با چشمان بسته، آرشهی ویالون روی سیمها میلغزد و نُتها، بوی نان تازهی نانواییِ کوچهی بچگی را زنده میکنند. خاطره، آن پیراهنِ کهنهی کتانی نیست که دیگر به تن نمیرود؛ نوای ویالون است که هر بار، با شکلی تازه، از گوشهای پنهان سر بیرون میآورد. بوی خوب باران بر خاکِ خشک، زیرِ آرشهی ساز، بیآنکه از سالها بپرسد، مرا به خانه میبرد؛ به روزی که هنوز واژهی «دیروز» برایم غریب بود.
° ژاژ | 𝐽𝑎𝑗 °🕰
برای واقعی امروزموتوی دندون پزشکی بودم
ینی: روز خود را چگونه گذراندید؟.:دندان پزشکی✅