💠نقش زهد و عزت نفس قائد شهید قدس سره، در حکمرانی ملی و فراملی 🔻برغم آنکه مفهوم زهد طبق آموزه های اهل البیت (ع) این نیست که انسان مالک چیزی نشود، بلکه زهد آن است که چیزی مالک انسان نباشد، «لَیْسَ الزُّهْدُ اَنْ لا تَمْلِکَ شَیْئاً، بَلِ الزُّهْدُ اَنْ لا یَمْلِکَکَ شَیْءٌ»، قائد شهید ایران و اسلام نه تنها چیزی مالک او نبود، بلکه او نیز با دوری از هرگونه تجملات و زندگی اشرافی مالک چیزی نبود و در مقام حکمرانی و رهبری کشور سبب شد تا آن رهبر فرزانه دور از هرگونه تعلقی جز تعلق به خدا، با شجاعت، قدرت و برنامه ریزی، آرمان هایش که همان آرمانهای امام راحل قدس سره است را، عملی کند. 🔻 تعمیق استقلال ملی ایران، پیشرفت علمی و توسعه قدرت نرم و سخت کشور عزیز ایران، و بسیاری از ارزشهای ملی، مدیون رهبریهای آن امام شهید است. 🔻چنانکه حمایت از مستضعفان جهان، نهادینه کردن جبهه مقاومت در سطح منطقه، توسعه روابط با کشورها و پیمانهای همسو و تثبیت عزت و اقتدار بین المللی ایران اسلامی از راهبردهای حکمرانی فراملی آن عزیز سفر کرده ملت ایران و مسلمانان است. 🔻 از این رو به رغم تبلیغات گسترده بنگاه های رسانه ای نظام سلطه علیه آن قائد مظلوم و مقتدر، او توانست تاثیرات و تغییرات شگرفی در ایران سرافراز، جهان اسلام و نظام بین الملل پدید آورد و مانند جدش حسین ( ع) بدست شقی ترین عنصر زمان به شهادت برسد. 🔻امروز او عزیزترین رهبر ملی و فراملی و بهترین الگوی حکمرانی در سطح جهان است. یوسفی مقدم رئیس پژوهشکده فرهنگ و معارف قرآن کریم ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

راهبردهای عاشورایی برای زمینه سازی ظهور (قسمت چهارم) دکتر رحیم کارگر (عضو هیات علمی پژووهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی) 🔻 عاشورا، یک «درسِ همیشگی» است که باید جامعۀ اسلامی را صالح کرد؛ چراکه وعده‌های الهی، برای جمع است، نه فرد. 🔻و اگر جمع، صالح نشود، نه تنها وعده ظهور محقق نمی‌شود، بلکه جامعه به جایی می‌رسد که امامِ خود را تنها می‌گذارد و زمین، از خونِ صالحان آغشته می‌شود.... این، همان معنای عمیقِ «انتظارِ فرج» است: انتظار، یعنی ساختنِ آن جمعِ صالحی که استحقاق تحقق وعده الهی را داشته باشد؛ و عاشورا، هشدارِ همیشگیِ تاریخ است که اگر چنین نکنیم، خوف جای امنیت را می‌گیرد و ظلم بر عدل چیره می‌شود. 🔻این جامعه صالح چه ویژگی‌هایی دارد؟ عاشورا به ما نشان می‌دهد که جامعه صالح، جامعه‌ای است با چند ویژگی بنیادین: اولین ویژگی بصیرت است، یعنی قدرت تشخیص حق از باطل در پیچیده‌ترین شرایط. 🔻جامعه‌ای که در زمان امام حسین علیه السلام زندگی می‌کرد، از نظر ظاهری مسلمان بود، اما بصیرت نداشت!! مردم نماز می‌خواندند، روزه می‌گرفتند، اما در برابر ظلم یزید سکوت کرده بودند!! این جامعه ظاهراً مسلمان، اما باطناً غیرصالح و غیر مومن بود. 🔻دومین ویژگی ایثار است؛ یعنی ترجیح منافع جمعی بر فردی. یاران امام حسین علیه السلام در شب عاشورا، با وجود اجازه برای رفتن، ماندند و جان خود را فدا کردند. سومین ویژگی عدالت‌خواهی است، یعنی مبارزه با هر نوع ظلم و تبعیض. چهارمین ویژگی امید است، یعنی باور به وعده الهی برای جانشینی در زمین. چنان که امام حسین(ع) درآخرین خطبه به یاران خود خبر از ظهور و رجعت می دهد و آنان را آماده ورود به یک دوران جدید ( جامعه صالحانه و ایمانی) در آینده می کند: ««فَأَبْشِرُوا فَوَ اللَّهِ لَئِنْ قَتَلُونَا فَإِنَّا نَرِدُ عَلَى نَبِیِّنَا ثُمَّ أَمْکُثُ مَا شَاءَ اللَّهُ فَأَکُونُ أَوَّلَ مَنْ تَنْشَقُّ عَنْهُ الْأَرْضُ فَأَخْرُجُ خَرْجَةً یُوَافِقُ ذَلِکَ خَرْجَةَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ ع وَ قِیَامَ قَائِمِنَا وَ حَیَاةَ رَسُولِ اللَّهِ (ص)» ؛ «سپس امام حسین به اصحاب خود فرمود: بشارت باد بر شما. 🔻به خدا سوگند، اگرچه (دشمنان) ما را مى‌‌کشند، ولى ما بر پیامبرمان وارد می‌‌شویم. سپس من به قدرى که خدا بخواهد مکث خواهم کرد! سپس اول کسى خواهم بود که زمین برایش شکافته مى‌‌شود و خارج خواهم شد (رجعت خواهم کرد)، خارج شدنی که موافق آن خارج شدن امیرالمؤمنین (ع) و قیام قائم ما و حیات رسول‌‌الله (ص) است. ... پس من به هیچ یک از دشمنان خدا بر نمی‌‌خورم مگر اینکه خون او را می‌‌ریزم،و هیچ بتى را نمى‌‌بینم مگر اینکه آن را مى‌‌سوزانم.» (مختصرالبصائر حلی عاملی، ص139 ؛ الخرائج و الجرائح قطب راوندی، 848) 🔻مهم‌ترین آیه‌ای که پرده از حاکمیت انسان‌های شایسته در آینده برداشته، این گونه می‌فرماید: «و لقد کتبنا فی الزبور من بعد الذکر ان الارض یرثها عبادی الصالحون»؛ «و همانا در زبور پس از ذکر نوشتیم که زمین را بندگان شایستۀ من، به ارث خواهند برد.» (انبیا، آیه۱۰۵). 🔻 در این آیه، به یکی از روشن‌ترین پاداش‌های دنیوی صالحان (حکومت روی زمین)، اشاره شده است ( یعنی باید صالحانی باشند تا به مقام وراثت برسند، نه اینکه بعدا بوجود آیند). اما مقصود از این شایستگی چیست؟ با توجه به اضافه شدن «بندگان» به «خدا»، ایمان و توحید آنان روشن می‌شود، و با توجه به کلمه «صالحون»، همۀ شایستگی‌ها به ذهن می‌آید: عمل و تقوا، علم و آگاهی، قدرت و قوت، و تدبیر و نظم و درک اجتماعی. این شایستگی‌ها، دارای آثار و برکاتی بی مانند است؛ به گونه‌ای که اگر بندگان با ایمان، این شایستگی‌ها را برای خود فراهم سازند، خداوند سبحانه و تعالی نیز آن‌ها را یاری می‌کند تا بر مستکبران چیرگی یافته، دست‌های آلودۀ شان را از حکومت بر روی زمین کوتاه کنند و دارندۀ میراث‌های آنها گردند. 🔻بنابراین، فقط استضعاف سبب پیروزی بر دشمنان و حکومت بر روی زمین نیست؛ بلکه وجود ایمان و کسب شایستگی‌ها نیز بایسته است و مستضعفان جهان، تا زمانی که این دو اصل را زنده نکنند، به حکومت روی زمین نخواهند رسید. 🔻در منابع اهل سنت از پيامبر اکرم (ص) روایت شده است: «يَخرُجُ ناسٌ مِنَ المَشرِقِ فَيُوَطِّئونَ لِلمَهدِيِ سُلطانَهُ» ؛ « مردمى از مشرق قيام مى كنند و زمينه حكومت مهدى را فراهم مى آورند» ( كنزالعمّال ، ح ۳۸۶۵۷ ). eitaa.com/rahbar09 ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

مجموعه حاضر گفت‌وگوهایی است با روحانی عالم و مجاهد ابوالشهید حضرت حجت‌الاسلام والمسلمین حاج‌شیخ‌محمد لک‌زایی‌اعتمادی ( 1321 - 1398 ) درباره زندگی، خاطرات، فعالیت ها، مسائل انقلاب در قبل و بعد از پیروزی، دفاع مقدس، تاریخ ایثار و شهادت در سیستان، فرزند ... مطالعه در اپلیکیشن پژوهان https://pajoohaan.ir/document/4232-شراب-طهور-زندگی-نامه-ابوالشهید-حجت-الاسلام-و-المسلمین-حاج-شیخ-محمد-لک-زایی-اعتمادی لینک اپلیکیشن: https://pajoohaan.ir/document/4q0xl86x008jyan9

💠راهبردهای عاشورایی برای زمینه سازی ظهور (قسمت پنجم) ✍ دکتر رحیم کارگر (عضو هیات علمی پژووهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی) 🔻 «انتظار» هرگز به معنای نشستن و چشم به راه بودن نیست؛ بلکه دقیقاً نقطه مقابل آن است: انتظار، یک جهاد نرم و خردورزانه و جهاد سخت و مقتدرانه در سختترین شرایط تاریخی است. 🔻 امام سجاد(ع) مردم دوران انتظاررا نه تنها از همه مردم برتر می داند، بلکه آنها را هم تراز مجاهدانِ رکابِ پیامبر(ص) معرفی می کند؛ مجاهدی که با شمشیر در میدان جنگ با دشمنان دین می جنگد. 🔻 اما تفاوت در چیست؟ در این است که منتظرانِ واقعی، با «عقل و فهمی» که خدا به آنها داده، چنان غیبت را درک میکنند که گویی خود، ظهور را با چشم میبینند؛ یعنی بدون آنکه امامِ معصوم در میانشان باشد، تکلیف خود را می شناسند، راه را از بیراهه و خیر را از شر و عمل صالح را از عمل فاسد تشخیص می دهند و با آگاهی و تقوا و صالحانه، در مسیر تحقق وعده الهی گام برمی دارند و برای آن تلاش می کنند و زمینه سازی می نمایند. 🔻«إِنَّ أَهْلَ زَمَانِ غَیبَتِهِ الْقَائِلُونَ بِإِمَامَتِهِ الْمُنْتَظِرُونَ لِظُهُورِهِ أَفْضَلُ أَهْلِ کلِّ زَمَانٍ لِأَنَّ اللَّهَ تَعَالَی ذِکرُهُ أَعْطَاهُمْ مِنَ الْعُقُولِ وَ الْأَفْهَامِ وَ الْمَعْرِفَةِ مَا صَارَتْ بِهِ الْغَیبَةُ عِنْدَهُمْ بِمَنْزِلَةِ الْمُشَاهَدَةِ وَ جَعَلَهُمْ فِی ذَلِک الزَّمَانِ بِمَنْزِلَةِ الْمُجَاهِدِینَ بَینَ یدَی رَسُولِ اللَّهِ ص بِالسَّیفِ أُولَئِک الْمُخْلَصُونَ حَقّاً وَ شِیعَتُنَا صِدْقاً وَ الدُّعَاةُ إِلَی دِینِ اللَّهِ سِرّاً وَ جَهْراً وَ قَالَ ع انْتِظَارُ الْفَرَجِ مِنْ أَعْظَمِ الْفَرَج.»؛ « مردم زمان غیبت که معتقد به امامت وی می‌باشند و منتظر ظهور او هستند، از مردم تمام زمان‌ها بهترند، زیرا خداوند عقل و فهمی به آنها داده که غیبت در نزد آنها حکم مشاهده را دارد! خداوند آنها را در آن زمان مثل کسانی می‌داند که با شمشیر در پیش روی پیغمبر -علیه دشمنان دین- پیکار کرده‌اند؛ آنها مخلصان حقیقی و شیعیان راستگوی ما هستند که مردم را به طور آشکار و نهان بدین خدا می‌خوانند. و فرمودند: انتظار فرج بزرگ ترین فرج است» (بحارالأنوار، ج 52، ص122). 🔻در این راستا از عاشورا تا ظهور، یک خطِّ پیوسته جهاد فرهنگی و اجتماعی جاری است. عاشورا نشان داد که اگر جامعه صالح شکل نگیرد، وعده الهی به تأخیر می افتد. 🔻اما منتظر واقعی، کسی است که این درس را می فهمد و در دوران غیبت، نه فقط چشم به راهِ منجی است، بلکه خود را موظف می داند که با تمام توان، برای ساختن همان جامعه صالح زمینه ساز، تلاش کند؛ جامعه‌ای که ایمان و عمل صالح را در خود نهادینه کرده باشد تا هنگام ظهور، شایستگیِ دریافت حکومت عدل جهانی را داشته باشد. 🔻 منتظر صالح، با همین انتظار فعال، از خوف و سردرگمی به امنیت معرفت و عمل می رسد و در سخت ترین دوران ها، نه تنها دین خود را حفظ می کند، بلکه به یک «دعوتگرِ پنهان و آشکارِ دین خدا» تبدیل م یشود. 🔻 به عبارت دیگر، منتظر واقعی، از عاشورا می آموزد که امامِ معصوم اگر تنها بماند، وعده محقق نمی شود؛ پس او می کوشد تا با جهادِ فکری و عملی خود، زمینه جمعی ظهور را فراهم آورد و این، بالاترین عبادت است؛ چراکه او نه برای رهایی شخصی، که برای تحقق عدالت جهانی در تاریخ، پا به عرصه گذاشته و عقل خدادادش را، چون شمشیری برنده، در راه دین به کار می گیرد. 🔻پس جامعه صالح منتظر ( با انتظار حداکثری عاشورایی)، پل میان عاشورا و ظهور است. ظهور امام مهدی(عج) نیازمند زمینه های اجتماعی و سیاسی و فرهنگی است. 🔻این زمینه توسط جامعه صالح ایجاد می‌شود هر چه جامعه به سمت ایمان و عمل صالح حرکت کند، زمینه ظهور نزدیک‌تر می‌شود. در زیارت عاشورا می‌خوانیم: «فَأَسْأَلُ اللَّهَ الَّذِي أَكْرَمَ مَقَامَكَ وَ أَكْرَمَنِي (بِكَ) أَنْ يَرْزُقَنِي طَلَبَ ثَارِكَ مَعَ إِمَامٍ مَنْصُورٍ مِنْ أَهْلِ بَيْتِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَآلِهِ»؛ «از خدا كه مقامت را گرامى داشت، و مرا به وسيله تو كرامت بخشيد، درخواست میكنم، كه خون خواهى تو را همراه پيشواى يارى شده از اهل بيت محمّد (درود خدا بر او و خاندانش) روزى من كند». 🔻 به عبارت دیگر ما از خدا تقاضا می کنیم که خونخواهی حضرت سیدالشهدا علیه السلام را در حضور امام منصور روزی ما گرداند.این فراز نشان می‌دهد که خونخواهی امام حسین علیه السلام تا ظهور ادامه دارد و جامعه صالح باید خود را برای همراهی با آن امام آماده کند. eitaa.com/rahbar09 ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

💠آئین رونمایی از کتاب فقه، مردم و حکمرانی ✍ اثر حجت‌الاسلام والمسلمین دکتر منصور میراحمدی 🔻با حضور: ریاست محترم پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، نویسنده اثر و جمعی از اساتید حوزه و دانشگاه 🗓 شنبه، 13 تیر 1405، ساعت 12:30 الی 14 🏢 قم، پردیسان، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی، طبقه دوم، سالن شهید سلیمانی 🌐 لینک ورود به جلسه http://dte.bz/cptconf ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

💠 عاشورا، آغازِ «نوزاییِ جان‌ها»؛ ایران‌جان چگونه پس از ۱۴ قرن به «هل من ناصر» امام حسین(ع) پاسخ داد؟ 🔻به گزارش روابط عمومی دکتر محمد باغستانی، مدیر گروه و عضو هیأت علمی گروه هنر و تمدن اسلامی این پژوهشکده، در دهمین پیام خود با عنوان «روز دهم: روز ظهور یاوران امام(ع) در ایرانِ جان»، پرونده «ده پیام حکمرانی بایسته» را با نگاهی به افق‌های تمدنی عاشورا بست. 🔻دکتر باغستانی در ابتدای این یادداشت، عاشورا را نه یک واقعه‌ی محصور در زمان، که آغازی برای «نوزایی جان‌ها» دانسته و تصریح کرده است: «عاشورا، پایان نیست؛ بلکه آغازِ یک خونِ تازه در رگ‌های تاریخ است.» وی بر اساس آموزه‌های امام حسین(ع)، «ایمان» و «اقدام» را دو بال پرواز جامعه انسانی معرفی کرده و معتقد است درس بزرگ اباعبدالله(ع) به مردم، حرکت از مرحله ایمان قلبی به میدان اقدامِ عملی برای حق‌طلبی است. 🌐 مشروح کامل خبر ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

💠نشست علمی الشهيد خامنئي: النبوة ممكناً 🔻پژوهشکده فلسفه و کلام اسلامی پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی و سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامی با همکاری پژوهشکده علوم و اندیشه سیاسی و انجمن مطالعات سیاسی حوزه علمیه قم برگزار می‌کند 🎙ارائه‌دهندگان: 👤دکتر الهذيلي المنصر 👤 دکتر محمدعلی میرزایی 🎙 دبیر علمی: دکتر احمد رهدار لینک ورود به جلسه: dte.bz/philconf لینک ثبت نام جهت اخذ گواهی: events.isca.ac.ir/sama/11740 📅 زمان: شنبه 1405/4/20 ساعت 12:30 تا 14 ◀️ مکان: قم، انتهای بلوار دانشگاه پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی طبقه دوم، تالار شهید سلیمانی ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

🕯 در روزهای وداع با امام مجاهد شهید، حضرت آیت‌الله العظمی سیدعلی حسینی خامنه‌ای، مطالعه آثار و رهنمودهای ایشان فرصتی برای بازخوانی اندیشه‌ها و بهره‌گیری از میراث علمی و فکری آن بزرگوار است. 📖 اگر تاکنون مطالعه آثار مرتبط با رهبر شهید را به تعویق انداخته‌اید، اکنون فرصت مناسبی است تا این میراث ماندگار را با ۳۰٪ تخفیف ویژه تهیه کنید. 🖇 مشاهده و خرید آثار با ۳۰٪ تخفیف 📅 ۱۳ تا ۱۹ تیرماه ۱۴۰۵ #باید_برخاست #یالثارات_الحسین (ع) #رهبر_شهید #اندیشه_او_زنده_است 🎯 پژوهان؛ لذت مطالعه و پژوهش دانلود اپلیکیشن | سایت | وبلاگ | ایتا | پشتیبانی

🔰 وبینار: نقش انسان رسانه ها در بازتاب تشییع قائد شهید امت با رویکرد نوآوری رسانه ای و بهره‌گیری از فناوری‌های نوین 🌷 جناب آقای محمد رضا قربان زاده روزنامه نگار، فعال و مدرس رسانه 🔹یک شنبه ۱۴ تیر ساعت ۱۷ 📝 ثبت نام: formafzar.com/form/o3hah ⬅️پژوهشگاه را در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

💠 پیش‌بینی‌های های قائد شهید(1) ✅ نزدیکی ما به قله 🔻یکی از ابعاد برجسته در منظومه فکری و استراتژیک رهبر شهید، توانمندی ایشان در ارائه پیش‌بینی‌های دقیق و آینده‌نگرانه نسبت به سرنوشت انقلاب اسلامی است. 🔻ایشان همواره با نگاهی تمدنی و تاریخی، وضعیت کشور را از دریچه‌ای فراتر از تحلیل‌های سیاسی کوتاه‌مدت می‌نگریستند. 🔻در نگاه رهبر شهید، مسیر انقلاب اسلامی، به مثابه حرکتی پویا و در عین حال دشوار، همواره با فراز و فرودهای گوناگونی همراه بوده است؛ با این حال، ایشان با اشراف کامل بر چالش‌های داخلی و فشارهای نظام سلطه، همواره بر این نکته تأکید داشتند که ملت ایران در حال پیمودن سخت‌ترین بخش از این مسیر پرمشقت است. 🔻 این پیش‌بینی، نه یک دلداری صرف، بلکه تحلیلی واقع‌بینانه از جایگاه تاریخی ما در نظم نوین جهانی است که نشان می‌دهد کشور از گردنه‌های صعب‌العبور عبور کرده و اکنون به قله‌های سرنوشت‌ساز نزدیک شده است. 🔻اکنون انقلاب اسلامی در نقطه‌ای قرار دارد که دیگر بازگشت به عقب ناممکن است و تداوم استقامت، تنها راه رسیدن به قله‌های عزت خواهد بود. رهبر شهید در تبیین این وضعیت حیاتی، با استفاده از استعاره‌ای گویا، چنین می‌فرمایند: «ما فصل مُشبعی را حرکت کرده‌ایم؛ این سربالایی، این شیب تند را عبور کرده‌ایم، به قلّه‌ها نزدیک شده‌ایم. 🔻نباید خسته بشویم. امروز روز خسته شدن نیست، روز ناامید شدن نیست؛ امروز روز شوق است، روز امید است، روز حرکت است.» (بیانات در دیدار فرماندهان سپاه پاسداران، 1402/05/26) 🌐 ادامه مطلب ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir

✅ روزی که تاریخ گریست؛ روایت بدرقه یک ملت ✅ ✍️ اباصلت غریب 13 تیرماه 1405 🔻 گاهی روزگار، تنها راوی حوادث نیست؛ خود نیز اشک می‌ریزد. گاهی روزی فرا می‌رسد که عقربه‌های زمان از حرکت بازمی‌ایستند و ملتی، نه فقط در سوگ یک انسان، بلکه در فراق تکیه‌گاه ایمان، عزت و امید خویش به ماتم می‌نشیند. امروز، از همان روزهاست؛ روزی که بر دوش مردم، تنها پیکری مطهر تشییع نمی‌شود، بلکه سال‌ها پدری، مجاهدت، استقامت، اخلاص، امید و خاطره، بر شانه‌های میلیون‌ها دلداده جاری است. 🔻امروز، اشک و افتخار در هم آمیخته‌اند؛ اشکِ فراق مردی که همه عمر، برای خدا زیست و برای مردم ایستاد، و افتخارِ بدرقه مجاهدی که لحظه‌ای از عهد خود با اسلام، انقلاب و ملت ایران دست نکشید. گویی تمام ایران، یک دل شده است؛ دلی که می‌تپد، می‌گرید و در عین اندوه، به قامت استوار مردی می‌بالد که تا واپسین لحظه، پرچم عزت این سرزمین را بر دوش کشید. 🔻وداع از تهران آغاز می‌شود؛ اما تهران دیگر یک شهر نیست، دریایی بی‌کران از انسان‌هایی است که از هر گوشه ایران آمده‌اند تا آخرین سلام را به رهبر خویش بگویند. خیابان‌ها دیگر خیابان نیستند؛ رودهایی از اشک و عشق‌اند که به یک مقصد ختم می‌شوند. مادرانی که سال‌ها دعای خیر او را بدرقه زندگی فرزندانشان می‌کردند، پدرانی که قامتشان زیر سنگینی این مصیبت خم شده است، جوانانی که با سخنانش رشد کردند و کودکانی که شاید هنوز عمق این اندوه را درنیافته‌اند، همه در یک احساس مشترکند؛ هیچ‌کس دلِ رفتنش را ندارد. 🔻تکبیرها با هق‌هق گریه در هم می‌آمیزد، پرچم‌ها آرام در باد به اهتزاز درآمده‌اند و تهران، برای لحظاتی، تنها یک جمله را زمزمه می‌کند: «خداحافظ..خداحافظ» 🔻کاروان عشق، راهی قم می‌شود؛ شهر فقاهت، اجتهاد و معارف اهل‌بیت علیهم‌السلام. گنبدهای نورانی، صحن‌های ملکوتی، مدارس علمیه و کوچه‌های قدیمی قم، این بار میزبان وداع با فقیهی هستند که عمر خویش را در پاسداری از اسلام، عزت امت اسلامی و دفاع از آرمان‌های انقلاب سپری کرد. زمزمه قرآن در فضای شهر طنین‌انداز است، صلوات‌ها با اشک‌ها در هم می‌آمیزد و قم، با همه شکوه علمی‌اش، در برابر عظمت این وداع، سر تعظیم فرود آورده است. 🔻پس از وداع مردم قم، کاروان عشق، راهی سرزمین عتبات عالیات می‌شود؛ سرزمینی که هر وجب از خاکش با نام امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، سیدالشهدا حسین بن علی علیه‌السلام و یاران وفادارشان عطرآگین است. نجف اشرف و کربلای معلی، این روزها تنها میزبان یک کاروان نیستند؛ میزبان مردی هستند که همه عمر خویش را در مکتب علوی و حسینی سپری کرد، عدالت را از علی علیه‌السلام آموخت، آزادگی را از حسین علیه‌السلام و تمام سال‌های رهبری خویش را با الهام از همان دو خورشید هدایت به پیش برد. 🔻در صحن‌های نورانی حرم امیرالمؤمنین علیه‌السلام و بین الحرمین، اشک زائران با غبار حرم‌ها درهم می‌آمیزد. گویی مجاهدی که سال‌ها پرچم عزت اسلام را بر دوش کشیده بود، اکنون برای اولین بار و آخرین بار، میهمان مولای خویش شده است. نگاه‌ها میان گنبدهای طلایی نجف و کربلا سرگردان است و دل‌ها تنها یک زمزمه دارند؛ این راه، همان راه عاشوراست؛ راهی که از ولایت آغاز می‌شود، با جهاد و استقامت ادامه می‌یابد و به جاودانگی ختم می‌شود. 🔻اما پایان این سفر، در حقیقت آغاز ماندگاری است؛ مشهد، شهر امام مهربانی‌ها، حضرت علی بن موسی‌الرضا علیه‌السلام؛ همان شهری که روزی در کوچه‌هایش چشم به جهان گشودی، نخستین نفس‌هایت را در هوای رضوی کشیدی و نخستین درس‌های ایمان را در دامان خانواده‌ای مؤمن آموختی. چه تقدیر شگفتی؛ آغاز زندگی‌ات در سایه گنبد طلایی امام رضا علیه‌السلام رقم خورد و پایان حیات دنیایی‌ات نیز در همان شهر و در جوار همان بارگاه نورانی رقم می‌خورد. 🔻از دور که گنبد زرین نمایان می‌شود، بغض‌ها دیگر تاب ماندن ندارند. انگار تمام ایران، از دورترین روستاها تا بزرگ‌ترین شهرها، خود را به این میعادگاه رسانده است. خیابان‌ها موج می‌زنند؛ موجی از انسان، اشک، صلوات و دستانی که می‌خواهند برای آخرین بار، تابوت مردی را بدرقه کنند که سال‌ها پناه دل‌هایشان بود. 🔻و سرانجام، در جوار مضجع نورانی حضرت علی بن موسی‌الرضا علیه‌السلام، پیکر این مجاهد خستگی‌ناپذیر آرام می‌گیرد؛ در همان شهری که روزی دیده به جهان گشود و اکنون، پس از عمری سرشار از جهاد، صبر و خدمت، برای همیشه در آغوش آن آرام می‌گیرد. گویی مشهد، فرزند خویش را پس از سفری پربرکت، دوباره در آغوش کشیده است. چه پایان باشکوهی؛ آغاز زندگی در سایه بارگاه رضوی و پایان آن نیز در همان آستان نورانی. زمین، امانتی بزرگ را در دل خود جای می‌دهد؛ اما دل‌های مردم، هرگز او را به خاک نمی‌سپارند. جسم به آرامش می‌رسد، اما نام، اندیشه و راهش تا همیشه در جان این ملت زنده خواهد ماند. پس: خداحافظ، ای سیدِ امت... خداحافظ، ای پدرِ این ملت...

هم‌پای مردم، تا پای جان ✍علی اسدی 🔹تاریخ، رهبران را تنها با سخنرانی‌ها، وعده‌ها یا حتی دستاوردهایشان نمی‌سنجد؛ بلکه لحظه‌های بحران، دقیق‌ترین محک داوری آن است. در چنین لحظه‌هایی، یک پرسش سرنوشت‌ساز مطرح می‌شود: آیا حاکمان، مسئولان و خانواده‌هایشان در کنار مردم می‌مانند و هزینه می‌دهند، یا پیش از دیگران راه خروج از کشور و رفتن به جایی امن را برمی‌گزینند؟ 🔹در اندیشه سیاسی، یکی از مهم‌ترین پایه‌های مشروعیت هر حکومت، «هم سرنوشتی حاکمان با مردم» است. هرچه مسئولان و نزدیکان آنان سهم بیشتری از سختی‌ها، خطرها و فداکاری‌ها داشته باشند، اعتماد عمومی و سرمایه اجتماعی نیز استوارتر خواهد بود. ازاین‌رو، رفتار مسئولان و خانواده‌هایشان صرفاً یک موضوع شخصی نیست؛ بلکه نمادی از نوع حکمرانی و میزان مسئولیت‌پذیری آنان است. 🔹تاریخ معاصر ایران، دو تصویر کاملاً متفاوت را پیش روی ما می‌گذارد. در یک سو، رهبر شهید انقلاب قرار دارد که همچون بسیاری از مردم، خود و خانواده‌اش برای دفاع از کشور هزینه داده‌اند. شهادت رهبر، داماد، عروس و نوه ایشان و نیز حضور دیگر اعضای خانواده در عرصه‌های پرخطر، این پیام روشن را منتقل می‌کند که رهبری و نزدیک‌ترین افراد به ایشان، خود را جدا از سرنوشت ملت نمی‌دانند. همچنین، با وجود شایعات گسترده و هدفمند درباره خروج یا پناه بردن رهبر انقلاب و خانواده‌اش به کشورهایی مانند روسیه و ونزوئلا، یا انتقال به پناهگاه‌های زیرزمینی در بحران‌های امنیتی، هیچ‌یک از این ادعاها هرگز واقعیت نیافت و در عمل، این جنگ روانی رسانه‌ای در برابر حقیقت فرو ریخت. 🔹در سوی دیگر، آخرین شاه ایران دو بار در بزنگاه‌های سرنوشت‌ساز کشور را ترک کرد: یک‌بار در مرداد ۱۳۳۲، پس از ناکامی مرحله نخست برکناری دولت مصدق، و بار دیگر در ۲۶ دی ۱۳۵۷، در اوج انقلاب اسلامی؛ سفری که دیگر بازگشتی در پی نداشت. بسیاری از پژوهشگران این واقغیت را نشانه گسست عمیق میان حکومت و مردم و از عوامل تشدید فروپاشی اقتدار سیاسی دانسته‌اند. در تاریخ معاصر جهان نیز نمونه‌های مشابهی دیده می‌شود. این رخدادها نشان می‌دهد که ترک کشور از سوی رهبران در اوج بحران، معمولاً در حافظه تاریخی ملت‌ها به‌عنوان نشانه‌ای از گسست پیوند میان حاکم و مردم ثبت می‌شود. 🔹ازاین‌رو، تفاوت میان «خانوادگی شهید شدن» و «خانوادگی فرار کردن»، تنها تفاوت دو سرنوشت نیست؛ بلکه تفاوت دو منطق حکمرانی است. در یک منطق، قدرت با مسئولیت معنا پیدا می‌کند و نزدیک‌ترین افراد به حاکم نیز در صف نخست پرداخت هزینه قرار می‌گیرند. در منطق دیگر، حفظ جان و موقعیت خود و خانواده بر ماندن در کنار ملت ترجیح داده می‌شود. 🔹تاریخ با شعارها داوری نمی‌کند؛ با رفتارها داوری می‌کند. آنچه در حافظه ملت‌ها ماندگار می‌شود، نه ادعاهای صاحبان قدرت، بلکه نسبت آنان با رنج مردم در روزهای سخت است. شاید به همین دلیل، گاهی یک تصویر از هزاران صفحه تاریخ گویاتر است: رهبری همراه با خانواده‌اش هم‌پای مردم تا پای جان می‌ایستد و رهبر دیگری با خانواده‌ اش در لحظه بحران، رفتن را بر ماندن ترجیح می‌دهد.۱۴۰۵/۴/۱۳ @ali_asadi_zanjani ⬅️پژوهشگاه را  در فضای مجازی دنبال کنید 🌐 https://takl.ink/Isca.ac.ir