اگر که دل بگشاید زبان به دعوی یاری تو یار من که نبودی منم که یار تو بودم *

چو لاله بود چراغم به جستجوی تو در دست ولی به باغ تو دور از تو داغدار تو بودم

به کوی عشق تو راضی شدم به نقش گدائی اگر چه شهره به هر شهر و شهریار تو بودم .

آینه‌های‌کثیف*

انتهای سلام‌ و احوال‌پرسی با ی لبخند ملیح و مهربون بهم گفت ؛ دوسِت دارم، موفق باشی .✨🍓🪄

میشه بگم؛ اردیبهشت ماه‌ عاشقاست؟ آخه اردیبهشت خیلی عاشقه :)

ء 💚 . بیست و‌ دو اردیبهشت ِ صفرپنج.

مترو ؛ برگ‌ برگ‌ خاطراتم را در سینه‌خود محبوس کرده .

دلم میخواست در آغوش امامی باشم؛ آغوشی آسمانی، گفتم حالا که دستم از آقای‌انیس‌النفوس دور مانده به ضریح خانوم معصومه‌ پناه ببرم. که دیدم ای دل قافل از کاروان جامانده‌ام و ظرفیت تکمیل است. زیرلب گفتم شاید خیری ست و صلاح این‌ست دیدار ما به روزی دیگر موکول شود. لباس پوشیده و به سمت مرکز مشاوره‌ رفتم و در راه برگشت دوستم پشت تلفن گفت؛ دارم میرم شهر ری میای؟ من فلان ایستگاه‌ام گفتم آره وایسا انگار که راه آسمان باز بود تا دل طوفان زده‌ام به پناهگاهی برسد. که سیدالکریم عبدالعظیم‌حسنی را پس‌از سه‌سال یافتم..‌

در حرم به یادت بودم با آنکه تو بسیار از من رنجیده‌ای *