🌱وابستگی ابزاریِ روح و بازتعریفِ پدیده رؤیا دکتر مرعشی در بخش دوم نشست، به واکاوی وابستگیِ عملکردی روح به سیستم عصبیِ مادی پرداختند. نقصان تحلیلیِ روحِ بدون کالبد: روح به عنوان «منِ آگاه»، به تنهایی و بدون در اختیار داشتن سخت‌افزار مغز، فاقد توانایی برای پردازش اطلاعات و تفکرِ ساختاریافته است. مکانیسم متفاوت رؤیای صادقه: در این چارچوب نظری، نظریه «خروج کامل روح از بدن هنگام خواب» رد می‌شود. در رؤیای صادقه، روح از مختصات زمان و مکان خارج نمی‌گردد؛ بلکه اطلاعات مستقیماً از مبدأ الهی به مغز مخابره شده و روح تنها نقش «ناظر» بر این داده‌های دریافتی را ایفا می‌کند. #مدرسه_زمستانی ➖➖➖➖➖♾️ 🌐 کارگروه بین المللی حکمت تمدّنی و مطالعات فرامادی 🔶 https://eitaa.com/ISP_NDE

🌱تایم‌لاین حیات: از خلقت پیشین تا گذار به «مغز مثالی» بخش پایانی نشست پنجم به بررسی مختصات زمانیِ پیوند و انقطاع روح و کالبد اختصاص یافت. فرآیند این پیوند در سه مقطع بررسی شد: تقدم آفرینش: بر مبنای نصوص دینی (و نه تقلیل‌گرایی تجربی)، خلقت روح (جسم لطیف) پیش از شکل‌گیری کالبد بیولوژیک رخ داده است. نقطه اتصال جنینی: برقراری پیوند ساختاری میان روح و کالبد مادی، در حوالی ماه پنجم تکامل جنین محقق می‌شود. مکانیسم مرگ : مرگ، معادلِ توقف عملکرد سخت‌افزار فیزیکی است. با از کار افتادن مغز مادی، روح ارتباط خود را با کالبد قطع می‌کند، اما حیات آگاهانه متوقف نمی‌شود؛ بلکه روح از طریق سخت‌افزارِ جایگزین، یعنی «مغز مثالی» (کپی دقیق مغز در قالب جسم لطیف) به تفکر و ادراک ادامه می‌دهد. #مدرسه_زمستانی ➖➖➖➖➖♾️ 🌐 کارگروه بین المللی حکمت تمدّنی و مطالعات فرامادی 🔶 https://eitaa.com/ISP_NDE

⚖️ حلقه وصل: ارجاع چالش‌های هستی‌شناختی به نشست هفتم طرح این مبانی بدیع و عبور از سنت نفس‌شناسی صدرایی در نشست پنجم، طبیعتاً پرسش‌های بنیادین، شبهات و چالش‌های معرفت‌شناختی متعددی را در ذهن پژوهشگران فلسفه و الهیات ایجاد کرده است: آیا تقلیل روح به «جسم لطیف» می‌تواند تمامی ابعادِ فرامادی بودنِ آگاهی را تبیین کند؟ وابستگیِ تحلیلی روح به سیستم عصبی (حتی در قالب مغز مثالی)، از منظر منطق فلسفی چقدر اعتبار دارد؟ پاسخ به این شبهات و گره‌گشایی از این چالش‌های نظری، در نشست هفتم رقم خواهد خورد. در نشست هفتم (پنجشنبه ۷ اسفند)، این ادعاهای هستی‌شناختی و شواهد بالینیِ دکتر مرعشی، با حضور دکتر عباس جوارشکیان (دانشیار فلسفه و حکمت اسلامی) در مقام ناقد، در بوته یک نقدِ سخت‌گیرانه و روش‌مندِ فلسفی قرار خواهد گرفت تا عیارِ این تئوری‌ها در ترازوی حکمت اسلامی سنجیده شود. محور گفتمان نشست هفتم: چگونگی تداوم آگاهی؛ تقابل شواهد بالینی و نقد فلسفی ⏰ زمان: پنجشنبه ۷ اسفند، ۱۰:۴۵ تا ۱۲ و ۱۲:۴۵ تا ۱۴ 📍 مکان: سالن عبدالکریمی دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی / حضور مجازی 🔗 ثبت‌نام و ورود به این چالش علمی (حضوری/مجازی): https://survey.porsline.ir/s/Y2ly414Z جهت دسترسی به پیشینه مباحث (نشست پنجم) به کانال کارگروه بپیوندید: #مدرسه_زمستانی ➖➖➖➖➖♾️ 🌐 کارگروه بین المللی حکمت تمدّنی و مطالعات فرامادی 🔶 https://eitaa.com/ISP_NDE

🔔یادآوری نشست های فردا👆 ⚠️محل برگزاری دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد، سالن عبدالکریمی

✅هسته پژوهشی تجربه های بیرون از بدن دانشکده الهیات دانشگاه فردوسی مشهد آماده همکاری در موضوعات پژوهشی شما در قالب مقاله و یا پایان نامه می باشد. 🔔با تکمیل فرم زیر به باشگاه محققین تجربه های بیرون از بدن هسته پژوهشی بپیوندید👇 https://survey.porsline.ir/s/wWH3HJ0H

🔴 پرونده ویژه تحلیلی: فروپاشی تقلیل‌گرایی عصبی؛ دلالت‌های معرفت‌شناختیِ پایان شرط‌بندی «کخ-چالمرز» (۱۹۹۸-۲۰۲۳) بهانه‌ای بر صورت‌بندی «مسئله سخت آگاهی» در نشست ششم مدرسه زمستانه NDE در حاشیه مباحث طرح‌شده در نشست ششم پیرامون محدودیت‌های بنیادین علم تجربی در تبیین آگاهی، یکی از مستندترین شواهد معاصر که بر این مدعای فلسفی صحه می‌گذارد، نتایج منتشرشده در بیست‌وششمین نشست سالانه انجمن مطالعه علمی آگاهی (ASSC 26) در ژوئن ۲۰۲۳ است. این رویداد، نقطه پایانی بر یک تعلیق ۲۵ ساله در فلسفه ذهن و علوم اعصاب شناختی بود که بررسی دقیق آن برای پژوهشگران حوزه NDE (تجربیات نزدیک به مرگ) واجد اهمیت راهبردی است. ۱. تبارشناسی یک نزاع پارادایمی در سال ۱۹۹۸، کریستف کخ (Christof Koch)، از پیشگامان علوم اعصاب تقلیل‌گرا، با دیوید چالمرز (David Chalmers)، فیلسوف برجسته ذهن و مبدع مفهوم «مسئله سخت آگاهی» (Hard Problem of Consciousness)، وارد یک شرط‌بندی آکادمیک شد. مدعای کخ (به نمایندگی از فیزیکالیسم وعده‌دهنده / Promissory Materialism) این بود که در پرتو پیشرفت تکنولوژی‌های تصویربرداری مغزی (مانند fMRI و EEG)، علم عصب‌شناسی تا سال ۲۰۲۳ موفق به کشف دقیق «همبسته‌های عصبی آگاهی» (Neural Correlates of Consciousness - NCCs) خواهد شد؛ به نحوی که مکانیسم تولید «تجربه پدیدارشناختی» از ماده کاملاً رمزگشایی شود. چالمرز، با اتکا به مفهوم «شکاف تبیینی» (Explanatory Gap)، استدلال کرد که علوم اعصاب حداکثر قادر به حل «مسائل آسان» (مانند پردازش اطلاعات و توجه) خواهد بود و تبیینِ «کیفیت درونیِ تجربه» (Qualia) از دسترس متدولوژیِ سوم‌شخصِ علم تجربی خارج است. ۲. چارچوب روش‌شناختی آزمون (۲۰۲۳) برای پایان دادن به این مناقشه، بنیاد خیریه تمپلتون پروژه عظیم COGITATE را در قالب یک «همکاری خصمانه/رقابتی» (Adversarial Collaboration) میان شش آزمایشگاه مستقل در سراسر جهان کلید زد. هدف، آزمون ابطال‌پذیری دو نظریه هژمونیکِ فعلی در علوم اعصاب بود: نظریه فضای کار عصبی سراسری (GNWT): که آگاهی را محصول انتشار اطلاعات در شبکه‌های پیشانی-آهیانه‌ای (Frontoparietal) می‌داند. نظریه اطلاعات یکپارچه (IIT): که جایگاه آگاهی را در ناحیه داغ قشر خلفی (Posterior Cortical Hot Zone) صورت‌بندی می‌کند. داده‌کاوی‌های پیچیده با استفاده از fMRI ،MEG و ECoG نشان داد که هیچ‌یک از این دو نظریه نتوانستند پیش‌بینی‌های خود را به طور کامل ارضا کنند. داده‌های شبکه پیشانی (GNWT) در حفظ فعالیتِ پایدار در طول تجربه آگاهانه شکست خوردند و مدل همگام‌سازی موضعی در نظریه IIT نیز با شواهد تجربی تطابق کامل نداشت. ۳. نتیجه‌گیری معرفت‌شناختی: شکست در عبور از شکاف تبیینی در رویداد ASSC 2023 در نیویورک، کریستف کخ رسماً شکست رویکرد عصب‌شناختی در این بازه زمانی را پذیرفت. نتیجه این پژوهش در قالب یک گزاره منطقی-فلسفی چنین صورت‌بندی می‌شود: Physical\/Brain\/States⊬Phenomenal\/ConsciousnessPhysical \/ Brain \/ States \nvdash Phenomenal \/ ConsciousnessPhysical\/Brain\/States⊬Phenomenal\/Consciousness (حالات فیزیکی مغز، به طور منطقی و علی، مستلزم و تبیین‌کننده آگاهی پدیداری نیستند). علم تجربی نشان داد که می‌تواند همبستگی‌ها (Correlations) را رصد کند، اما در اثبات «علیت» (Causation) میان نورون و تجربه سوبژکتیو کاملاً فلج است. #مدرسه_زمستانی ➖➖➖➖➖♾️ 🌐 کارگروه بین المللی حکمت تمدّنی و مطالعات فرامادی 🔶 https://eitaa.com/ISP_NDE

۴. دلالت‌های این رویداد برای پژوهش‌های NDE پایان این شرط‌بندی، یک پیروزی صرفاً آکادمیک برای ایدئالیسم یا دوگانه‌انگاری نبود؛ بلکه بنیان‌های تئوریکِ منتقدان NDE را با بحران مواجه ساخت. پیوند این رویداد با مباحث نشست ششم و هفتم مدرسه NDE در سه محور زیر خلاصه می‌شود: ابطال تقلیل‌گرایی زیستی (Biological Reductionism): وقتی علوم اعصاب با بودجه‌های میلیون دلاری و پیشرفته‌ترین تکنولوژی‌ها، از تبیین چگونگی پیدایش آگاهی در یک «مغز زنده و سالم» عاجز است، ادعای تقلیلِ تجربیات غنی، ساختارمند و فوق‌شفافِ NDE در لحظه ایست قلبی (Flat EEG) به «توهمات ناشی از هیپوکسی یا ترشح اندورفین»، فاقد وجاهت علمی و صرفاً یک جزم‌اندیشی ماتریالیستی است. گشایش فضای هستی‌شناختی (Ontological Space): شکست فیزیکالیسم در حل مسئله سخت آگاهی، راه را برای مدل‌های بدیل مانند دوگانه‌انگاری ویژگی‌ها (Property Dualism)، همه‌روان‌انگاری (Panpsychism) یا مدل‌های آگاهی غیرمحلی (Non-local Consciousness) باز می‌کند؛ مدل‌هایی که پیش‌فرضِ بنیادینِ امکانِ تداوم آگاهی پس از مرگ فیزیکی هستند. تغییر زمین بازی: این رویداد نشان داد که در بحث از NDE، بار اثبات (Burden of Proof) دیگر تنها بر دوش معتقدان به بقای آگاهی نیست؛ بلکه عصب‌شناسانِ منکر NDE ابتدا باید بتوانند مکانیزم تولید آگاهی در مغز را ثابت کنند تا سپس بتوانند ادعا کنند با مرگ مغز، آگاهی لزوماً معدوم می‌شود. #مدرسه_زمستانی ➖➖➖➖➖♾️ 🌐 کارگروه بین المللی حکمت تمدّنی و مطالعات فرامادی 🔶 https://eitaa.com/ISP_NDE

«درآمدی بر دیالکتیکِ علم و آگاهی؛ رهاوردهای مدرسه زمستانی NDE» #مدرسه_زمستانی #یادداشت_محتوایی 👇

📝یادداشت اول: گذار از «رئالیسمِ خام» به «ایده‌آلیسمِ کوانتومی» در تحلیل آگاهی محور: فیزیک کوانتوم و مسئله مشاهده‌گر (هایزنبرگ) در تحلیل پدیدارشناسانه تجربیات نزدیک به مرگ (NDE)، یکی از چالش‌های بنیادین، عبور از پارادایم فیزیک کلاسیک به مکانیک کوانتومی است. علوم اعصابِ متعارف، غالباً بر مبنای «رئالیسمِ خام» (Naive Realism) عمل می‌کند؛ پیش‌فرضی که در آن جهان مادی مستقل از ناظر و به صورت قطعی (Deterministic) وجود دارد و آگاهی صرفاً پدیداری ثانویه (Epiphenomenon) است. اما اصل «عدم قطعیت هایزنبرگ» و تفاسیر نوین از «فروپاشی تابع موج»، جایگاهِ «مشاهده‌گر» (Observer) را از یک تماشاگر منفعل به یک عاملِ هستی‌شناس ارتقا داده‌اند. اگر آگاهی شرطِ لازم برای تعین‌یافتگیِ واقعیت فیزیکی است، تقلیل آن به ترشحات بیوشیمیایی مغز، نوعی دورِ باطل منطقی خواهد بود. به نظر می‌رسد NDE را نباید صرفاً یک اختلال نورولوژیک دانست، بلکه شاید بتوان آن را لحظه‌ی «گسستِ آگاهی» از قیدِ موضعیت (Locality) و بازگشت به ماهیتِ غیرموضعیِ خود در میدان کوانتومی تفسیر کرد. #مدرسه_زمستانی #یادداشت_محتوایی ➖➖➖➖➖♾️ 🌐 کارگروه بین المللی حکمت تمدّنی و مطالعات فرامادی 🔶 https://eitaa.com/ISP_NDE

📣 گروه علم دینی مرکز تحقیقات تمدن اسلامی برگزار می‌کند: 🏷 سلسله جلسات ارائه و ارزیابی نظریات علم دینی 💡 روش‌شناسی علم دینی 🎙 با ارائه حجة‌الاسلام والمسلمین علی کشوری ➕ همراه با نقد و بررسی 🎓 ویژه طلاب و دانشجویان علوم اسلامی 🗓 نهم الی چهاردهم اسفندماه 🕰 ساعت ۱۲:۳۰ الی ۱۵ 🌐 لینک ثبت نام ☀️ @Elmediny_MTTE

📝[یادداشت‌های محتوایی | شماره ۲] 💡آگاهی؛ از انسدادِ فرمالیسم تا افق‌های غیرمحاسباتی اگر مبتنی بر «نظریه محاسباتی ذهن» (Computational Theory of Mind)، مغز را صرفاً یک ماشین تورینگِ بیولوژیک فرض کنیم، این ساختار لاجرم باید مقید به محدودیت‌های یک سیستم صوری (Formal System) باشد. با این حال، کاربستِ «قضیه اول ناتمامیت گودل» در فلسفه ذهن (مشخصاً در آرای جی. آر. لوکاس و راجر پنروز) نشان می‌دهد که هر سیستم آکسیوماتیکِ سازگار که به حد کافی پیچیده باشد، حاوی گزاره‌هایی (مانند گزاره GGG) است که اگرچه صدقِ آن‌ها برای ذهن ما بدیهی و قابل شهود است، اما از طریق رویه‌های الگوریتمیکِ درونِ همان سیستم قابل اثبات نیستند. این توانشِ فراتر از الگوریتم در ذهن انسان، خط بطلانی بر تقلیل‌گراییِ فیزیکالیستی (Physicalist Reductionism) است. آگاهیِ انسانی واجدِ خصلتی «غیرمحاسباتی» (Non-computational) است که نمی‌توان آن را به شلیک‌های الکتروشیمیاییِ شبکه‌های عصبی تقلیل داد. تقلیلِ ذهن به مغز، نادیده گرفتنِ این اصل است که یک سیستم محاسباتی هرگز نمی‌تواند بر خود محیط شود، در حالی که آگاهی همواره از مرزهای سیستمیِ خود فراتر می‌رود. بر این اساس، تداوم هوشیاری در پدیده‌هایی نظیر NDE را نباید از منظرِ مکانیکِ مغز تحلیل کرد. اگر آگاهی از اساس ماهیتی غیرالگوریتمیک دارد، بقای آن پس از توقفِ کارکردهای مغزی، نه یک امتناع منطقی، بلکه دقیقاً به معنای استقلالِ ذاتیِ «حیثِ التفاتی» و «درکِ سمانتیک» از سخت‌افزارِ محاسباتی و رهاییِ “معنا” از قفسِ “نحـو” (Syntax) است. #مدرسه_زمستانی #یادداشت_محتوایی ➖➖➖➖➖♾️ 🌐 کارگروه بین المللی حکمت تمدّنی و مطالعات فرامادی 🔶 https://eitaa.com/ISP_NDE