زدمش. انقدر کتکش زدم ک تنش پر خون شده بود؛ بدن بی جونشو کشید یه گوشه نشست و زانوهاشو بغل کرد، رو بهم کرد و گفت: چرا؟ مگه چی کارت کردم؟ مگه تقصیر منه که اونی که تو میخوای نیستم؟ راست میگفت، اون گناهی نداشت که من بود.

دوخت لبخندش گیر کرد به دل یک نفر و نخکش شد، اون یه نفر هی دور شد و اون نخ هی کشیده شد؛ تا تهش فقط رد دوخت موند و نخی که هنوز آویزون دل اون یه نفره.

𝖯𝗈𝗏 : پلک نمی‌زنی چون اگه بزنی بغض تو چشمات سرازیر میشه

من موقع حرف زدن با تو کف دست و پام یخ کرد ؛ دور خونه رو راه رفتم ؛ دستام لرزید ؛ قلبم تند زد ؛ به حدی رسیدم که نتونم لبخندمو کنترل کنم ؛ بار ها به واکنش تو فکر کردم . ولی مطمئنم تو موقع حرف زدن با من حتی خوشحالم نبودی

باشه، فهمیدم مهم نیستم، نیاز نیست بیشتر ادامه بدی