شمارهگذاری صفحات مقالات هر شماره: چالش جدید مجلات
در مجلات علمی و دانشگاهی دو روش اصلی برای شمارهگذاری صفحات مقالات وجود دارد:
یک. شمارهگذاری جداگانه (مجزا و منفصل) برای هر مقاله:
- در این روش، هر مقاله در مجله از شماره صفحۀ یک شروع میشود.
- این روش معمولاً در مجلات الکترونیکی استفاده میشود که مقالات به صورت جداگانه و مجزا منتشر میشوند یا زمانی که هر مقاله به عنوان یک واحد مستقل در نظر گرفته میشود.
- مزیت این روش آن است که صفحهآرا هر مقاله را به صورت مجزا و از صفحۀ یک صفحهبندی میکند. خواننده هم به راحتی میتواند یک مقاله را بدون توجه به سایر مقالات در مجله پیدا کند و به آن ارجاع دهد.
دو. شمارهگذاری پیوسته برای کل مقالات یک شماره مجله:
- در این روش، صفحات تمام مقالات در یک شماره (Issue) از مجله به صورت پیوسته شمارهگذاری میشوند. یعنی اگر اولین مقاله از صفحه ۱ شروع شود و به صفحۀ 20 خاتمه یابد، مقاله بعدی از صفحهای شروع میشود که بلافاصله پس از پایان مقاله قبلی قرار دارد.
- این روش معمولاً در مجلات چاپی استفاده میشود که مقالات به صورت یک مجموعه واحد در یک شماره منتشر میشوند؛ و فایل پیدیاف کل شماره هم به صورت یکپارچه تهیه میشود.
- مزیت این روش، آن است که خواننده میتواند به راحتی کل یک شمارۀ مجله را به عنوان یک واحد پیوسته در نظر بگیرد. البته این نوع شمارهگذاری صفحات برای مجلات فارسی نوین که صفحه عنوان و چکیدۀ انگلیسی مبسوط در اول فایل دارند و بعد در ادامه متن فارسی میآید، چالشبرانگیز است. یکی از چالشهای صفحهآراها این است که هر مقاله از صفحه فرد شروع شود و به صفحه زوج خاتمه یابد؛ اما در شمارهگذاری جداگانه این مشکل هم حل میشود.
دلایل تفاوت در روشها:
- استانداردهای مجله: برخی مجلات از استانداردهای خاصی پیروی میکنند که ممکن است یکی از این دو روش را الزامی کند. دستاندرکاران برخی مجلات هنوز ترجیح میدهند که فایل کل مجله را به صورت یکپارچه یا چاپی کاغذی منتشر کنند و مستلزم استفاده از شمارهگذاری پیوسته است.
- قالب چاپی یا الکترونیکی: در مجلات الکترونیکی ممکن است که شمارهگذاری پیوسته کمتر اهمیت داشته باشد؛ زیرا خواننده میتواند به راحتی به هر مقاله دسترسی پیدا کند. از طرف دیگر، در مجلات الکترونیکی اگر سردبیر یا دستاندرکاران مجله تصمیم بگیرند که مقالهای را از وبگاه مجله حذف، از انتشار کنار بگذارند یا آن را سلب اعتبار کنند، به صفحهبندی کل شمارۀ مربوطه لطمه نمیزند.
قابل ذکر است که در شمارهگذاری جداگانه و منفصل دو شیوۀ شمارهگذاری رایج است: الف. در هر مقاله درج شود که صفحه چند از چند است (با استفاده از ممیز 1/20، یا با استفاده از حرف اضافۀ «از» 1 از 20)؛ در انگلیسی هم دو شیوه ( 1 of 20 OR 1/20) رایج است. دوم. مقاله به شیوهای شمارهگذاری میشود که دیگر درج نمیشود که صفحه چند از چند است، بلکه صرفاً در هر صفحه عدد شماره صفحۀ مربوطه درج میشود.
در مجلات الکترونیکی فارسی که دارای صفحه عنوان انگلیسی، چکیده انگلیسی مبسوط، صفحه عنوان فارسی، متن کامل فارسی و در انتها، کل منابع به صورت یکجا هستند، قسمت فارسی میتواند ادامۀ صفحهشمار بخش انگلیسی باشد یا از یک شروع شود. برای مثال، اگر بخش اول یعنی صفحه عنوان انگلیسی، چکیدۀ انگلیسی کوتاه و چکیدۀ انگلیسی مبسوط کلاً چهار صفحه شده است، بخش فارسی از صفحه پنج شروع شود و ادامه یابد.
- راحتی صفحهآرایی و ارجاعدهی: در برخی موارد، شمارهگذاری جداگانه برای هر مقاله باعث میشود صفحهآرایی و حتی ارجاعدهی به مقالات سادهتر شود.
هر دو روش مزایا و معایب و دردسرهای خاص خود را دارند و انتخاب بین آنها معمولاً به سیاستهای نشر و صفحهآیی مجله و استانداردهای حوزه علمی مربوطه بستگی دارد. بسیاری از ناشران بینالمللی از شمارهگذای جداگانه و مجزا برای مقالات استفاده میکنند، برای مثال:
MDPI
PLOS One
Springer Nature
علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: 09906063491
🆔 @Indexing
سپاسگزاری یا تشکرات (Acknowledgements) در پژوهش علمی
سپاسگزاری یا تشکرات در مقالات علمی بخشی مهم و قابلتوجهی است که به رسمیت شناختن کمکها، حمایتها (مالی و معنوی) و مشارکت افراد و سازمانهایی را که در انجام پژوهش نقش داشتهاند، نشان میدهد. این بخش اهمیت زیادی دارد و جایگاه خاصی در مقالات علمی به خود اختصاص میدهد. سپاسگزاری یا تشکرات نه تنها نشاندهندۀ ادب و احترام نویسندگان است، بلکه بخشی ضروری از فرایند نگارش علمی محسوب میشود که به بهبود کیفیت و اعتبار پژوهش کمک میکند. در زیر به برخی از دلایل اهمیت و جایگاه تشکرات در مقالات علمی اشاره میشود:
یک. قدردانی از مشارکتکنندگان: تشکرات به نویسندگان این امکان را میدهد تا از افراد و سازمانهایی که به طور مستقیم یا غیرمستقیم در انجام پژوهش مشارکت داشتهاند، قدردانی کنند. این افراد ممکن است شامل همکاران پژوهشی، استادان راهنما و مشاور، داوران گمنام، مؤسسات مالی، آزمایشگاهها، یا حتی دوستان و همکاران علمی باشند.
دو. رعایت اخلاق علمی: قدردانی از کمکهای دیگران نشاندهندۀ پایبندی به اصول اخلاقی در پژوهش است. این کار نوعی به رسمیت شناختنِ زحمات دیگران و جلوگیری از سرقت ادبی یا نادیده گرفتن مشارکتهاست.
سه. شفافیت در پژوهش: با ذکر نام افراد یا سازمانهایی که در پژوهش مشارکت مالی یا معنوی داشتهاند، شفافیت در فرایند تحقیق افزایش مییابد. این موضوع به خوانندگان و نمایندگان نمایهها و پایگاههای اطلاعاتی بینالمللی (مانند اسکوپوس و وب آف ساینس) کمک میکند تا بهتر درک کنند که پژوهش چگونه انجام شده و چه شخصیتهای (حقیقی و حقوقی) در آن نقش داشتهاند.
چهار. رعایت قوانین و مقررات: برخی از مؤسسات یا سازمانهای مالی ممکن است از پژوهشگران بخواهند که در تشکرات از آنها نام ببرند. این کار بخشی از تعهدات قراردادی یا اخلاقی پژوهشگران به ویژه در مقالات مستخرج از طرح پژوهشی و پایاننامه است.
پنج. افزایش اعتبار مقاله: تشکرات میتواند اعتبار مقاله را افزایش دهد، به ویژه اگر از افراد یا سازمانهای معتبری نام برده شود. این موضوع میتواند نشاندهندۀ حمایت گسترده از پژوهش باشد.
شش. جایگاه تشکرات در ساختار مقاله: تشکرات معمولاً در بخش پایانی مقاله و قبل از منابع (References) قرار میگیرد. این بخش به طور کلی کوتاه است و به صورت رسمی و حرفهای نوشته میشود.
هفت. جذب همکاریهای آینده: تشکرات میتواند به ایجاد و تقویت روابط حرفهای کمک کند. قدردانی صادقانه از مشارکتکنندگان ممکن است زمینهساز همکاریهای آینده باشد؛ حتی ممکن است به لحاظ روانشناختی روی ذهن داوران و اعضای هیئت تحریریه مجلات در هنگام داوری و بازبینی مقاله تأثیر مثبت بگذارد.
علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: 09906063491
🆔 @Indexing
اهمیت فرادادهها و مشخصات (Properties) فایل پیدیاف (PDF) برای مجلات علمی
فایل پیدیاف بدون درج مشخصات و فرادادههای درست، مانند یک کتاب بدون شناسنامه است. یکی از مجلاتی که فرادادهها و مشخصات مقالات را در مرحله صفحهآرایی به درستی وارد نکرده است به عنوان نمونه معرفی میشود. مؤسسه استنادی و پایش علم و فناوری جهان اسلام (ISC)، مجلهای بینالمللی با عنوان زیر منتشر میکند
International Journal of Information Science and Management
https://ijism.isc.ac/
این مجله سالهاست که در بخش مشخصات و فرادادههای مقالات، عبارت زیر را به جای عنوان مقالات وارد کرده است و گوگل این عبارت را بازنمون عنوان مقالات قلمداد کرده و نمایهسازی نموده است.
"ISC: A New Scientometrics System for Evaluating Research"
اگر عین این عبارت را در علامت نقلقول " " در گوگل جستجو نمایید، درستی این مسئله را ملاحظه مینمایید. این خطا نشاندهندۀ عدم تنظیم درست فرادادههای پیدیاف است.
معایب عدم درج مشخصات و فرادادهها
یک. مشکل در نمایهسازی و مشاهدهپذیری و رؤیتپذیری مقالات
موتورهای جستجو مانند گوگل و بینگ از فراداده عنوان (Title) برای شناسایی عنوان مقالات استفاده میکنند. اگر عنوان مقالات به درستی در Properties فایل پیدیاف درج و ذخیره نشود، ممکن است گوگل فرادادههای نادرست را نمایه کند. این مسئله باعث کاهش رؤیتپذیری و مشاهدهپذیری مقالات در نتایج جستجو و به تبع آن، کاهش استنادات مجله میشود.
دو. کاهش اعتبار علمی و حرفهای مجله
- مجلات علمی باید استانداردهای نشر را به صورت دقیق در انتشار مقالات رعایت کنند.
- عدم نمایش صحیح عنوان مقاله در فراداده، حرفهای بودن مجله را زیر سؤال میبرد.
- اگر عنوان مقاله توسط موتور جستجو به درستی شناسایی، نمایهسازی و ثبت نشود، در کاهش استنادات و ضریب تأثیر مجله نیز تأثیر دارد.
سه. سردرگمی خوانندگان و پژوهشگران
- وقتی کاربران و پژوهشگران در گوگل جستجو میکنند و به جای عنوان واقعی مقاله، یک عبارت تکراری میبینند، ممکن است از مطالعۀ مقاله منصرف شوند. در نتیجه، مقاله شانس خوانده شدن و احتمالاً استناد گرفتن را از دست میدهد.
تأثیر منفی بر رتبهبندی مجله در موتور جستجو
- اگر گوگل یا بینگ متوجه شوند که فرادادههای مقالات، به ویژه عنوان مقالات یکسان و تکراری هستند، ممکن است امتیاز سئوی مجله را کاهش دهد یا حتی آن را به عنوان محتوای تکراری (Duplicate Content) قلمداد کند.
راهحل پیشنهادی برای مجلات
مشخصات (Properties) و فرادادهها برای هر مقاله درست درج و وارد شود. به ویژه سه عنصر فرادادهای زیر درست وارد شود:
- فراداده عنوان (Title) باید دقیقاً همان عنوان مقاله باشد.
- فراداده نام نویسندگان (Author) به صورت کامل و استاندارد درج شود. برای تفکیک نام نویسندگان باید نقطه ویرگول (؛) بین آنها وارد شود.
- فراداده کلیدواژههای مقاله (Keywords) برای بهبود جستجوی مقالات در موتورهای جستجو اضافه شود.
نتیجهگیری
فرادادههای فایل پیدیاف مقالات صرفاً یک بخش فنی نیستند، بلکه جزئی حیاتی برای افزایش قابلیت بازیابی، اعتبار علمی و اثرگذاری مقالات و به تبع آن، افزایش ضریب تأثیرگذاری مجله هستند. مجلات علمی باید با دقت این اطلاعات را بررسی کنند تا از مشکلات نمایهسازی، سئو، اعتبار و برند مجله جلوگیری شود. قبل از تبدیل یا ذخیرهسازی فایل وورد به پیدیاف بایستی فرادادهها و اطلاعات کتابشناختی مقاله را بررسی و تکمیل کرد. فایل پیدیاف مقاله بدون فرادادههای صحیح، مانند یک کتاب بدون شناسنامه است.
علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: ۰۹۹۰۶۰۶۳۴۹۱
🆔 @Indexing
مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان از انتشارات دانشگاه علوم پزشکی گلستان توسط اسکوپوس پذیرفته شد.
ریاست محترم دانشگاه علوم پزشکی گرگان، معاونت محترم پژوهشی دانشگاه، مدیر مسئول و سردبیر عزیز مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان،
با سلام و احترام، پذیرش مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان (https://goums.ac.ir/journal/index.php) از انتشارات فارسی زبان دانشگاه علوم پزشکی گلستان توسط اسکوپوس را خدمت شما عزیزان و تمامی دستاندرکاران این مجله وزین به ویژه سرکار خانم لاله شریفی بمرودی و سرکار خانم دکتر نازنین مرتضوی مدیر نشریات دانشگاه تبریک عرض میکنم. از صمیم قلب این موفقیت بزرگ را به همۀ دستاندرکاران مجله و جامعۀ علمی حوزۀ پزشکی و دانشگاهیان دانشگاه علوم پزشکی گلستان و کشور تبریک عرض میکنم.
پذیرش مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان در پایگاه استنادی اسکوپوس نشاندهندۀ تلاشهای مستمر و کیفیت بالای مقالات منتشر شده در این مجله است. این دستاورد نه تنها اعتبار علمی مجله را افزایش میدهد، بلکه به ارتقای سطح تحقیقات علوم پزشکی در ایران کمک شایانی خواهد کرد. این موفقیت، نتیجۀ حمایت و زحمات بیوقفه شما و تیم هیئت تحریریۀ مجله به ویژه جناب آقای دکتر محمدجعفر گلعلیپور و مدیر مسئول محترم جناب آقای دکتر شهریار سمنانی است که با دقت و تلاش مستمر، مقالات با کیفیت را منتشر کرده و استانداردهای علمی را رعایت نمودهاید. امیدوارم که این دستاورد، انگیزهای برای ادامۀ مسیر پژوهشی مجله شما باشد و پذیرش مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان همچنان به عنوان یک مرجع معتبر در حوزۀ علوم پزشکی جهان شناخته شود.
با آرزوی توفیق روزافزون برای شما و تیم مجله دانشگاه علوم پزشکی گرگان.
علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: ۰۹۹۰۶۰۶۳۴۹۱
🆔 @Indexing
هزینه داوری مقالات در مجلات
دریافت هزینه داوری مقالات در مجلات، در اصل مشکلی ندارد و بسیاری از مجلات معتبر برای پوشش هزینههای فرایند داوری، مبلغی را دریافت میکنند. با این حال، اگر تعداد مقالات دریافتی یک مجله کم است و حجم مقالات منتشرشده نیز پایین است، بهتر است هزینه داوری از نویسندگان دریافت نشود و تنها هزینه چاپ مقاله اخذ گردد. این کار میتواند باعث تشویق نویسندگان به ارسال مقالات بیشتر به مجله شود و در نهایت به ارتقای سطح علمی و افزایش اعتبار علمی مجله کمک کند. همچنین دریافت هزینه صرفاً برای چاپ، شفافیت بیشتری ایجاد میکند و فرایند جذب مقاله را تسهیل مینماید.
علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: ۰۹۹۰۶۰۶۳۴۹۱
🆔 @Indexing
چالشهای راهاندازی مجلات علمی جدید در ایران
راهاندازی مجلات علمی جدید بدون نیازسنجی دقیق به نظام علمی رشتهها و کشور آسیب جدی میزند. در ادامه بیست دلیل برای محدود کردن راهاندازی مجلات جدید ارائه میشود:
الف. دلایل مرتبط با کیفیت علمی
1. تکهتکه شدن نتایج علمی
افزایش تعداد مجلات علمی منجر به تکهتکه شدن (Fragmentation) نتایج پژوهشی و پراکندگی مقالات باکیفیت در مجلات متعدد میشود. این پراکندگی باعث کاهش تمرکز دانش در مجلات معتبر، دشواری در دسترسی یکپارچه به یافتههای علمی مرتبط، و تضعیف انسجام در ادبیات پژوهشی یک حوزه میشود، که در نهایت، روند پیشرفت علمی را کند و ارزیابی دقیق دستاوردهای پژوهشی را دشوار میسازد.
2. کاهش تعداد استنادات و ضریب تأثیر
افزایش تعداد مجلات علمی و تقسیم استنادات میان آنها، منجر به پراکندگی ارجاعات و در نتیجه، کاهش میانگین ضریب تأثیر (Impact Factor) مجلات میشود. این پراکندگی، توان رقابتی مجلات را در نمایههای بینالمللی کاهش داده و اعتبار علمی آنها را تحت تأثیر قرار میدهد؛ به ویژه در حوزههایی که فرهنگ استنادی ضعیف بوده و منابع استنادی محدودتر هستند.
3. مشکل ارزیابی اعتبار
افزایش تعداد مجلات جدیدالتأسیس باعث شده است که ارزیابی اعتبار (Credibility Assessment) مجلات به یکی از چالشهای مهم در نظام علمی ایران تبدیل شود. تشخیص مجلات معتبر از نامعتبر برای پژوهشگران، استادان و دانشگاهها دشوارتر شده و این ابهام میتواند منجر به انتخاب نادرست مجلات برای انتشار یا استناد شود. در نتیجه، کیفیت تعاملات علمی کاهش یافته و اعتماد به نظام ارزیابی پژوهش نیز با تردید مواجه شده است.
4. ضعف داوری و همترازخوانی
بسیاری از مجلات جدیدالتأسیس به دلیل نبود شبکهای پایدار از داوران متخصص، با ضعف در فرایند داوری و همترازخوانی (Peer Review) مواجه هستند. این کمبود نیروی انسانی متخصص و نبود تجربه کافی در مدیریت فرایند داوری، منجر به کاهش دقت ارزیابی علمی مقالات شده و در نهایت، کیفیت محتوای منتشرشده را تحت تأثیر قرار میدهد؛ موضوعی که میتواند اعتبار علمی این مجلات و اعتماد پژوهشگران به آنها را تضعیف کند.
5. پژوهشهای تکراری
انتشار مقالات مشابه یا تکراری در مجلات متعدد، بدون افزودن ارزش علمی جدید، منجر به هدررفت منابع پژوهشی کشور و ایجاد افزونگی (Redundancy) در تولید دانش میشود. این وضعیت نه تنها کارایی نظام پژوهش را کاهش میدهد، بلکه موجب اشباع غیرضروری ادبیات علمی، گمراهی پژوهشگران و کاهش اثربخشی مطالعات بعدی میشود.
6. کاهش شفافیت
افزایش تعداد مجلات علمی، به ویژه در غیاب نظارت مؤثر و نظامهای ارزیابی یکپارچه، میتواند زمینهساز کاهش شفافیت (Transparency) در فرایندهای داوری و انتشار شود. در چنین شرایطی، احتمال بروز تخلفاتی نظیر دستکاری در روند داوری، تضاد منافع، یا داوریهای صوری افزایش مییابد که به تضعیف اعتماد عمومی به نظام علم و کاهش اعتبار مجلات منجر میشود.
7. اشباع موضوعی
در بسیاری از رشتههای علمی به ویژه در حوزههای پُرانتشار، اشباع موضوعی (Subject Saturation) رخ داده است، به گونهای که تعداد زیادی از مجلات موجود، نیازهای علمی و پژوهشی آن حوزه را به خوبی پوشش میدهند. در این شرایط، راهاندازی مجلات جدید در لایههای اصلی حوزۀ تخصصی نه تنها ضرورتی ندارد، بلکه ممکن است به کاهش مخاطبان و اثربخشی مقالات منجر شود. راهاندازی مجلات جدید تنها در صورتی توجیهپذیر است که به لایههای سوم و چهارم حوزۀ تخصصی، یعنی موضوعات نوظهور یا میانرشتهای، تمرکز داشته باشند.
ب. مسائل اقتصادی و مدیریتی
8. بار مالی اضافی برای دانشگاههای کشور
راهاندازی و نگهداری مجلات جدید برای دانشگاهها، ناشران و افراد حقیقی هزینهبر است و در بسیاری از موارد، بار مالی مضاعفی (Financial Burden) بر دوش دانشگاههای ایران میگذارد. شواهد و تجربیات مشاور نمایهسازی نشان میدهد که حدود یک چهارم مجلات تازهتأسیس طی بازۀ زمانی پنج تا ده ساله به دلایل مختلف از جمله نبود محتوای کافی، کاهش کیفیت علمی یا عدم جذب مخاطب، تعطیل میشوند. همچنین، نگهداری زیرساختها و سامانههای انتشار مجلات تعطیل شده هزینهبر بوده و بار مالی مستمری برای مؤسسات دانشگاهی به همراه دارد.
9. مدلهای کسبوکار ناپایدار
بسیاری از مجلات جدید، به ویژه مجلات شخصی، به دلیل برخورداری از مدلهای کسبوکار ناپایدار و فقدان منابع درآمدی پایدار نظیر حق اشتراک یا حمایت مالی سازمانها و انجمنها، در معرض تعطیلی قرار دارند. این دسته از مجلات، که عمدتاً به صورت سردبیرمحور اداره میشوند، وابستگی شدیدی به فرد مؤسس یا سردبیر دارند و در صورت بازنشستگی، کنارهگیری یا فوت وی، تداوم فعالیت آنها با چالش جدی مواجه شده و اغلب به تعطیلی منتهی میشوند. این وضعیت پایداری و اعتبار بلندمدت این نوع مجلات را با تردید مواجه میسازد.
10. هدررفت منابع انسانی
تعدد مجلات منجر به پراکندگی منابع انسانی متخصص، از جمله سردبیران و داوران، شده است؛ بهگونهای که این افراد ناچارند زمان و توان خود را بین مجلات متعدد تقسیم کنند. این وضعیت نه تنها موجب کاهش تمرکز و کیفیت فرایند داوری و ارزیابی علمی میشود، بلکه در بلندمدت میتواند بهرهوری نظام نشر علمی را کاهش داده و از ارتقای استانداردهای علمی مجلات جلوگیری کند.
11. چالش نمایهسازی و چکیدهنویسی مجله
از منظر روانشناسی علمی، نویسندگان تمایلی به ارسال مقالات خود به مجلات نوپا و فاقد اعتبار علمی معتبر نشان نمیدهند، چرا که این امر میتواند بر شاخصهای ارزیابی عملکرد پژوهشی آنها تأثیر منفی بگذارد. از سوی دیگر، فرایند نمایهسازی مجلات در پایگاههای اطلاعاتی بینالمللی معتبر (مانند Scopus، Web of Science، EBSCO، CABI و AGRIS) مستلزم گذشت یک دورۀ زمانی ۳ تا ۵ ساله از انتشار منظم و پایدار مجله است. این تأخیر زمانی به دلیل ارزیابیهای دقیق شاخصهای کیفی همچون پایستگی محتوایی، تناوب انتشار منظم، رعایت استانداردهای بینالمللی نشر و تأثیر علمی مقالات منتشر شده است. در نتیجه، مجلات نوپا با چالشهای متعددی در زمینه رؤیتپذیری (Visibility)، دسترسپذیری (Accessibility) و تأثیرگذاری علمی (Scientific Impact) مواجه میشوند. این محدودیتها منجر به کاهش نرخ استناد (Citation Rate) و ضریب تأثیر (Impact Factor) احتمالی مجله شده و در نهایت، چرخۀ معیوبی از جذب مقالات باکیفیت ایجاد میکند.
12. وابستگی به هزینههای پردازش و چاپ مقاله
مدل اقتصادی بسیاری از مجلات نوپا بر اساس هزینه پردازش مقاله (Article Processing Charges - APC) استوار است که میتواند منجر به تضاد منافع (Conflict of Interest) بین اهداف علمی و درآمدزایی شود. این رویکرد ممکن است به کاهش استانداردهای داوری (Peer Review Standards) و تسهیل پذیرش مقالات با کیفیت پایین بینجامد تا درآمد حاصل از APC حداکثر شود. مطالعات نشان میدهند که برخی مجلات دسترسی آزاد (Open Access) که به ویژه در مرحله آغازین فعالیت هستند، ممکن است به جای تمرکز بر ارزش علمی (Scientific Merit)، اولویت را به منافع مالی (Financial Incentives) دهند. این مسئله میتواند به افزایش انتشار مقالات کمکیفیت (Low-Quality Publications) و حتی مقالات و مجلات تقلبی (Predatory Journals) منجر شود، که در بلندمدت اعتبار مجله و نظام علمی رشته و کشور را تضعیف میکند. در ایران مجلاتی وجود دارند که ده تا بیست میلیون برای داوری و چاپ از نویسندگان که غالباً دانشجو هستند، اخذ میکنند.
13. بار اداری اضافی برای دانشگاهها و پژوهشگران
افزایش مجلات جدیدالتأسیس، بار اداری و ذهنی مضاعفی بر دوش مدیران و معاونان پژوهشی دانشگاهها و پژوهشگران گذاشته است؛ بهگونهای که آنان ناچارند زمان و منابع بیشتری را صرف ارزیابی اعتبار، شاخصهای نمایهسازی و کیفیت علمی این مجلات کنند. این فرایند نه تنها از تمرکز بر فعالیتهای اصلی پژوهشی میکاهد، بلکه بهرهوری نظام علمی کشور را نیز تحت تأثیر قرار میدهد.
14. کاهش تمرکز بر مجلات موجود
راهاندازی مجلات جدید، به ویژه در شرایط محدودیت منابع مالی و انسانی، موجب کاهش تمرکز بر ارتقای کیفیت مجلات موجود میشود. در چنین وضعیتی، منابع مالی و انسانی که میتوانند صرف بهبود ساختار، فرایند داوری، نمایهسازی و ارتقای علمی مجلات فعال شوند، به سمت تأسیس مجلات تازه هدایت میشوند؛ موضوعی که در بلندمدت میتواند مانع تثبیت و رشد پایدار مجلات معتبر و موجود شود.
ج. پیامدهای اکوسیستم علمی
15. تولید علم بیکیفیت در قالب مجلات تقلبی
افزایش تعداد مجلات علمی، به ویژه بدون نظارت و ارزیابی دقیق، زمینهساز گسترش مجلات تقلبی یا سودجو (Predatory Journals) شده است. این مجلات اغلب بدون رعایت استانداردهای علمی و فرایندهای داوری معتبر، اقدام به انتشار مقالات میکنند و تولید علم بیکیفیت را ترویج میدهند. رشد اینگونه مجلات نه تنها به تضعیف اعتبار نظام نشر علمی منجر میشود، بلکه موجب گمراهی پژوهشگران و هدررفت منابع علمی و مالی میگردد.
16. کاهش اعتماد عمومی به علم
افزایش تعداد مجلات و انتشار مقالات ضعیف و فاقد کیفیت علمی لازم در برخی از آنها، به تضعیف اعتماد عمومی نسبت به تحقیقات، دانشگاهها و نهادهای علمی منجر میشود. این وضعیت، به ویژه زمانی که نتایج غیرمعتبر یا بیفایده در سطح گسترده منتشر میشوند، اعتبار کلی نظام علمی کشور را خدشهدار کرده و فاصله میان جامعه و نهادهای تولید دانش را افزایش میدهد.
17. چالش ارزیابی پژوهشگران
افزایش تعداد مجلات جدیدالتأسیس، به ویژه در غیاب شاخصهای شفاف و نظاممند برای سنجش کیفیت آنها، چالشهایی جدی برای نظامهای ارزیابی پژوهشگران، استادان و طلاب ایجاد کرده است. در این شرایط، فرایند تشخیص مقالات معتبر و تفکیک آنها از مقالات منتشرشده در مجلات کماعتبار یا غیرتخصصی دشوارتر میشود و این امر میتواند به کاهش دقت و عدالت در فرایندهایی نظیر ارتقای علمی و اعطای امتیازات پژوهشی و پژوهانه منجر گردد.
18. آلودگی پایگاههای اطلاعاتی
حجم بالای مقالات بیکیفیت، جریان علم را آلوده میکند و تحلیل دادههای علمی را با مشکل مواجه میکند. آلودگی پایگاههای اطلاعاتی (Database Pollution) ناشی از حجم بالای مقالات و انتشارات بیکیفیت (Low-Quality Publications) و انتشار گسترده مقالات در مجلات جدید فاقد اعتبار علمی و گاهی تقلبی، پیامدهای منفی و چالشهای جدی در تحلیل اطلاعات علمی برای پژوهشگران و استادان ایجاد میکند. این پدیده با کاهش قابلیت اعتماد (Reliability) و اعتبار (Validity) دادهها، فرایندهای تحقیقات مرور نظاممند (Systematic Review) و فراتحلیل (Meta-Analysis) را نیز مختل میسازد و از طریق افزایش نویز اطلاعاتی (Information Noise)، بازیابی منابع علمی معتبر را با دشواری مواجه میکند.
19. تضعیف همکاریهای علمی
پژوهشگران کشور به جای تمرکز بر پژوهش و همکاری علمی، بخشی از زمان و انرژی خود را صرف مسائل حاشیهای میکنند. تضعیف همکاریهای علمی به عنوان یکی از پیامدهای منفی گسترش مجلات بیاعتبار و کماعتبار محسوب میشود. در شرایط فعلی، پژوهشگران بخش قابلتوجهی از زمان، انرژی و منابع خود را به جای تمرکز بر فعالیتهای پژوهشی سازنده و همکاریهای علمی، صرف ارزیابی اعتبار مجلات معتبر و یافتههای پژوهشگران میکنند. این وضعیت نه تنها به کاهش بازدهی علمی (Academic Productivity) منجر میشود، بلکه ممکن است به ایجاد بیاعتمادی (Distrust) در نظام علمی کشور بینجامد. این چالش میتواند تأثیر منفی بر کمیت و کیفیت مقالات علمی داشته باشد، چرا که پژوهشگران کشور را از اهداف اصلی تحقیق دور میسازد.
20. تأثیر منفی بر علم باز
راهاندازی مجلات جدید به ویژه به صورت دسترسی آزاد میتواند تأثیرات متناقضی بر علم باز (Open Science) داشته باشد. از یک سو، این مجلات ممکن است به گسترش نظام دسترسی آزاد به تحقیقات کمک کنند؛ اما از سوی دیگر، میتوانند چالشهایی را برای کیفیت، شفافیت و اعتبار علمی ایجاد نمایند.
نتیجهگیری
راهاندازی مجله جدید تنها زمانی توجیه دارد که نیاز واقعی در یک حوزۀ کاملاً تخصصی شناسایی شود و منابع کافی برای تضمین کیفیت وجود داشته باشد. در غیر این صورت، به جای کمک به علم، به آشفتگی نظام علم در کشور میافزاید. به جای راهاندازی مجلات جدید، پیشنهاد میشود بر موارد زیر تمرکز شود:
- ارتقای کیفیت مجلات موجود؛
- انتشار ویژهنامههای تخصصی در مجلات معتبر؛
- ایفای نقش به عنوان سردبیر مهمان در قالب ویژهنامه در مجلات موجود؛ و
- تقویت همکاریهای بینالمللی برای افزایش تأثیر مجلات فعلی کشور.
علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: ۰۹۹۰۶۰۶۳۴۹۱
NewJournalsChallenges.pdf
حجم:
531.4K
چالشهای راهاندازی مجلات علمی جدید در ایران / علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: ۰۹۹۰۶۰۶۳۴۹۱
🆔 @Indexing
زنجیره مآخذ و استنادات
References-Citations Chain
منابع و مآخذ یک اثر علمی (اعم از مقاله، کتاب، طرح پژوهشی و ...) نهتنها مبنایی برای سنجش اصالت و استحکام محتوای علمی آن فراهم میآورد، بلکه با قرار گرفتن در زنجیرۀ استنادات علمی، موجب افزایش رؤیتپذیری (Visibility) و مشاهدهپذیری (Discoverability) آن اثر در میان پژوهشگران و جامعۀ علمی میشود. این فرایند، علاوه بر ارتقای جایگاه علمی اثر، به نویسندگان آن نیز در کسب اعتبار علمی، ارتقای شاخصهای استنادی، و گسترش دامنه تأثیرگذاری پژوهشی و استنادی کمک میکند. در واقع، هر منبعی که به درستی و با دقت ارجاع داده شود، در مسیر تولید دانش جدید نقشی فعال ایفا کرده و به عنوان حلقهای مؤثر در شبکه دانش بشری ثبت میشود. بنابراین، هرچه تعداد منابع و مآخذ یک اثر بیشتر باشد شانس مشاهدهپذیری و رؤیتپذیری آن بیشتر خواهد بود.
علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: ۰۹۹۰۶۰۶۳۴۹۱
🆔 @Indexing
Image Source: Iowa State University Library Instruction Services. (2021). Library 160: Introduction to college-level research. Press Book. https://iastate.pressbooks.pub/lib160/chapter/using-citations/
مقاله تکنویسندهای است. آیا در این حالت نیز درج عبارت «نویسنده مسئول» ضرورت دارد؟
پاسخ:
در مقالاتی که تنها یک نویسنده دارند (تکنویسنده هستند)، اصولاً ذکر عبارت «نویسنده مسئول» (Corresponding Author) الزامی نیست. دلیل آن هم این است که در چنین مواردی، به طور منطقی و پیشفرض، همان نویسنده تنها، مسئول مکاتبات علمی، دریافت بازخورد داوران، پاسخ به پرسشهای سردبیر و پیگیری مراحل داوری و انتشار مقاله محسوب میشود. با این حال، برخی از مجلات علمی یا همایشها، بنا بر دستورالعملها و الگوهای قالببندی خود (برای رعایت صورتگرایی/فرمگرایی علمی: Scientific Formalism)، ممکن است حتی در مقالات تکنویسنده، تأکید بر مشخص کردن نویسنده مسئول داشته باشند. این الزام معمولاً با هدف یکپارچگی ساختار مقالات یا تسهیل فرایندهای مدیریتی و فنی در سامانههای انتشار انجام میشود.
علیرضا نوروزی
مشاور نمایهسازی مجلات علمی
تلفن: ۰۹۹۰۶۰۶۳۴۹۱
🆔 @Indexing