📝 #مسطور | ملت ایران پاسدار همه ظرفیتهای کشور
🗒 گزیدهای از پیام حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای رهبر معظّم انقلاب:
امروز برانگیختگی معجزهگون ملت ایران، منحصر در دهها میلیون جانفدای #مبارزه با صهیونیسم و امریکای خونریز نمانده و پیشاپیش صفوف به هم پیوسته امت مبعوث شدهی اسلامی؛ نود میلیون هموطن غیور و شریف ایرانی داخل و خارج از کشور، تمامی ظرفیتهای هویتی، معنوی، انسانی، علمی، صنعتی و فناوریهای پایهای و نوین ـ از نانو و بیو تا #هستهای و #موشکی ـ را سرمایهی ملی خود فرض کرده و همچون مرزهای آبی، خاکی و هوایی پاسدار آن خواهند بود.
🗓 ۱۰ اردیبهشت ۱۴۰۵
✍🏼 مجموعه متنی مسطور به بازخوانی پیامها و متون حضرت آیتالله سیدمجتبی خامنهای رهبر انقلاب اسلامی میپردازد.
📲 @rahbar_enghelab_ir
هدایت شده از نجواها
چرا "مقاومت" میتواند به سادگی زیر سوال برود؟
حسین نصر
به نظر من دلیلش این نیست که کسی به صورت منطقی با مقاومت مخالف است یا ضرورت آن را نمیدانند مسئله اینجاست که مقاومت بالاخره با توسعه اقتصادی نمیخواند و تحریم و تضعیف اقتصادی ایجاد میکند. در این موقعیت کشور یا باید تن به سازش بدهد یا کسانی که به مقاومت توصیه میکنند راهی جلوی پای کشور بگذارند. دوستان انقلابی به دور زدن تحریم سفارش میکنند و هزینهی سازش را بالامیدانند و به طور کلی بحث سر هزینه است نه یک تفکر و سیاست.
در این شرایط، اهل سازش و مقاومت، ایران را در یک دوگانهی اقتصاد بدون تحریم، یا اقتصاد با دورزنندگان تحریم قرار میدهند. در این وضعیت حتی نیروهای انقلابی در اثر شرایط اقتصادی، متمایل به سازش میشوند یا راه سخت دور زدن تحریم را پیش پای کشور میگذارند. مسئله اینجاست که در این دوگانه وضعیت کشور همواره مصرفی است؛ یعنی ما یک کشور مصرفکنندهی خامفروش مونتاژکار بمانیم که با چین ببندیم و تحریم دور بزنیم یا تحریم نباشیم و با همه ببندیم؟ در این دوگانه اگر کل جنایات آمریکا و اسرائیل را هم بدانیم. سابقهی بدعهدیشان را هم بدانیم چون در اقتصادهای خامفروش ارز خارجی تعیین کنندهی وضعیت اقتصاد داخلی کشورها هستند در واقعیت پیچ این اقتصادها در خارج از کشور است؛ نه داخل، بنابراین طبیعی است که واقعیت اقتصادی ما را به سمت سازش هل بدهد.
البته امام شهید ایران را در این دوگانه قرار نمیداد. وصیتنامهی امام شهید به ما در 16 سالی که نام سال را اقتصاد مقاومتی گذاشت، در اقتصاد مقاومتی بود، نه اقتصاد دور زدن تحریم. متاسفانه حتی نهادهای انقلابی ما دغدغهی اقتصاد مقاومتی ندارند و فهمی از آن ندارند. یعنی من چند وقت پیش شنیدم فلان نهاد انقلابی با هزینهی میلیارد دلاری دستگاههای پزشکی از آمریکا با دور زدن تحریم وارد کرده بود، همان دستگاههایی که در ایران هم ساخته میشد ولی متاسفانه آن نهاد در جنگ مورد حمله قرار گرفت و آن دستگاهها هم سوخت. وقتی نیروهای انقلابی هنوز چنین عقلانیتی ندارند. معلوم است که جامعه سازش را انتخاب میکند.
تو وقتی اوج هنرت به جای ساختن فناوری، دور زدن تحریم است و اشتیاق به این کار داری و مقاومت فقط یک امر ذهنی است. به طبع هر امر ذهنی در محک واقعیت کنار میرود پس گزینهی مقاومت امکان کنار گذاشتن دارد. واقعیت این است که وزن واقعی هر اقتصادی به اندازهی تولیدفناورانهاش هست. کشورهایی که امکان تولید فناورانهی کمتری دارند. تحریمپذیر هستند هرچه تولید فناورانهی یک کشور بیشتر و متنوعتر باشد امکان تحریمش کمتر میشود اما سیاست کلی کشور ما در دوگانهی سازش یا مقاومت، دوگانهی مصرف راحت و مصرف سخت میباشد و تا ما در این وضعیت تغییری ایجاد کنیم وهمهایی مانند انتقال تکنولوژی چه از آمریکا و چه از چین را از ذهنمان بیرون نکنیم. دنبال خرید و مصرف فناوری باشیم در دوگانهی خرید قطار سریعالسیر از چین یا آلمان؟ در این دوگانهها مقاومت معنا ندارد.
مقاومت باید در زندگی مردم و میان مردم به طور واقعی باشد. نمیتوان از زیر بنا بودن و تعیینکننده بودن اقتصاد در دنیای مدرن گذشت. اوج فهم ما از اقتصاد مقاومتی در زمان جنگ کاهش مصرف است. نهادهای حاکمیتی و انقلابی جای مردم را غیر از حضور در میدان و چند جای امدادی و امنیتی چه میبینند؟ مصرفکننده. تبلیغشان چیست؟ کمتر مصرف کنید، چون مردم را مصرفکننده میبینند نه تولیدکننده، نه سازنده، نه سازندهی فناوری.
اقتصاد مقاومتی از نظر من آخرین وصیت ایرانمرد شهید است و اقتصاددانشبنیان و تولیدفناورانه، اساسِ اقتصاد مقاومتی است تا از وهمها خالی نشویم نهایت کار ما برای اقتصاد مقاومتی، میشود خرید کالاهای مصرفی ایرانی. میشود نخوردن کوکاکولا و دور زدن تحریم برای خرید میلیارد دلاری فلان کالای هایتک یا فناورانهی آمریکایی یا واردات ملتمسانهی آن از چین.
شما دوست انقلابی جای یک آدم عادی بودید در این دوگانه انتخابتان چه بود؟
🔻@najva_ha
https://eitaa.com/najva_ha