آینور؛
مردمان، مسافران خاموش کاروان مرگاند،
میروند، اما نه با پای خویش،
که با غفلت، با بیخبری،
با بارِ دنیا بر دوش،
و نمیدانند که زندگی را
جز با گذشتن از خویش نمیتوان یافت.
شهدا رفتن، نه برای مردن،
که برای بیدار کردن شما،
برای آنکه شاید،
در نیمنگاه خونین او،
کسی زندگی را از نو بفهمد...