداهای مخوفی از انتهای جنگل به گوش میرسید٬صدایی مانند جیغ و ناله،صدای زوزه گرگ را در نزدیکیش احساس میکرد و بدنش را میلرزاند. دختر بیچاره تا صبح پلک روی هم نگذاشت تا مبادا حیوان های وحشی به آن حمله کنند و آن را ببلعند٬خستگی زیادی وجود امیلی را فرا گرفته بود،او دو روز بود ك غذا نخورده بود و داشت از گشنگی میمرد؛اما اطرافش را نگاه کرد و دید بسیاری قارچ در آن محل هستند ك میتواند از آنها استفاده کند و غذا درست کند. چندین تا قارچ خوراکی چید و کمی برگ های خوراکی جمع کرد و با آنها غذا درست کرد و خورد. هفته ها میگذشتند و امیلی بیشتر به وضعیت عادت میکرد. او فقط میتوانست دو ساعت در روز بخوابد. امیلی مانند احساس میکرد ك دیگر انسان آزادی نیست’او تبدیل به یکی از اعضای جنگل شده بود و دیگر هیچ وقت نمی توانست از آن جنگل فرار کند… امیلی هر شب حدود ساعت نه تا ده صدای جیغ و ناله میشنید ولی دیگر ترسی نداشت اما خیلی کنجکاو بود بداند ك آن فردی ك جیغ میکشد کیست. مردم شهر میگفتند ك هرکس به آن جنگل برود زنده بیرون نمی آید آنها میگفتند ك جنگل انسان هارا زندانی میکند تا بخشی از او شوند و جنگل را پرورش دهند. امیلی چاره ای نداشت جز اینکه به اسرار این جنگل مرموز پی ببرد و آن انسان های بی گناهی ك در جنگل گیر افتاده اند را نجات دهد…

✨🤍به نام خدا🤍✨ پارت 2 رمان جنگل جیغ🪵🍃 از خواب بیدار شدم… همه جا تاریک بود نمیدونم چقدر خواب بودم ولی احساس میکردم خیلی زیاد خوابیدم… مثلا یک سال اما نه گشنه بودم و نه تشنه احساس میکردم که دیگر نیاز به هیچی ندارم؛نه میتونستم بخندم و نمیتونستم گریه کنم یجوری که انگار دیگه [انسان] نیستم… حس عجیبی بود ولی خب دیگه چاره نداشتم جز تحمل کردنش،آخرین باری که بیدار بودم یادمه یک گربه پیدا کردم و همراهم بود ولی الان نبود یعنی پیش من نبود… چند ساعت گذشته و من بالاخره صدای پیشی رو میشنوم که میگه:«میووو،میوووو.» ولی نه مثل یک گربه ساده یک کوچولو فرق میکنه نمیدونم انگار که اون یک حیوون خاصه همینطور که توی جنگل میچرخیدم یهویی یک صدای وحشتناک مثل جیغ بلند شد این صدا رو از همه طرف میشد شنید یعنی انگار همه جا بود نمیدونم چه طوری بگم ولی خیلی ترسناک بود… گربه هه با این صدا نمیترسید و عین قبل میو میو میکرد ولی من یک ترسی رو توی وجودم احساس میکردم احساس کردم که یک نفر از پشت دستش رو گذاشت روی شونم و گفت:«به هیچ وجه بر نگرد امیلی…» با ترس گفتم:«چرا؟!» گفت:«چون من میگم.» از خودم پرسیدم یعنی اسم من رو از کجا میدونه!! در همون لحظه جواب داد:«همه اسم تورو میدونن» من متعجب برگشتم و نگاهش کردم… اون پسر بود و من میتونستم از توی چشماش بفهمم که اسمش [آرلا] بود:) او زیباترین پسری بود که من تا به حال دیده بودم خیلی زیبا بود. بلند گفت:«مگه نگفتم برنگرد…:/» گفتم:«یادم رفت ببخشید» گفت:«اشکال نداره،اسم من…» قبل اینکه حرفش رو تموم کنه گفتم:«اسم تو آرلا عه…» با تعجب گفت:«از کجا فهمیدی؟!» +از توی چشمات فهمیدم _اوه نههههه تو ، نباید عی واییییی +چی شده؟!تو کی هستی؟! _من برای مراقبت از تو فرستاده شدم،ولی… +ولی چیییییی؟! _تو کم کم داری تبدیل به یک روح میشی و اگر تبدیل به یک روح بشی دیگه به هیچ وجه راه خروج از جنگل رو ندارییی!!!! ترسیده بودم و متوجه شدم که اشک هام داره صورتم رو نوازش میکنه… آرلا بغلم کرد و گفت:«اشکالی نداره باهم درستش میکنیم…»