یا مهدی ؛ جز به تو من به کی آقا بنازم ؟ تو خرابم کن و از نو بسازم ، تو راه عشقِ تو هستیم و می‌بازم. مرا ببخش اگه تو را آزردم ، اگه آقاجون آبروتو بردم ، کاشکی یه روز جمعه من میمردم ..

دیشب واقعا>>>>

واقعا به این نتیجه رسیدم گاهی دور شدن از آدما میتونه به شدت به آرامش کمک کنه،حتی اگه اون آدما برات نزدیک ترین و عزیزترین افراد باشن و حتی اگه اون دوری یک روز باشه.

من دوست ندارم لحظه هارو فقط یک بار زندگی کنم و متوجه شدم که عکس‌ و فیلم‌ها پس‌انداز های اضطراری‌ان. وقتی بهم سخت می‌گذره و خسته‌م و وقتی که نمی‌دونم باید کجا برم آلبوم تصاویر رو باز می‌کنم و از پس‌انداز های اضطراری‌م استفاده می‌کنم. با اینکه ژانرش ممکنه به طور غیرمنتظره‌ای تغییر کنه اما خب تماشای تک‌تک صحنه های زندگی که دیگه نیستن و یادآوری لحظه‌هایی که واقعا زندگی کردم و واقعا خوش گذشت با آدمای متفاوت و مختلفی که توی گذشته جاگذاشتمشون و خاطراتی که ازشون باقی مونده و فریم‌هایی که کنار هم قرار میگیرن برای من مثل طناب نجات عمل می‌کنن،شاید زندگی همین یادآوری صحنه های گذشته باشه. به هر حال،من فن پروپاقرص ثبت لحظه هام.