و خاطرات،سکوتی مبهم در میان انبوهی لبخند.

بعضی موقع‌ها رنج می‌بری، نه برای این‌که آدم خوبی نیستی، برای این‌که یاد نگرفتی کجا و چه موقع دست از عشق ورزیدن بکشی. یاد نگرفتی کجا و چه موقع دست از خوب بودن برداری. رنج می‌بری، برای این‌که یاد نگرفتی چه زمانی از وقف کردن توجه‌ات به آدما دست بکشی، یاد نگرفتی چه زمانی دست خودتو بگیری و از موندن در جاهایی که وجودت مورد اهمیت واقع نمی‌شه، دست برداری

کاش انقد یجوری رفتار نکنم ک انگار قراره بازهم ببینمش کاش انقد احمقانه هرجا میرم تصور نکنم اونم کنارمه درحالی ک هیچوقت قرار نیست ببینمش کاش انقد درحالی ک دارم از دوریش میمیرم وانمود نکنم دیگ ازش خوشم نمیاد کاش انقد بااینکه میدونم یکی دیگرو داره امیدی برای داشتنش یا همچین چرتی نداشته باشم کاش انقد چیزایی که به وضوح جلوچشمه و دارم میبینمو نادیده نگیرم و خودمو مثل احمقا گول نزنم کاش انقد بهش فک نکنم و کاش بتونم مغزمو از تو سرم دربیارم بندازم اشغالی کاش کاش کاش کاش کاش..

زمان هیچ گاه دردی را درمان نکرده ، این ما هستیم که به مرور به دردها عادت می‌کنیم .