توی بیھوشی ، وقتی عمل تموم شد و مریضو باید برگردونیم ، بهش ' ریورس ' می زنیم . یڪم بعدش آروم آروم به ھوش میاد و بیشتر وقتا زیر لب هی با خودش یه اسمیو تڪرار می ڪنه ؛ میگن تاثیر داروهای بیھوشیه . میگن هذیون بعد از عمله و هیچ اھمیتی نداره ؛ اما یه بار یکی از استادامون ڪه حسابی پیر این رشته بود میگفت اگه به مریضاتون دقت کنین می بینین بیشتریاشون توی اوج بی قراری و درد و لرز بعد از عمل ، وقتی ڪه هوش و حواسشون سر جاش نیست و هویت خودشونم هنوز یادشون نمیاد ، هی یه اسمو تڪرار می کنن .
صاحب اون اسم
عزیزترین شخص زندگیِ اون مریضه . حتی اگه ازش بپرسین ، میفهمین اون موقعی ڪه بیھوشیش عمیق شده بوده هم ، توی رویا و توھمش ، صاحب اون اسمو ڪنار خودش می دیده و حسش میکرده و گاهی وقتا که سطح هوشیاریشون نسبتا بالا بره میپرسن فلانی ڪه الان اینجا بود ، بالا سرم وایستاده بود ، ڪجا رفت پس ؟! استادمون راست می گفت . خیلیا وقتی به هوش میان اسم ھمسرشونو میگن ، اسم نامزدشونو ، یا اسم خواهر و برادر و مادر و پدر و رفیقشونو حتی . انگار بھشون قوت قلب میده ، انگار به خاطر اون اسمه دوباره برمیگردن به این دنیا و سیاھیاش . اما بعضیام اسمایی رو میگن ڪه وصل میشه به یه احساس ناب و خالص ولی از دست رفته توی گذشته ، اسمی ڪه ھیچ ربطی به حالِ الانشون و آدمای زندگیشون نداره . میدونی چیه ؟! من یه نفر مطمئنم موقع برگشتن از بیهوشی ڪه سھله ، روز محشر هم ، موقع رستاخیز و بلند شدن از قبر ، باز اسم تورو میارم .
حتی اگه اون روز اسم تو ، بی ربط ترین اسم زندگیِ من باشه : ) 💙 Ꞌꞌ
