ثیب*

دشت سجاده من‌. من وضو با تپش پنجره ها می گیرم‌. در نمازم جریان دارد ماه ، جریان دارد طیف‌. سنگ از پشت نمازم پیداست‌: همه ذرات نمازم متبلور شده است‌. من نمازم را وقتی می خوانم كه اذانش را باد ، گفته باشد سر گلدسته سرو. من نمازم را پی«تكبیره الاحرام» علف می خوانم‌، پی «قد قامت» موج‌. كعبه ام بر لب آب ، كعبه ام زیر اقاقی هاست‌. كعبه ام مثل نسیم ، می رود باغ به باغ ، می رود شهر به شهر. «حجر الاسو » من روشنی باغچه است‌. اهل كاشانم‌. پیشه ام نقاشی است‌: گاه گاهی قفسی می سازم با رنگ ، می فروشم به شما تا به آواز شقایق كه در آن زندانی است دل تنهایی تان تازه شود. چه خیالی ، چه خیالی ، … می دانم:) پرده ام بی جان است‌. خوب می دانم ، حوض نقاشی من بی ماهی است‌...:)

هوراااا

چه خوشگله🥺

بوثث😭🤏🫀

یوهوووو

✅

منی که همیشه پلن B ام🥰🥰 [کامنت‌ بخون] @hahhhaah / بتمَنی

یعنی کاش خودتو می‌کشتی زندگیتو چوب سوخته نمی‌کردی (دوستان بنده کتابو خوندم و فقط یه چیزو بدونید زندگی این از چوب سوخته ام سیاه‌تر می‌شه)

خیلی دلم میخواست ادامش بدم ولی درحال حاضر فقط میتونم اگر من وجود نداشتمو بنویسم🤗

با تشکر👩‍🍼