eitaa logo
پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
466 دنبال‌کننده
363 عکس
0 ویدیو
13 فایل
ارتباط با پژوهشگاه | ادمین: @IsdsacIsdsac شماره تماس: ۸۸۸۰۲۴۷۷ _ ۸۸۸۰۱۱۴۷ لینک‌ها: ایتا: https://eitaa.com/instituteofsds بله: @instituteofsds وبسایت: https://isdsac.ir/ آدرس: تهران، خیابان حافظ رودسر شرقی، پلاک ۷
مشاهده در ایتا
دانلود
پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
📚 کتاب ویژه پادکست «اثرگذاری‌های ویرانگر بر اطلاعات راهبردی» نویسنده: امیر حامد آزاد ناشر: پژوهشکده ابرار معاصر تهران، وابسته به پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت سال انتشار: ۱۴۰۴ کتاب *«اثرگذاری‌های ویرانگر بر اطلاعات راهبردی»* اثری تجربه‌نگارانه و تحلیلی است که به بررسی مشکلات رایج و مشترک در سازمان‌های اطلاعاتی می‌پردازد؛ سازمان‌هایی که در سطح راهبردی به تولید اطلاعات برای تصمیم‌گیران و سیاستگذاران اشتغال دارند. این کتاب تلاش می‌کند چالش‌های حوزه اطلاعات راهبردی را از سطح کلان تا خرد بررسی کند و نشان دهد چگونه عواملی مانند فاصله میان سازمان‌های اطلاعاتی و سیاستگذاران، سیاسی‌شدن اطلاعات، سوگیری‌های تحلیلی، کوتاه‌مدت‌نگری در تصمیم‌گیری، ضعف هماهنگی میان سازمان‌های اطلاعاتی و شکل‌گیری رقابت‌های سازمانی می‌توانند بر کیفیت تولید و استفاده از اطلاعات راهبردی اثرگذار باشند. یکی از محورهای مهم کتاب، بررسی مسئله سیاسی‌شدن اطلاعات و پیامدهای آن است؛ فرایندی که می‌تواند موجب تحریف تحلیل‌ها، تضعیف اعتبار محصولات اطلاعاتی و سوق یافتن تحلیلگران به سمت تولید اطلاعاتی شود که بیش از آنکه مبتنی بر واقعیت باشد، با انتظارات تصمیم‌گیران هماهنگ است. این اثر همچنین به چالش‌های ناشی از بدبینی حرفه‌ای تحلیلگران اطلاعاتی، خطر شکل‌گیری «سندروم چوپان دروغگو»، کندی هماهنگی میان سازمان‌های اطلاعاتی و دشواری ایجاد سازمان‌های اطلاعاتی جدید در کنار ساختارهای تثبیت‌شده می‌پردازد. نویسنده با تأکید بر فاصله میان نظریه و عمل در حوزه اطلاعات، نشان می‌دهد که بسیاری از راهکارهای پیشنهادی برای حل مشکلات اطلاعاتی، بدون شناخت دقیق از پیچیدگی‌های سازمانی، تعارض منافع و محدودیت‌های عملیاتی، قابلیت اجرا نخواهند داشت. این کتاب تلاشی است برای شناسایی چالش‌های اصلی اطلاعات راهبردی و ارائه چارچوبی برای اندیشیدن درباره الزامات بهبود عملکرد سازمان‌های اطلاعاتی. 🎙️ معرفی، خلاصه و تحلیل محتوای کتاب در پادکست موجود است. 📌 مناسب برای: پژوهشگران حوزه مطالعات اطلاعاتی، سیاستگذاران، مدیران سازمانی، دانشجویان روابط بین‌الملل، مطالعات امنیتی و علاقه‌مندان به تحلیل راهبردی --- ✍️ @instituteofsds
پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
اصلاح قیمت بنزین؛ آزمون اعتماد و کیفیت حکمرانی 🔸اصلاح قیمت در ایران صرفاً تصمیمی اقتصادی درباره نیست؛ بلکه مسئله‌ای اجتماعی و حکمرانی است. بنزین مستقیماً با هزینه زندگی، عدالت اقتصادی و ارزیابی مردم از عملکرد دولت پیوند دارد. ازاین‌رو، موفقیت اصلاح نه فقط به تعیین قیمت مناسب، بلکه به این بستگی دارد که جامعه آن را قابل فهم، عادلانه و قابل اعتماد بداند. 🔹یافته‌های گزارش نشان می‌دهد مانع اصلی پذیرش اجتماعی اصلاح، صرفاً مخالفت با افزایش قیمت نیست؛ بلکه شکاف میان و برداشت جامعه از ریشه‌های مسئله است. سیاستگذار معمولاً بر ناترازی، مصرف بالا و هزینه یارانه تأکید می‌کند، اما بخش مهمی از مردم منشأ مشکل را در ناکارآمدی مدیریتی، کیفیت پایین خودروها، ضعف حمل‌ونقل عمومی و مشکلات ساختاری می‌دانند. بنابراین جامعه ممکن است اصل وجود مسئله را بپذیرد، اما درباره مسئول ایجاد وضعیت موجود، عادلانه‌بودن توزیع هزینه‌ها و تحقق منافع وعده‌داده‌شده تردید داشته باشد. 🔸این تردیدها در داده‌های آشکار است: حدود ۶۰ درصد مردم نسبت به سیاست جدید بنزینی نگاه منفی داشته‌اند و ۶۸ درصد با هرگونه افزایش قیمت مخالفت کرده‌اند. همچنین ۶۳ درصد دولت را در اجرای سیاست‌های راهبردی مرتبط با بنزین ناتوان دانسته و ۷۱ درصد احتمال داده‌اند تغییر قیمت بیش از منافع عمومی، متأثر از منافع گروه‌های خاص باشد. افزون بر این، تنها ۴۱.۷ درصد مردم بنزین را کالایی ارزان و یارانه‌ای می‌دانند و ۶۶ درصد مصرف خود را متناسب با نیاز یا کمتر از آن ارزیابی می‌کنند. این ارقام نشان می‌دهد روایت «بنزین ارزان و مصرف بالا» به‌تنهایی قدرت اقناعی کافی ندارد. 🔹از سوی دیگر، توان اقتصادی خانوارها برای تحمل شوک کاهش یافته است. ۶۲.۶ درصد خانوارها تک‌درآمدی‌اند، ۶۶.۱ درصد ذخیره اضطراری دوماهه ندارند و ۷۸.۳ درصد امکان پس‌انداز مستمر ندارند. در چنین شرایطی، حتی افزایش محدود قیمت نیز می‌تواند برای گروه‌هایی فشار جدی ایجاد کند. خانوارهای کم‌درآمد، تک‌درآمد، وابسته به خودرو و ساکن مناطق فاقد حمل‌ونقل عمومی مناسب، ظرفیت یکسانی برای تحمل این هزینه ندارند. 🔸بنزین همچنین به نمادی برای قضاوت درباره کیفیت حکمرانی تبدیل شده است. در شبکه‌های اجتماعی، واکنش به افزایش قیمت فقط اقتصادی نیست و با خشم، بی‌اعتمادی، عدالت و ناکارآمدی پیوند خورده است. سهم احساس خشم و عصبانیت در روایت‌های مرتبط با بنزین در ایکس ۳۶.۶۲ درصد، در تلگرام ۲۴.۸۵ درصد و در اینستاگرام ۲۱.۲۱ درصد گزارش شده است. بنابراین، اجرای سیاست بدون توجه به بار عاطفی و ارتباطی آن می‌تواند به سرعت روایت‌های منفی را گسترش دهد. 🔹بر این اساس، اصلاح قیمت بنزین باید به‌عنوان یک بسته حکمرانی طراحی شود، نه یک تصمیم منفرد اقتصادی. پیش از اجرا باید مسئله، اهداف، گزینه‌های بررسی‌شده و محل هزینه‌کرد منابع به‌روشنی توضیح داده شود. حمایت از گروه‌های آسیب‌پذیر باید پیشینی و هدفمند باشد و هم‌زمان نشانه‌هایی ملموس از اصلاحات مکمل، به‌ویژه در حمل‌ونقل عمومی، مدیریت مصرف و کاهش ناکارآمدی ارائه شود. 🔸در مرحله اجرا، سیاست تدریجی و قابل پیش‌بینی بر شوک قیمتی ترجیح دارد. اطلاع‌رسانی باید هم‌زمان هزینه‌ها، منافع و سازوکارهای جبرانی را توضیح دهد و بر «اصلاح عادلانه» تمرکز کند، نه صرفاً «افزایش قیمت». پس از اجرا نیز انتشار منظم گزارش عملکرد، شفاف‌سازی محل هزینه‌کرد منابع، پایش آثار سیاست بر گروه‌های مختلف و حفظ امکان گفت‌وگو و اصلاح ضروری است. 🔻 در نهایت، امکان‌پذیری اجتماعی اصلاح قیمت بنزین بیش از آنکه به خود قیمت وابسته باشد، به کیفیت حکمرانی اصلاح بستگی دارد. اگر مردم احساس کنند تنها قرار است هزینه یک بحران انباشته‌شده را بپردازند، افزایش قیمت به نماد بی‌عدالتی و ناکارآمدی تبدیل می‌شود. اما اگر اصلاح با شفافیت، حمایت، اصلاحات مکمل و نتایج قابل مشاهده همراه باشد، می‌تواند از یک تصمیم پرهزینه به فرآیندی قابل مدیریت و حتی اعتمادساز تبدیل شود. برگرفته از پژوهشکدۀ مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعی ________________‌‌ ✍️ @instituteofsds
پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
🔰 تحلیل فقهی و استراتژیک مقابله با محاصره اقتصادی در نظام اسلامی 🔻در جهان معاصر، مفهوم جنگ و مبارزه از قالب‌های سنتی و صرفاً نظامی خارج شده و به عرصه‌های گسترده‌تری نظیر اقتصاد، تکنولوژی و فرهنگ گسترش یافته است. یکی از سخت‌ترین و اثرگذارترین ابزارهای فشار در این میدان، «محاصره اقتصادی» است. محاصره اقتصادی در حقیقت نه یک اقدام تجاری ساده، بلکه نوعی «مبارزه» و ابزاری برای اعمال تسلط و اراده بر یک ملت است. هنگامی که قدرتی سعی می‌کند از طریق مسدود کردن مسیرهای تجاری، تحریم منابع مالی یا جلوگیری از دسترسی به کالاهای ضروری، یک جامعه اسلامی را به زانو درآورد، در واقع در حال اجرای یک استراتژی سلطه‌جویانه است. از منظر اسلامی، تسلط کفار و دشمنان بر مسلمانان، چه در قالب اشغال نظامی و چه در قالب فشار اقتصادی، امری پذیرفتنی نیست. این مسئله ریشه در اصل بنیادین «نفی سبیل» دارد. آیه شریفه «لَن یَجْعَلَ اللَّهُ لِلْکَافِرِینَ عَلَى الْمُسْلِمِینَ سَبِیلاً» (سوره نساء، آیه۱۴۱ ) صراحتاً اعلام می‌دارد که خداوند هرگز راهی برای تسلط، نفوذ و چیره شدن کافران بر مسلمانان قرار نمی‌دهد. «سبیل» در اینجا به معنای هرگونه راهی است که منجر به ضعف مسلمانان و قدرت گرفتن دشمن شود. بنابراین، محاصره اقتصادی که هدفش تضعیف اراده جامعه اسلامی و ایجاد وابستگی یا تسلیم است، مصداقی از ایجاد «سبیل» است که بر اساس این قاعده شرعی، جایز نیست و باید با آن مقابله کرد.(مبانی الفقه الفعال فی القواعد الفقهیۀ الاساسیۀ،سیفی مازندارنی،ج 1،ص 238). وجوب رفع محاصره و مسئولیت حاکم اسلامی با توجه به اینکه دفاع در برابر هرگونه تجاوز (اعم از نظامی، سیاسی یا اقتصادی) بر کشورهای اسلامی واجب است، طبیعتاً رفع و خنثی کردن اثرات محاصره اقتصادی نیز یک تکلیف شرعی و واجب محسوب می‌شود. محاصره اقتصادی زمانی که منجر به رنج مردم، تضعیف توان دفاعی یا ایجاد فقر گسترده شود، در حقیقت نوعی تجاوز به حقوق جامعه اسلامی است. در این میان، مسئولیت سنگینی بر دوش حکومت اسلامی نهاده شده است. حاکم اسلامی، به عنوان ولی‌امر و متولی مصالح جامعه، موظف است از هر راه ممکن برای نجات جامعه از این فشارها اقدام کند. حکومت اسلامی با دو گزینه روبروست: ۱. برطرف کردن ریشه‌ای محاصره: از طریق فشار متقابل یا تغییر موازنه قدرت به گونه‌ای که دشمن مجبور به لغو محاصره شود. ۲. خنثی‌سازی اثرات محاصره: اگر برطرف کردن فوری محاصره میسر نباشد، حکومت موظف است برنامه‌های جامع و عملیاتی برای «خنثی‌سازی» اثرات آن تدوین کند. این خنثی‌سازی می‌تواند از طریق توسعه تولیدات داخلی، ایجاد بازارهای جایگزین و تقویت اقتصاد مقاوم باشد تا محاصره اقتصادی نتواند هدف خود (یعنی تسلیم کردن جامعه) را به دست آورد. برای دستیابی به این اهداف، می‌توان سه راهکار کلیدی را بر اساس مبانی دین و فقه استخراج کرد که در ادامه به تفصیل بررسی می‌شوند. 📄 برای مطالعه متن کامل یادداشت، به فایل PDF پیوست مراجعه فرمایید. برگرفته از پژوهشکدۀ مطالعات بنیادین امنیت ________________‌‌ ✍️ @instituteofsds
🧠 اندیشه راهبردی جامعه‌ای که فناوری را می‌شناسد، تهدید را زودتر می‌بیند؛ و جامعه‌ای که امنیت را می‌فهمد، آینده را پیش از دیگران می‌سازد. ________________‌‌ ✍️ @instituteofsds
پژوهشگاه مطالعات امنیت و پیشرفت
قمار بنزین و اینستاگرام؛ شایعه یا واقعیت 🔸در ساعات اخیر، موجی از شایعات دربارهٔ رفع فیلتر و حتی ، ایران را تحت تأثیر قرار داده و برخی منابع از رفع فیلتر مرحله ای اینستاگرام از ۱۶ شهریور خبر داده اند.اما آنچه این شایعات را داغ تر کرده، همزمانی آن با اجرای طرح سه نرخی جدید و افزایش نرخ سوم به ۱۰ هزار تومان است. این هم زمانی احتمالا این پرسش را ایجاد می‌کند که آیا دولت به دنبال «معاوضهٔ گرانی بنزین با باز شدن اینستاگرام» است؟ 🔹یک دیدگاه این است که در یک فضای باثبات سیاسی، باز کردن اینستاگرام می تواند به عنوان یک «امتیاز جبرانی» برای کاهش فشار روانی ناشی از گرانی عمل کند. در این نگاه، دسترسی به ، پناهگاهی برای سرگرمی، کسب وکار و تخلیهٔ هیجانات روزمره مردم است و می تواند کفهٔ ترازوی را تا حدی سنگین تر کند. 🔸دیدگاه دیگر می تواند این باشد که اگر افزایش قیمت بنزین نرخ سوم یک «دلیل اقتصادی» مانند صرفه جویی یا جبران کسری بودجه دارد، چرا باید به یک موضوع فرهنگی-امنیتی گره بخورد؟ این نوع گره زدن، اعتبار تصمیمات اقتصادی را خدشه دار می کند و این پیام را به جامعه منتقل میکند که احتمالا «افزایش قیمت، یک ابزار چانه زنی بوده، نه یک ضرورت کارشناسی». 🔹فارغ از این دو دیدگاه واقعیت شرایط امروز پیچیده تر از این حرف هاست. بر خلاف تصور عمومی، تصمیم دربارهٔ بنزین در صلاحیت هیئت وزیران است، اما رفع فیلتر اینستاگرام در حوزهٔ اختیارات و حتی قرار دارد. 🔸به عبارت دیگر، رئیس جمهور شاید به تنهایی نمی تواند اینستاگرام را پای میز مذاکره با بنزین بیاورد، چون نهادهای امنیتی و قضایی نگاه دیگری به فضای مجازی دارند و البته از دی ماه خونین ۱۴۰۴ حدود ۸ ماه میگذرد. در شرایطی که بسیاری از تحلیلگران اقتصادی، ایران را در «آستانهٔ شوک های معیشتی جدید» می دانند، آیا باز کردن اینستاگرام عاقلانه است؟ 🔹تجربهٔ التهابات قبلی به خوبی نشان داد که در ، اینستاگرام و تلگرام به «مگافون اعتراضات» تبدیل می شوند و الگوریتم های آنها، محتوای جنجالی را در کمتر از ساعتی به تمام نقاط کشور می رسانند. در چنین فضایی، باز کردن اینترنت نه تنها «شیرین کننده» نیست، بلکه میتواند «شتاب دهندهٔ ناآرامی» باشد و فرصت مدیریت تدریجی بحران را از حاکمیت سلب کند. 🔻 در هر صورت تاکنون به صورت رسمی «بنزین در ازای اینستاگرام» قطعیت نیافته اما اگر چنین سناریویی مطرح بوده باشد، موانع ساختاری و هشدارهای امنیتی، آن را به یک «قمار پرریسک» تبدیل کرده است. برگرفته از پژوهشکدۀ مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعی ________________‌‌ ✍ @instituteofsds
5479941826443419393_296226703494697.pdf
حجم: 602.1K
معمای جوجه‌تیغی و پنج‌میم تاب‌آوری اجتماعی 🔸در مبحث عموماً تصوری نادرست رواج دارد مبنی بر اینکه جامعه تاب‌آور، جامعه‌ای است که توان تحمل فشار بیشتری دارد. 🔹 **این تعریف از نظر جامعه‌شناختی ناقص و از نظر گمراه‌کننده است. تحمل طولانی‌مدت می‌تواند حاصل سازگاری باشد، اما گاهی نیز محصول کاهش انتظار، عقب‌نشینی از مشارکت یا انتقال هزینه‌ها به خانواده است* * 🔸جامعه تاب‌آور جامعه‌ای نیست که صرفاً دوام بیاورد بلکه جامعه‌ای است که در برابر اختلال، کارکردهای اصلی خود را حفظ کند، منابع را دوباره سازمان دهد، از تجربه بیاموزد و بدون فرسایش مداوم سرمایه انسانی و اجتماعی به وضعیت قابل‌زیست‌تری برسد. 📄 برای مطالعه متن کامل یادداشت، به فایل PDF پیوست مراجعه فرمایید. برگرفته از پژوهشکدۀ مطالعات حکمرانی فرهنگی و اجتماعی ________________‌‌ ✍️ @instituteofsds