اسفند ماهیِ عزیز، شما تاجِسرما هستید؛ و معلوم است که جان ناقابلمان را فدایتان میکنیم!
ای دل به درخانهٔ جانانه گذر کن.
مستانه در آن کوچهٔ میخانه گذر کن.
هشیار صفت بر سر کویش مرو ای دل؛
رندانه مجرد شو و مستانه گذر کن.
با صورت جان مهر معانی نتوان یافت؛
چون سایه شو و بر در آن خانه گذر کن.
جان ساز تو پروانهٔ آن شمع جمالش؛
مستانه بر آن شمع چو پروانه گذر کن.
چون مردمک دیدهٔ ما گوشه نشین شو؛
بی منت کاشانه ز کاشانه گذر کن.
ریش دل ما مرهم و افسون بپذیرد؛
ای ناصح ازین گفتن افسانه گذر کن.
سید تو اگر طالب دردانهٔ عشقی؛
دریا شو و از قطرهٔ دردانه گذر کن.
- حـافظ. 🫴🏼
یهبار بهش زنگ زدم و با بغضی که تو صدام بود، ازش خواستم که باهام صحبت کنه. همین! فقط ازش خواستم باهام حرف بزنه...
گفت سرم شلوغه و بعداً تماس میگیرم.
الان تقریباً دو سال گذشته و من هنوز که هنوزه، منتظر تماسشم!
حالا هم نمیدونم چرا همیشه من میشم اون کسی که درک و فهم پایینی داره و کمتر اهمیت میده...