البته نظر مخالف هم وجود دارد؛ اداره حقوقی در یکی از نظریات خود، چنین عملی را موجب بی‌اعتباری و بطلان قرارداد عادی، ندانسته و صرفا وکیل را موظف کرده است که مطابق آنچه در قرارداد عادی آمده، تمبر مالیاتی را ابطال کند (چراکه مبلغ آن بیش از مبلغ مندرج در قرارداد الکترونیک بوده است) نظریه مشورتی شماره 7/1402/701 مورخ 1402/09/28: «.....در حال حاضر وکالت‌نامه و قرارداد مالی راجع به آن باید به صورت جداگانه در سامانه ثنا و سامانه ثبت قرارداد الکترونیک وکالت به ثبت برسد و بر این مبنا ابطال تمبر می‌شود، در فرض سوال که مبلغ مندرج در قرارداد حق‌الوکاله بیش از مبلغ مندرج در وکالتنامه تنظیمی است، ملاک ابطال تمبر علی‌ا‌لحساب مالیاتی، مبلغ بیشتر (مبلغ مورد توافق در قرارداد حق‌الوکاله) است و در هر صورت تمبر علی‌الحساب مالیاتی نمی‌تواند کمتر از حداقل مقرر در آیین‌نامه حق‌الوکاله، حق‌المشاوره و هزینه سفر وکلای دادگستری مصوب 1398/12/28 باشد و بر این اساس، در فرض سوال موجبی برای بطلان و بی‌اعتباری قرارداد عادی حق‌الوکاله نیست؛ هرچند این قرارداد آنگونه که در فرض سوال آمده است، بر خلاف مقررات و ترتیبات حاکم، در سامانه ثبت قرارداد الکترونیک وکالت به ثبت نرسیده باشد.» @iradaat

سلام و عرض خیر مقدم خدمت همه اعضای محترم جدیدالورود خصوصاً همکاران قضایی استان مرکزی که پنجشنبه پنجم مهرماه توفیق شرفیابی حضوری و ویدئوکنفرانسی خدمتشون داشتم. امیداورم در مباحث مشارکت داشته باشند. 🌺🌹🌺🌹

سؤال ۳۷: سلام و ارادت فرد "الف" متعاقب حکم دادگاه، اقدام به پرداخت اجرت‌المثل به فرد پ "ب" نموده است. اخیرا همین فرد الف مدعی شده که دوماه قبل دلایلی پیدا شده که ملک مزبور متعلق به خودش بوده ... و به تبع این ادعا، دعوایی طرح نموده مبنی بر (استرداد وجوه پرداخت شده بابت اجرت‌المثل) درحال حاضر دادگاه چه تصمیمی باید بگیرد؟ آیا ماهیتا رأی صادر نماید؟ یا باید <قرار رد> صادر کند؟ یا ... چون اگر "حکم" صادر کند باید بابت اعتراض به "حکم" هزینه دادرسی سنگین پرداخت کند. ولی اگر قرار باشد، صرفا هزینه قرار باید پرداخت شود که جزیی است... @iradaat

پاسخ سوال ۳۷: باید قرار عدم استماع یا رد دعوا صادر بشه. چون دعوای جدید با ارکان یا مقدمات حکم قبلی تعارض داره. در دعوای قبلی مالکیت ب محرز شده است و لذا در دعوای جدید، دادگاه با مانع استماع دعوا مواجه است و مجوز ورود در ماهیت ندارد. توضیحات لازم قبلا ًبیان شده ولی مجددا اشاره می‌شود. @iradaat

مربوط به پاسخ ۳۷ 👇👇

درصورت تمایل اعضای محترم عکس صفحات کتاب تا پایان صفحات این قسمت ارسال می‌شود. ولی بحث طولانی است و خواندن آن، نیاز به حوصله دارد. @iradaat

سوال ۳۸ ازجانب یکی از اعضای محترم سلام و عرض ادب. سوالی از خدمت شما دارم. خواهان در دادخواست الزام به تنظیم سند رسمی، فقط نام وراث فروشنده دوم (ید مستقیم) را می‌نویسد و فراموش می‌کند نام خوانده دیگر را (فروشنده اول که همان صاحب سند رسمی است) بنویسد. در جستجوی راهکار برای استماع‌پذیر شدن دعوا، ایشان را با «جلب ثالث» به دادرسی وارد می‌کند. با این وصف، به نظر شما که از معتقدان صدور حداقلی قرار عدم استماع هستید، آیا قاضی محترم پرونده باید قرار عدم استماع صادر نماید یا ایراد برطرف شده است؟ به عبارت دیگر، آیا راهی برای رسیدگی وجود دارد؟ @iradaat

.پاسخ مقدماتی به سوال ۳۸: وکیل خوانده ممکنه که این طوری دفاع کنه: با طرح دعوای جلب ثالث نمی توان ایراد عدم طرف دعوی قراردادن یکی از خواندگان اصلی را مرتفع کرد؛ زیرا دعوی از ابتدا به طور صحیح مطرح نشده است. و فلسفه ی جلب ثالث رفع نقص از دادخواست نیست. بلکه هدف از جلب ثالث، دعوت شخص ثالث (و نه یکی از طرفین اصلی) به دادرسی جهت تقویت موضع خواهان یا خوانده می باشد. با توجه به اینکه دعاوی طاری زمانی قابلیت طرح و پذیرش دارند که دعوای اصلی فارغ از هرگونه ایراد شکلی باشد در زمانی که دعوای اصلی قابلیت تداوم ندارد نمی توان دعوای طاری را برآن مبتنی ساخت. فلذا صدور قرار عدم استماع دعوا مورد استدعاست. نظر شما چیست؟ @iradaat

اگر شما وکیل خواهان یا خوانده بودید، چطور از موضع خود دفاع می‌کردید؟ پاسخ خود را به آیدی زیر بفرستید @Modireiradat

سلام و درود به نظر ایراد وارد هست وقتی دعوا ایراد شکلی دارد چه اصراری بر توجیه آن است

عليکم السلام قبول ایراد هست ولی ما دنبال رفع ایراد هستیم. آیا با جلب ثالث، امکان رفع ایراد هست یا خیر. چرا؟

اولا تفاوتی بین طرح دعوی جدید به همراه رفع ایراد، یا طرح دادخواست جلب‌ ثالث وجود ندارد چه از حیث تجدید وقت رسيدگي و طولانی شدن روند رسیدگی و چه از حیث هزینه دادرسی پس چرا دنبال راه حل بدون مشکل نباشیم؟ فرض کنیم دادگاه بدوی طرح دادخواست جلب ثالث را پذیرفت ولی تجدید نظر آن را نقض کرد. به قول معروف چرا روزه شک دار بگیریم؟ ثانیا حسب نظریه مشورتی شماره 7/1402/718مورخ 1402/10/16 خواهان نمی‌تواند شخصی را که در واقع باید خوانده اصلی باشد؛ مانند برخی از شرکا، به عنوان شخص ثالث به دادرسی جلب نماید؛ بلکه باید دادخواست دیگری علیه وی مطرح کرده و در اجرای ماده 103 قانون آیین دادرسی دادگاه‌های عمومی و انقلاب در امور مدنی مصوب 1379، تقاضای رسیدگی توأم نماید؛ زیرا وی شخص ثالث نیست و جلب وی به دادرسی به عنوان ثالث، منافی حقوق دفاعی وی می‌باشد؛ توضیح آنکه، وفق ماده 135 قانون یادشده، حتی در مرحله تجدیدنظر نیز می‌توان شخص ثالث را به دادرسی جلب کرد. حال اگر شخص ثالث، خوانده اصلی دعوا باشد؛ بدون اینکه در مرحله بدوی شرکت کرده باشد و محکوم شده باشد، یک مرحله دادرسی از وی سلب می‌شود و این امر فاقد وجاهت قانونی است.