گرچه این شهر شلوغ است.. ولی باور کن، آنقدر جای تو خالیست صدا می‌پیچد...(‌ :

دیشب از جلوی مرکز توانبخشی جانبازان رد شدیم. همینجوری که داشتیم می‌رفتیم یهو دیدیم یکی کنار خیابونه، که روی تخت خوابیده و داره پرچم تکون میده(: حواسم نبود، وقتی تابلو رو دیدم فهمیدم جانبازن..(: تازه دقت کردم به مردایی که روی ویلچر نشسته بودن و پرچم تکون میدادن. و بعد دوباره نگاهم رو آقایی که روی تخت دراز کشیده بودن قفل شد. همینجوری توقف کرده بودیم کنار خیابون و داشتیم نگاه شون میکردیم، که یه بنده خدایی اومد گفت اگه می‌خواین پیاده شین. بیاین.. بیاین کنار این جانبازا... خوشحال میشن(: منم از خدا خواسته.. -اول یذره ازشون عکس گرفتم. بعد دیدم دلم آروم نمی‌گیره رفتم ازشون تشکر کردم. بعد دوباره یکی یکی ازشون عکس و فیلم گرفتم. میخواستم با تموم وجودم اون لحظه رو، اون قابو، اون تصویر رو ثبت کنم. وقتی داشتم عکس می‌گرفتم یکی اومد بهم گفت این اقایی که روی تختن یکی از جانبازان پای کار این شب‌هان. و هر شب از ساعت نه تا یازده کنار خیابونن. حقیقتا وقتی دیدمشون یه لبخند از ته دل نشست روی لبام. و به ایشون و بقیه دوستانشون که همه جوره پای اعتقادات و آرمان هاشون ایستادن بشدت غبطه خوردم و افتخار کردم. - من که نفهمیدم جانبازِ چی و چند درصد بودن و اینا .. رومم نشد بپرسم حقیقتا. اما این بندگان خدا همون کسایی ان که قبلاً از جونشون برای این کشور و این انقلاب مایه گذاشتن و الان هم مِیدونُ خالی نمیکنن و پای کارن. ینی حتی نمیذارن جلوی یه مرکز توانبخشی خودشون خالی بمونه(: همونجا هم شده حضورشونو حفظ میکنن و با این وضعیتشون هرشب حضور دارن. حالا یه نگاه به این حضرات بندازیم، یه نگاه به خودمون.. با وجود مشکلات چقد تونستیم پای عقایدمون وایسیم و صحنه رو خالی نکنیم؟ اصلا کجای این مسیر قرار گرفتیم؟.(: چقدر به درد انقلاب خوردیم؟ چه باری رو از روی دوش آقامون برداشتیم..؟ یا بهتر بگم.. -چه باری رو قراره از روی دوش آقا سید مجتبیِ خامنه ای برداریم؟(: و ان‌شاءالله که بتونیم توی این مسیرِ مقدس، جریان ساز و ادامه دهنده باشیم.. #شایدکمی‌روایت.. |@ja_aksi|

پرچمت پایین نمی‌آید مگر بر روی تابوتمان.. |@ja_aksi|

هرچند خیلی کوتاه بود، اما این هم گوشه ای از لحظاتِ لطیف و عزیزی که با این بزرگوار گذشت خدمتِ شما..(: |@ja_aksi|

پس دیگه انتشارِ بزرگ مردیِ این مرد، با شما.. *باهم لبخندی و اشکی بشیم..(؛

فتح با ماست؛ به لبخندِ شهیدان سوگند.. |@ja_aksi|

«انسان تا در قیدِ دنیاست، دیوارهای سردِ دنیا میان او و حقیقت ایستاده‌اند؛ اما شهید، کسی‌ست که این دیوارها را شکافته و به روشنیِ دیدار رسیده است.»

«جنگِ اصلیِ شهید، نه در میدانِ نبرد، که در خلوتِ جانش رخ داده است؛ آنجا که بر دیوِ وابستگی پیروز شد تا بتواند بدون هیچ نقابی، به تماشایِ نور بنشیند.» شهید، شکست‌خورده‌ی تقدیرِ مرگ نیست؛ او تنها کسی است که با پشت پا زدن به زندانِ مصلحت‌های دنیایی، پنجره‌ای به ابدیت گشوده و دیگر در هیچ چارچوبی نمی‌گنجد. پَنآه

بارِ سنگینِ ماندن را، حس میکنی؟