🖌📄وقتي «رطبخورده» نسخه «شعب ابي طالب» ميپيچد
🔻دکتر سيد محسن موسويزاده مدرس دانشگاه
⬅️ در روزهاي اخير و به دنبال تلاش آمريکا براي تشديد فشار اقتصادي بر کشورمان، مسئله شعب ابيطالب و مقاومت پيامبر اسلام (ص) و يارانشان در برابر فشارهاي اقتصادي مشرکان، بار ديگر در فضاي اجتماعي مطرح شده است. برخي با استناد به اين موضوع، ميگويند همانگونه که پيامبر و يارانشان در شعب ابيطالب در برابر مشرکان ايستادند و در تاريخ درس مقاومت دادند و سرفراز از اين آزمون بيرون آمدند، ما نيز بايد چنين مسيري را طي کنيم.
اما آنان که چنين پيشنهادي ميدهند، يک نکته را فراموش ميکنند و آن داستان رطب و پيامبر است. در زمان پيامبر اکرم، طفلي بسيار خرما ميخورد. هر چه او را نصيحت ميکردند که زياد خوردن خرما ضرر دارد، فايده نداشت. مادرش تصميم گرفت او را به حضور پيامبر بياورد تا ايشان او را نصيحت کنند. وقتي او را به حضور پيامبر آورد، حضرت فرمودند: «امروز برويد و او را فردا دوباره بياوريد».
روز ديگر، زن به همراه فرزندش خدمت پيامبر حاضر شد. حضرت به کودک فرمود زياد خرما نخورد. در اين هنگام زن، که نتوانست کنجکاوي و تعجب خود را مخفي کند، از ايشان سؤال کرد: «يا رسولالله، چرااين نصيحت را ديروز نفرموديد؟» حضرت فرمودند: «ديروز وقتي اين کودک را حاضر کرديد، خودم خرما خورده بودم و اگر او را نصيحت ميکردم، تأثيري نداشت».
اين واقعه، نقدي است بر هر آنکه انتظار مقاومت دارد اما خودش از «سطح زندگي» و «موقعيت» متفاوتي برخوردار است. اصل اساسي هر مقاومت موفقي، اعتماد است. اين اعتماد زماني شکل ميگيرد که مردم ببينند تصميمگيرندگانشان در سختيها، همرنج و همسرنوشت آنان هستند. اگر شرايط زندگي حاکمان در شرايط فشار، با سطح زندگي و معيشت مردم همخواني نداشته باشند، چگونه ميتوان انتظار داشت که جامعه با جان و دل، دعوت به ايستادگي را بپذيرد؟ دعوت به مقاومت، از تريبوني که خود طعم «رطب» را چشيده، جز ناباوري و شکاف بيشتر، ثمري نخواهد داشت.
داستان رطب، استعارهاي از اين اصل حکمراني است که «فرمان مؤثر، از آن کسي برميآيد که خود در متن آنچه فرمان ميدهد، حضور دارد.» وقتي سياستگذار، خود از امتيازات و سطح معيشتي بهتري برخوردار است، دعوت او از مردم به تحمل فشار، شبيه حرف کسي است که خود سير است و به گرسنهها درس تحمل ميدهد. در چنين شرايطي، شعب ابيطالب از معناي تاريخيش تهي شده و به ابزاري براي توجيه ناکارآمدي بدل ميگردد.
بزرگترين درس شعب ابيطالب، همسرنوشتي بود. پيامبر صليالله عليه وآله و يارانشان در يک کشتي بودند با يک نوع گرسنگي، يک نوع محروميت و يک نوع تحريم. هيچ طبقه ويژهاي وجود نداشت که از گزند تحريمها در امان بماند. اما امروز، هزينههاي بحرانهاي اقتصادي را جامعه ميپردازد، درحالي که برخي از اين فشارها مصون هستند.
حرف زدن از مقاومت و شعب ابيطالب بدون همسطح شدن مسئولان و فرزندانشان با مردم در سختيها، تنها به بدبيني و فرسايش اعتماد دامن ميزند. اگر قرار است درسي از تاريخ بگيريم، بايد اولين قدم، انطباق باشد، انطباق سبک زندگي، درآمد و کيفيت زيست مسئولان با دشوارترين لايههاي جامعه. تا زماني که «آنکه رطب ميخورد»، ديگران را از خوردن رطب منع ميکند، هيچ منطقي چنين نصحيتي را قبول نخواهد کرد. مقاومت، ميوه اعتماد است و اعتماد، در سفرههاي مشترک شکوفا ميشود.
@jepress
🖊📃شهدای 17 شهریور زمینهسازان پیروزی انقلاب اسلامی
⬅️ 17 شهريور 1357، نقطه عطفي در تاريخ مبارزات خونين ملت سرافراز ايران اسلامي است. در اين روز رژيم جلاد پهلوي که در اثر حضور گسترده مردم در تظاهرات روزهاي قبل از آن، ازجمله راهپيمايي تاريخي عيد فطر و همچنين راهپيمايي گسترده روز 16 شهريور به خشم آمده بود و شعلههاي فروزان انقلاب اسلامي را هر روز پرفروغتر مييافت، به منظور جلوگيري از گسترش تظاهرات مردم مسلمان، نقشه شومي را طراحي نمود تا به خيال خود با ارتکاب جنايتي عظيم وکشتاري گسترده، شعلههاي فروزان انقلاب را براي هميشه خاموش نمايد. 17 شهريور 1357 مطابق با 5 شوال آن سال بود و کمتر از يک هفته از راهپيمايي تاريخي عيد فطر ميگذشت و روز قبل از آن هم راهپيمايي گستردهاي عليه رژيم شاه برپا شده بود. رژيم سفاک پهلوي در اجراي اين نقشه شوم ازاوايل صبح جمعه (17 شهريور) به وسيله فرمانداري نظامي با انتشار اطلاعيهاي در تهران و يازده شهر ديگر حکومت نظامي اعلام کرد. اعلام حکومت نظامي تقريبا همزمان با ساعتهايي بود که مردم درحال تجمع در ميدان شهدا (ژاله سابق) بودند. به همين دليل ميتوان گفت حکومت نظامي درحالي اعلام شده بود که تظاهرکنندگان چندان اطلاعي از موضوع نداشتند و از طرفي گمان نميکردند رژيم پهلوي، سفاکي خود را به جايي برساند که بخواهد انبوه مردم اعم از زن و کودک و پير و جوان را آماج مسلسلها قرار بدهد و در سر خود انديشه قتلعام مردم را بپروراند. گرچه رژيم شاه ميخواست با کشتار 17 شهريور از پيروزي انقلاب اسلامي جلوگيري کند، اما همين جنايت سبب شد بر خشم مردم ايران افزوده گردد و بر عزم آنان در جهت ساقط کردن رژيم طاغوت بيافزايد به طوري که مردم در اين راه گامهاي بلندتري برداشتند و روند پيروزي انقلاب اسلامي را به طور چشمگيري افزايش دادند. در واقع جنايت رژيم پهلوي در روز 17 شهريور يکي از عوامل حضور گسترده و همهجانبه مردم در صحنه انقلاب شد و با رهبري بنيانگذار نظام جمهوري اسلامي حضرت امام خميني رحمةاللهعليه منجر به پيروزي انقلاب گرديد.
در اعلاميه شماره يک حکومت نظامي رژيم طاغوت در 16 شهريور که آن روز منتشر شد، اعلام شده بود از ساعت 6 صبح روز جمعه 17 شهريورماه 1357 مقررات حکومت نظامي را به مدت 6 ماه در بعضي از شهرهاي برقرار است. بخش عمدهاي از مردم مسلمان تهران که هنوز از حکومت نظامي اطلاعي حاصل نکرده بودند پيش از ساعت 6 صبح طبق قرار قبلي از هر سو به سوي ميدان شهداي تهران سرازير شدند. مردم وقتي به ميدان رسيدند با يک منظره غيرعادي روبرو گرديدند. تانکها اطراف ميدان را گرفته بودند و تيربارها و مسلسلها در گوشه و کنار استقرار يافته وبالاخره همه چيز براي انجام يک جنايت بزرگ و وحشتناک آماده شده بود. ماموران رژيم پس از چند اخطار، از زمين و هوا، از چپ و راست و عقب و جلو، مردم را به گلوله ورگبار مسلسلها بستند و هزاران نفر را کشتند و هزاران تن زخمي شدند، زمين ميدان شهدا در مدت کوتاهي گلگون شد و پيکر پاک مردان و زنان وجوانان پيرو حق در سينه ميدان روي هم انباشته گرديد. دژخيمان شاه در کشتار مردم آنقدر حريص بودند که از هر سو کوچه و خيابانها را بر روي مردم بستند تا از فرارشان جلوگيري کنند و براي آنکه جنايت را به اوج برسانند وهمه ميدان را در شعله آتش فرو برند خاکارههاي آغشته به بنزين را در ميدان پخش کردند و آن را آتش زدند.
به اين ترتيب بود که جنايتي که زبان و قلم از وصف همه ابعاد آن عاجزند، به وقوع پيوست و در تاريخ ثبت شد. ولي رژيم جبار شاه برخلاف انتظاري که داشت نه تنها نتوانست با بوجود آوردن اين فاجعه دهشتانگيز مردم را بترساند وقيام و نهضت را متوقف سازد، بلکه انقلاب از آن تاريخ به بعد اوج و گسترش کمنظيري گرفت و سرانجام به حکومت ننگين جباران خاتمه داد. هفده شهريور چهره کريه وستمکارانه و خونخوار رژيم شاه را هرچه بيشتر آشکار ساخت و سبب شد که مردم مصممتر از هميشه عزم خويش را جزم نمايند تا رژيمي را که تا اين حد خونخوار و بيرحم نسبت به مردم بود سرنگون سازند و با ريشهکن ساختن دستگاه شاه، عوامل خونخوار و چپاولگران جهاني را از کشور بيرون کنند و نظام مقدس اسلامي را جايگزين آن سازند بدينترتيب خوني که در 17 شهريور بر زمين ريخته شد، زمینهساز 22 بهمن پيروز گرديد.
@jepress