ابنِ ملجم مرادے نیتِ قربةالی‌الله می‌کند؛ خدایا علی را می‌کشم تا خودت حکم‌فرما شوے و علی پای در راهی می‌نھد کهـ می‌داند؛ سرانجامش چیست، او می‌داند در این راھ مرگ بهـ انتظارش نشستهـ . .

بشرِ خودخواھ؛ کِی طاقتِ عدالت را داشتهـ ؟!

ابنِ‌ملجم کهـ شمشیر می‌کشد خیلی‌ها نفسی راحت می‌کشند و در قلب هاےِ مریضِ‌شان این کلام عبور می کند . . ما غنیمت خواسته بودیم ! علی عدالت . ما سروری خواسته بودیم ! علی برابرے . ما حاکمیت خواسته بودیم ! علی خدمت .

با خود میگویند؛ شاید براےِ ما بد هم نشود.

علی خدا را براےِ بندھ‌ها می‌دید ابنِ ملجم بندھ‌ها را براےِ خدا . . علی حکومت را براےِ مردم می‌دید ابن‌ِملجم حکومت‌ومردم را براےِ خدا ! علی می‌دانست عدالت هزینهـ‌ها دارد ابنِ ملجم عدالت را بهـ آسمان حوالهـ می‌داد.

قلـ♥️ـبِ علی با ضربهـ‌ی شمشیر بهـ فرقش؛ آرام می‌شود . . ابنِ ملجم با فرود آوردنِ شمشیر، نفسش آرام می‌گیرد !

نهـ علی یک تن است؛ نه پسر ملجم . . تاریخ گواهی می‌دهد ! راھِ عدالت؛ راھِ آزادگی؛ راھِ بندگیِ خدا؛

بی‌پذیرش لطمهـ‌ها و ضربهـ‌ها و خون‌دادن‌ها ممکن نیست !

تاریخ گواهی می‌دهد؛ شمشیرها سادھ بالا می‌روند و فرود می‌آیند؛ اما عدالت است؛ کهـ سادھ بهـ اجرا نمی‌آید . .

و تاریخ گواهی می‌دهد؛ آزادےخواهی هزینهـ‌هاےِ بسیار دارد !

ابن ملجم تنھا نبود . بلکهـ #ذهن‌هاےِمنفعت‌طلب؛ او را همراهی کردند . . !