یه چیزی بعد از اینکه اینو نوشتم یادم افتاده بود حامد عزیزی تو تیزر تبلیغاتی‌ای که شبکه نهال پخش میکنه میگه: #باغ_کیانوش، یک قصه‌ی پر داستان! و من اینجوری بودم که این دیگه چه ترکیب عجیب و بیخودیه! ولی وقتی فیلمو دیدم متوجه شدم واقعا با یک قصه‌ی پر داستان مواجهیم😭😂😔

-"همت" افزون کن و چون "کاوه" "جهان‌آرا" باش تاج "ضحاک" به خاک افکن و پابرجا باش-

نفس آدمیزاد بشدت ترسناکه

[اینقد خواهش میکنم تا تو نتونی نه بگی] -یه مرحله قوی‌ای از جامعه آرمانی من بازگشت به زمانیه که میثم ابراهیمی/ محمد علیزاده/ بهنام صفوی و دیگران از این آهنگا بخونن. همینقد زلال، همینقد مرهم... یعنی چیزی حدود ده سال پیش. زمانی که جامعه یکپارچه‌تر و همدل‌تری داشتیم و همه‌ی قشنگیای نیمه‌ی ابتدایی دهه نود از همین ریشه می‌گرفت... خوشحالم که اون زمانو زندگی کردم و الان حداقل میتونم بهش فکر کنم...و شاید در حد خودم برای برگشتن به نقاط مثبتش، تلاش...

آدما خودشون رو با مِتُدِ "ظلمنا انفسنا" میرسونن به یه مراحلی از رخوت و سستی و پخش و پلا بودنِ ذهن که برای برگشتن به یه نقطه‌ی متعادل لازمه عملا "جون بِکَنن" وگرنه هی بیشتر و بیشتر تو این حال غرق میشن و نعمتاشونو بخاطر درست استفاده نکردن از دست میدن...نه اینکه خدا براشون بد بخوادا! قربونش برم اون بالا نشسته بلکه یه ازاده‌ای، قدمی، اشاره‌ای چیزی ازشون ببینه تا بقیه راهو خودش ردیف کنه...ینی تهِ تهِ خرابیِ اوضاع هم ریشه‌ش از همینجا شروع میشه. خلاصه که...جون بِکَن آدميزاد! خودتو از سیاهیای آخرالزمون نجات بده. نور شو.

خدا اینجوریه که دقیقا اونجایی که حس میکنی وقتشه برم با یکی حرف بزنم و ازش کمک بگیرم -که وقتش نیست درواقع- قشنگ دور و برتو خالی میکنه، تو خلوت رو به روت وایمیسته و میگه حالا خودتی و خودم...اینم بغلم که بازه تا بیای گره‌هاتو خودم باز کنم. بفرمایید. و برداشتنِ همون چندقدم، به سنگینیِ کل زندگیه...

خلاصه‌ی این روزا؟ همین-✨❤️‍🩹🌱 #فاء

همون بهتر که راهی نیست🤝✨

-خیلی دوستت دارم آبجی! -چندتا؟ -عاااام🤔...خودت بنظرت چندتا دوستت داشته باشم؟😁 -من نمیدونم که! خودت باید بگی🥺😂 -۳۹ تا🥲✨ #جناب_نعمت

اعضای خونواده دونه‌های تسبیحن و با هم بودنشون نخ تسبیح... اگه یه نفر حتی موقت هم نباشه، پاره بودن تسبیح تو ذوق میزنه #صاد

تقریبا هرروز کلی حرف واسه بیان شدن اینجا به ذهنم می‌رسه ولی خب انگار همون تصور و مرورشون کافیه و از نوشته شدن بی‌نیازن...! هرچند وحشتناکه دور شدن از کلمه‌ها حالا آیا کارکرد اینحا از بین رفته و ببندیمش بره؟ نخیر! تازه باهاتون کار دارم! با کلمه‌ها هم ان شاءالله آشتی خواهیم کرد. فعلا اینجا رو دریابید👇🏻

امروز، ۱۴ آذر، درست یک ماه مونده به نوزدهمین سالروز درگذشت دکتر سعید کاظمی آشتیانیِ عزیز بزرگ غریب که دست کمی از شهادت هم نداشته(: اواخر پارسال و اوایل امسال، اینجا با #روایت‌یک‌رویش و #داستان_رویان ازشون خوندیم و گفتیم. هنوز اما توفیق شروع #سلول‌های‌بهاری و همراه شدن با تجربه زیسته همدم و هم‌مسیرشون حاصل نشده. به شخصه تو همین مدت آشنایی بیشتر باهاشون که البته کوتاه و ناقص بوده بارها بهم ثابت شده حیات حقیقی و عند ربهم یرزقون بودن‌شون؛ و اینکه کلمه به کلمه‌ی زندگیشون میتونه الهام باشه، نور باشه و رزق باشه برای کسی که دنبال نشونه‌هاست... بیاید دوباره دنبال نشونه‌ها بگردیم و تو این یک ماه، بازم سری بزنیم به اون دو تا ‌کتاب. این پیام رو اگه کانال دارید، اونجا فوروارد کنید و اگه ندارید یه اسم با علامت از خودتون تو لینک ناشناس که سنجاق شده ارسال کنید(همچنین اگه تو کانل میذارید لینکش رو بفرستید حتما) تا به هرنفر یا هر کانال یک بخش تصادفی از هرکدوم از این دو کتاب تقدیم کنیم و با هم بخونیمش(: -تا شنبه شب هدیه به روح دکتر صلوات بفرستیم(:🌱