این مردگان کوچکترین علاقهای به زندگان ندارند؛ به کسانی که جانشان را گرفتهاند، به شاهدان و به ما! چرا باید چشمشان به دنبال نگاه خیرهٔ ما باشد؟ چه حرفی داشتند که بخواهند با ما بزنند؟
ما، منظورم از ما هر کسی است که هرگز تجربهای مثل آنچه که بر سر این افراد آمده را نداشته، درکشان نمیکنیم ...
نظر به درد دیگران
سوزان سانتاگ
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
گریزگاه من کجاست؟
وقتی هیچ پناهی جز تو نیست.
فرازی از دعای ابوحمزه ثمالی
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
32.54M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻داستان فاتحان
من تعریف سادهٔ داستان رو به شما بگم؟ اتفاقاتی که در یک بازهٔ زمانی مشخص، در یک مکان صورت میگیره و شخصیت و شخصیتهایی در اونجا قرار دارند و رابطهٔ عِلّی معلولی برای خودشون ایجاد میکنند. این میشه داستان!
تاریخ هم داستانه. ما توی تاریخ با داستان زندگی آدمها، داستان ملتها، داستان فرهنگها، حکومتها آشنا میشیم. برای همین هم هست که در مورد تاریخ میگند که تاریخ لزوماً تو رو به قطعیت نمیرسونه.
این جملهٔ معروف رو هم احتمالاً شنیدید که تاریخ رو فاتحان مینویسند؛ چون مغلوبان نیستند که تاریخ رو بنویسند!
باید بگم تا چند قرن اخیر، شغلی به نام نویسندگی نداشتیم. یعنی کلاً هنر برخلاف صناعت، شغلی نبوده که مردم نیاز داشته باشندبهش پول بدند و اون رو تهیه کنند.
🔺برشی از کارگاه «نویسندگی خلاق» استاد سیداحمد بطحایی
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
راست گفتن پیشه گیرید که روی را روشنی دارد.
تاریخ بیهقی
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
🔻فرصت ثبتنام تا پایان روز پنجشنبه ۲۳ فروردین ۱۴۰۳
🔗 جزئیات کارگاهها و ثبتنام:
🌐 academy.isoa.ir
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
بزرگسالی ترکیبی است از پیشبینی محتاطانه و حافظهای فلسفهباف که باعث میشود آهستهتر و پیوستهتر قدم برداری. اما ترس از اشتباه ممکن است خودش اشتباه بزرگی باشد، اشتباهی که تو را از زندگی بازمیدارد، چرا که زندگی مخاطرهآمیز است و هر چیزی جز آن، خسرانی بیش نیست.
نقشههایی برای گمشدن
ربکا سولنیت
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🔻آن چیزی را که میخواهید بگویید، نگویید!
یاد بگیریم که چه جوری اون حرف اصلیه رو مستقیم نیایم حرفش رو بزنیم. بیایم یه جای دیگه حرف بزنیم، در حالیکه اشارهمون اینوره.
این یاد گرفتنیه. هیچ راهی نداره إلا اینکه شما بنشینید صدها داستان بخونید. انقدر بخونید تا بتونید یاد بگیرید که چه جوری اون چیزی که میخواید بگید رو نگید. هر وقت این کار رو کردید، گل رو زدید. یعنی موفق بودید.
مشکل اکثر متنهایی که شما میخونید، دوستان نوقلم مینویسند، اینه که مستقیم میان اون حرفی که باید بزنند رو میزنند. درحالیکه العاقل فی الاشاره؛ یعنی باید یه اشاره بکنی به یه جای دیگه، و یه جای دیگه عملاً اتفاق اصلی بیفته.
🔺برشی از کارگاه «داستان دینی» استاد مجید قیصری
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
یادت باشه همیشه طوری زندگی کنی که ارزش کاری که برات انجام شد رو داشته باشی!
نجات سرباز رایان (۱۹۹۸)
استیون اسپیلبرگ
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
تا در تو نظر کردم رسوای جهان گشتم
آری همه رسوایی اول ز نظر خیزد
عطار نیشابوری
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
🔻چطور شوخی بنویسیم؟
خاطرات ما ممکن است به خودی خود آنقدر جذاب و بامزه نباشند. ما به عنوان نویسندۀ طنز باید در پرداخت آن خاطره، یک مقدار دروغ بگوییم و اغراق کنیم. یک کمی خاطره را دستکاری کنیم تا بامزه شود. درواقع خاطره دستاویزی برای شروع کار است. یعنی خاطره را میگذاریم جلویمان و فکر میکنیم باید چه کار کنیم تا بامزهتر و خندهدارتر شود. باید یک چیزهایی را دور ریخت، اتفاقات بیمزه و بینمک را حذف کرد. و یک چیزهایی هم اضافه کرد که اصلاً در آن وجود نداشته! کار نویسنده اصلاً همین است.
شما باید این توانایی را داشته باشید که خاطرۀ مناسب را از بین خاطراتتان بیابید و بعد آن را توسعه دهید.
از آنجایی که برای نوشتن، مطالعه هدفمند بسیار مهم و اثرگذار است، دو کتاب از «دیوید سداریس» طنزنویس مهم امریکایی معرفی میکنم که حتماً بخوانید. هر دو کتاب را پیمان خاکسار ترجمه، و نشر چشمه منتشر کرده است: «بالاخره یک روز قشنگ حرف میزنم» و «مادربزرگت را از اینجا ببر».
🔺برشی از کارگاه «طنزنویسی» استاد حسام حیدری
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
37.91M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔻جملاتتون باید کوتاه باشه!
جملاتتون باید کوتاه باشه. یعنی چی؟ یعنی فاصلهٔ بین نهاد و گزاره همیشه باید کم باشه. «علی آمد.» علی نهاد و گزاره، آمد. هر چی فاصلهٔ نهاد و گزاره بیشتر بشه، فهمش، تحلیلش، درکش برای مخاطب سختتر میشه. به جایی میرسه که میبینید در یه متنی میگه:«علی که با محمدرضا دعواش شده بود و کتش رو زده بود پاره کرده بود، همون کتی که از فروشگاه هاکوپیان خریده بودند، بلوار فردوسی، همونی که سرش رو تازه خراب کرده بودند و یه سری شهرداری هم ریخته بودند با مردم دعوا میکردند، غذا خورد.»
چی شد؟! انقدر فاصلهٔ بین نهاد و گزاره زیاد شده که ما میمونیم که این گزارهٔ غذا خورد، کتش رو از روی جالباسی برداشت، به کی میخوره؟ میریم از اول متن رو میخونیم، گاهی میفهمیم و گاهی حتی با خوندن متن هم متوجه نمیشیم!
🔺برشی از کارگاه «نویسندگی خلاق» استاد سیداحمد بطحایی
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
چرا از موقعیتهای ترسآوری مثل جفتپا پریدن در رابطههای اشتباه، گز کردن جاده در تاریکی، یا شنا در دریاچهای که دست به غرق کردنش ملس است، به اندازهٔ کافی نمیترسم؟ به بدن ظریف و شکنندهام مینازم یا دلم قرصِ عهدِ جهان سستبنیاد است؟
و کسی نمیداند در کدام سرزمین میمیرد
مهزاد الیاسی
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
🔻زیرمتن نباید نیاز به توضیح داشته باشد!
نکتهای که وجود داره در مورد زیرمتن اینه که چه آگاهانه باشه چه ناخودآگاهانه، نباید نیاز به توضیح داشته باشه. زیرمتنی که نیاز به توضیح داشته باشه یعنی منِ نویسنده بخوام راجع به زیرمتنم توضیح بدم؛ به من بگن خب که چی؟ من خودم بیام راجع بهش توضیح بدم و پس از توضیح من، ماجرا حالا یا روشن شه یا روشن نشه، ولی با توضیح من، زیرمتن وجاهت پیدا بکنه.
زیرمتن نباید نیاز به توضیح داشته باشه. زیرمتن باید حس بشه ولو اینکه از جانب مخاطبهای مختلف، جنبههای مختلفی از اون حس بشه. یعنی ممکنه شما «رازهای سرزمین من» رو بخونید، یه حسی راجع بهش داشته باشید، یه برداشتی داشته باشید، یه ابعادی از اون براتون پدیدار بشه، کس دیگهای بخونه و اتفاق دیگهای براش بیفته.
یا شما «انفجار بزرگ» هوشنگ گلشیری رو اگر بخونید، ممکنه که شما یه برداشتی ازش بکنید و کس دیگری بیاد و اون رو بخونه و جنبههای دیگری از اون رو ببینه. چرا؟ چون اونجا زیرمتن درست شکل گرفته و درست ساخته شده و اون زیرمتن حالا میتونه ابعاد مختلفش و از جنبههای مختلف با مخاطب ارتباط برقرار کنه.
ولی اینکه گلشیری بخواد بیاد راجع به اون حرف بزنه و اصلاً بگه قصهاش راجع به چیه، بیاد توضیح بده و هی بخواد راجع به اون زیرمتن حرف بزنه و پُرگویی بکنه برای اینکه من قبول بکنم که زیرمتنی وجود داره یا زیرمتن داره چی میگه، این غلطه! و اونجا میتونیم بگیم که زیرمتن درست شکل نگرفته.
🔺برشی از کارگاه «داستاننویسی پیشرفته» استاد فرشته نوبخت
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
آدمیزاد فراموشکاره، وقتی درد داره قیل و داد میکنه، داد میکشه و بعد یادش میره! درد که همیشه درد نمیمونه؛ یا درمون میشه یا آدم بهش آُنس میگیره.
خواب زمستانی
گلی ترقی
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
کامجویان را ز ناکامی چشیدن چاره نیست
بر زمستان صبر باید، طالبِ نوروز را
سعدیا دی رفت و فردا همچنان موجود نیست
در میان این و آن فرصت شمار امروز را
غزلیات سعدی
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr
🔻سوژهٔ ما چرا باید برای مخاطب اهمیت داشته باشد؟
در گذشته، نویسنده و هنرمند را کسی میدانستند که قدرت تخیل بالایی دارد؛ یکی که میتواند در داستانش تصویرهای بکر و جذاب برای مخاطب خلق کند و هر چه بیشتر از واقعیت فاصله بگیرد. اما این روزها کمتر نویسندهای را میتوانیم ببینیم که ناداستان ننوشته باشد و خودش را در مواجهۀ بیواسطه با واقعیت قرار نداده باشد؛ کاری خطیر، جسورانه و شفابخش.
فاستر والاس از پیشگامان عرصۀ ناداستان میگوید:«حقیقت این است که هر دو ژانر داستان و ناداستان ترسناکند. هر دو بندبازی بر فراز مغاکاند. این مغاکها هستند که فرق دارند. مغاکِ داستان، سکوت است و خلأ اما مغاک ناداستان هیاهوی محض است. سکون پر آشوب تمام چیزها و تجربهها، و آزادی مطلقِ بینهایت انتخاب که سراغ چه چیزهایی بروید و نشانشان بدهید و به هم وصلشان کنید.»
🔺برشی از کارگاه «روایتنویسی» استاد مکرمه شوشتری
مدرسه اسلامی هنر
#یک_قدم_جلوتر...
@isoapr