إِنَّ اللَّهَ کَتَبَ الْقَتْلَ عَلَی قَوْمٍ وَ الْمَوْتَ عَلَی آخَرِینَ وَ کُلٌّ آتِیهِ مَنِیَّتُهُ کَمَا کَتَبَ اللَّهُ لَهُ فَطُوبَی لِلْمُجَاهِدِینَ فِی سَبِیلِهِ وَ الْمَقْتُولِینَ فِی طَاعَتِهِ. (شرح‌ نهج البلاغه ابن ابی الحدید ج۳ص۱۸۴) «همانا خداوند برای گروهی کشته شدن (شهادت) را مقدر کرده و برای گروهی دیگر مرگ طبیعی را نوشته است؛ و هر کس به همان سرنوشتی که خدا برای او مقرر داشته خواهد رسید. پس خوشا به حال مجاهدان در راه خدا و آنان که در اطاعت او کشته می‌شوند.» این عبارت بر چند اصل مهم در معارف اسلامی تأکید دارد: ۱. اجل و سرنوشت حتمی انسان در قرآن آمده است: «فَإِذَا جَاءَ أَجَلُهُمْ لَا یَسْتَأْخِرُونَ سَاعَةً وَلَا یَسْتَقْدِمُونَ» «چون اجلشان فرا رسد، نه ساعتی تأخیر می‌کنند و نه پیشی می‌گیرند.» این روایت بیان می‌کند که مرگ هر انسان زمان معینی دارد. برخی به مرگ طبیعی از دنیا می‌روند و برخی به شهادت؛ اما هیچ‌کس از اجل مقدر خود فرار نمی‌کند. ۲. فضیلت شهادت در روایات اسلامی، شهید کسی است که جان خود را آگاهانه در راه خدا فدا می‌کند. از نگاه اهل‌بیت(ع)، شهادت صرفاً یک نوع مرگ نیست، بلکه مرتبه‌ای از قرب الهی است. از امام علی بن ابی‌طالب نقل شده است: «به خدایی که جان فرزند ابوطالب در دست اوست، هزار ضربت شمشیر بر من آسان‌تر از مردن در بستر است.» إِنَّ أَكْرَمَ اَلْمَوْتِ اَلْقَتْلُ وَ اَلَّذِي نَفْسِي بِيَدِهِ لَأَلْفُ ضَرْبَةٍ بِالسَّيْفِ أَهْوَنُ مِنْ مِيتَةٍ عَلَى اَلْفِرَاش (غررالحکم ج۱ص۴۴۴) این سخن نشان می‌دهد که اولیای الهی شهادت را لقای محبوب و اوج بندگی می‌دانستند. امام حسین علیه الاسلام «فان تکن الابدان للموت اُنشأتْ فقتْلُ امْرِءٍ بالسیف فی اللهِ افضلُ» «اگر بدنها برای مرگ خلق شده‌اند پس، کشته شدن فرد در راه خدا بهتر است» (بحارالانوار ج44 ص374) ۳. ارزش نیت و طاعت عبارت «المقتولین فی طاعته» نشان می‌دهد که صرف کشته شدن فضیلت نیست؛ بلکه کشته شدن در مسیر اطاعت خدا ارزشمند است. بنابراین معیار اصلی، نیت الهی و جهت حرکت انسان است. ۴. همانگونه که مرگ بدوقسم طبیعی و شهادت در راه خدا تقسیم می شود شهادت نیز دو‌ صورت دارد شهادت ظاهری: کشته شدن در راه خدا. شهادت باطنی: نابود شدن خودبینی و انانیت در برابر اراده الهی. که‌ این قسم تا اتفاق نیوفتد شهادت ظاهری محقق نمی شود آنچه در حدیث مشهور «موتوا قبل أن تموتوا» (بمیرید پیش از آنکه بمیرید) (بحارالانوار ج۶۹ص۵۹) مطرح می‌شود، همین مرگ اختیاریِ نفس است. ۵.واژه «طوبی» تنها به معنای خوشبختی دنیوی نیست؛ بلکه اشاره به سعادت جاودانه و قرب الهی دارد. ‌ ۶.از منظر قرآن کریم کسانی که در راه خداوند متعال به شهادت می رسند در حقیقت نه تنها مرده نیستند بلکه حتی ناکام هم نخواهند بود وقتی در جنگ صدر اسلام برخی از مجاهدان در راه خدا به شهادت می رسیدند عده ای زبان به اعتراض می گشودند که چرا این افراد رفته خودرا نابود ساختند قرآن کریم می فرماید : الف – خیال نکنید اینان که در راه کشته شدند مرده اند بلکه زنده اند ونزد پروردگارشان روزی می خورند « وَ لا تَحْسَبَنَّ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْواتاً بَلْ أَحْياءٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ يُرْزَقُون‌ »(آل عمران:169) ب- بخاطر نعمتهایی که خداوند متعال از فضل خویش به آنها بخشیده است خوشحال هستند « َ فَرِحِينَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِه‌ » ج- به کسانی که هنوز به آنها ملحق نشدند بشارت میدهند که خداوند به آنان الطاف فراوانی عنایت خواهد کرد پس نه ترسی دارند ونه اندوهی خواهند داشت « ِ وَ يَسْتَبْشِرُونَ بِالَّذِينَ لَمْ يَلْحَقُوا بِهِمْ مِنْ خَلْفِهِمْ أَلَّا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُون‌ »(آل عمران :170) د-نعمت وفضل الهی را می بینند شادمانند ومی بینند که خداوند پاداش مومنان را ضایع نمی کند « َ يَسْتَبْشِرُونَ بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ وَ أَنَّ اللَّهَ لا يُضِيعُ أَجْرَ الْمُؤْمِنِين‌ »(آل عمران :171) پس شهادت نه نابودی است ونه ناکامی و رسیدن به مقامی است که حتی اهل بیت عصمت وطهارت آنرا از خداوند متعال خواستارند لذا حضرت علی علیه السلام می فرماید از خداوند مقام شهدا را خواستاریم « نَسْأَلُ اللَّهَ مَنَازِلَ الشُّهَدَاءِ، »(خطبه 23) بنابراین می توان گفت: خداوند برای هر انسانی راهی به سوی ملاقات خویش قرار داده است؛ برخی از راه شهادت ظاهری و برخی از راه مرگ طبیعی. اما سعادتمند واقعی کسی است که در مسیر اطاعت خدا زندگی کند و سرانجام با تسلیم کامل به اراده او برسد. @jorenab

حروف مهموسه کلمه «همس» به معنای آهسته است و حروف مهموسه به حروفی گفته می شود که جوهر صدا آشکار نمی‌شود و نفس از جریان باز نمی‌ماند؛ بلکه به آهستگی تلفظ می‌شوند حروفی که صفت همس را دارند عبارت‌اند از: «ت، ث، ح، خ، س، ش، ص، ف، ک، ه». همس از صفات ذاتی حروف ده گانه یاد شده است؛ که علمای تحوید در سه کلمه انهارا جمع کردند «فحثه،شخص،سکت» @jorenab

«السلام علیک» یعنی «سلام بر تو». این ضمیر مخاطب، گفت‌وگوی مستقیم را نشان می‌ده. میان ما و عاشورا چهارده قرن فاصله زمانی است، اما زبان زیارت این فاصله را به رسمیت نمی‌شناسه، زیارت نمی‌گه : سلام بر کسی که هزار و چهارصد سال پیش زندگی می‌کرد. می‌گه، سلام بر تو؛ همین حالا، همین‌جا. در منطق اهل‌بیت علیهم‌السلام، پیوند ارواح با اولیای الهی از مرز زمان عبور می‌کنه. زمان برای جسم‌هاست، اما حقیقت ولایت در حصار زمان نمی‌ماند. شاید به همین دلیله که بعضی هنگام خواندن زیارت عاشورا احساس می‌کنند با یک حقیقت زنده روبه‌رو هستند، نه با یک متن تاریخی. اما چرا سلام بر حسین علیه‌السلام این‌قدر اهمیت داره؟ در نظام الهی، ارتباط پیش از تأثیر شکل می‌گیره. خورشید باید در افق تو طلوع بکنه تا نورش به تو برسه. چشمه باید در دسترس تو باشه تا از آن بنوشی. ولیّ خدا نیز باید در زندگی تو حاضر باشه تا هدایتش در وجودت جاری بشه، سلام، لحظه برقرار شدن همین اتصال است؛ اولین پل، اولین گام، نخستین رشته‌ای که دل زائر را به دل ولیّ خدا پیوند می‌ده. به همین دلیل زیارت عاشورا با درخواست شروع نمی‌شه، اول با اتصال آغاز می‌شه،، با سلام. زیرا تا ارتباطی شکل نگیره، هیچ عطایی معنا نداره. (جناب دکتر حسین زاده )

۱.زمانی که معاویه حکومت را بدست گرفت تمام تلاشش این بود ریشه دین را بخشکاند و حتی شنیدن اشهد ان محمدا رسول الله به هنگام اذان در مأذنه ها اورا ناراحت می کرد و به همین خاطر تلاش میکرد آنرا ازبین ببرد ۲.مسعودی از علمای بزرگ اهل سنت در کتاب« مروج الذهب» که یک کتاب تاریخی است می نویسد: مطرف بن مغیره می گوید :شبی پدرم به خانه آمد دیدم ناراحت است و غذا نمی خورد . فکر کردم از دست ما ناراحت است مدتی گذشت گفتم :چیزی شده ؟ گفت: از پیش خبیث ترین آدم می آیم گفتم: چی شد ؟ گفت: به معاویه گفتم دیگر حکومت را بدست گرفتی علویان سخت گرفتارند حق آنها را از بیت المال پرداخت کن گفت :هرگز عمرو ابو بکر و عثمان مردند از یادها رفتند اما روزی پنج بار می گویند اشهد ان محمدا رسول الله باید این برای همیشه دفن شود تا یادی از پیامبر نماند (مروج الذهب ج۴ص،۳۵) ۳. قیام امام حسین علیه السلام برای این بود که دین اسلام را زنده بدارد لذا وقتی حضرت امام سجاد علیه السلام بعداز واقعه کربلا و اسارت شام وارد مدینه می شود ابراهیم بن طلحة بن عبید الله از امام می پرسد چه کسی پیروز شد؟ امام فرمود: اگر می خواهی بدانی چه کسی پیروز شد وقت نماز شد اذان بگو و اقامه بگو . عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ ع قَالَ: لَمَّا قَدِمَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ وَ قَدْ قُتِلَ الْحُسَيْنُ بْنُ عَلِيٍّ صَلَوَاتُ اللَّهِ عَلَيْهِمْ اسْتَقْبَلَهُ إِبْرَاهِيمُ بْنُ طَلْحَةَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ وَ قَالَ يَا عَلِيَّ بْنَ الْحُسَيْنِ مَنْ غَلَبَ وَ هُوَ يُغَطِّي رَأْسَهُ وَ هُوَ فِي الْمَحْمِلِ قَالَ فَقَالَ لَهُ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ إِذَا أَرَدْتَ‌ أَنْ‌ تَعْلَمَ‌ مَنْ‌ غَلَبَ‌ وَ دَخَلَ وَقْتُ الصَّلَاةِ فَأَذِّنْ ثُمَّ أَقِمْ. (بحار الأنوار ج۴۵؛ ص۱۷۷) یعنی دشمن بدنبال فراموشاندن نام رسول الله صلی الله علیه و اله و سلم بود اما موفق نشد پس روشن است پیروز کسی است که نام نبی اکرم صلی الله علیه و آله را زنده نگه داشته است ۴.هر انقلابی و قیامی تا وقتی بدنبال هدفی که داشت باشد و هدفش را احیا کند پیروز است افراد و حاملان پرچم می ایند و می روند یا با شهادت یا با عوامل طبیعی یا با مرگ طبیعی انقلاب اسلامی ایران برای زنده کردن دین ومبارزه با استکبار بود تا وقتی در حال مبارزه با کفر و استکبار است زنده است @jorenab

اَلسَّلامُ عَلَيْكَ يا اَبا عَبْدِاللّهِ وَ عَلَى الاَْرْواحِ الَّتى حَلَّتْ بِفِنآئِكَ عَلَيْكَ مِنّى سَلامُ اللّهِ اَبَداً ما بَقيتُ وَ بَقِىَ اللَّيْلُ وَ النَّهارُ وَلا جَعَلَهُ اللّهُ اخِرَالْعَهْدِ مِنّى لِزِيارَتِكُمْ اَلسَّلامُ عَلَى الْحُسَيْنِ وَ عَلى عَلِىِّ بْنِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَوْلادِ الْحُسَيْنِ وَ عَلى اَصْحابِ الْحُسَيْنِ @jorenab

ورود اهلبیت علیهم السلام به کربلا در اين روز(دوم محرم)، سنۀ ۶۱ حضرت امام حسين عليه السلام به زمين كربلا ورود فرمود و چون به آن زمين رسيد، پرسيد كه اين زمين چه نام دارد؟ گفتند: كربلا مى‌نامندش. چون نام كربلا شنيد گفت: «اللهُمَّ‌ إنّي أعوذُبِك مِن الكَربِ‌ وَالبَلاء». پس فرمود: اين موضع كرب و بلا و محل مِحنت و عنا است، فرود آييد كه اين‌جا منزل و محل خيام ما است. اين زمين جاى ريختن خون ما است و در اين مكان واقع خواهد شد قبرهاى ما. خبر داد مرا جدّم رسول خدا صلى الله عليه و آله به اينها. پس در آنجا فرود آمدند. فیض العلام ۲۲۲ #کربلا @MohammadGelayeri

یاأَبَا عَبْدِ اللَّهِ لَقَدْ عَظُمَتِ الرَّزِيَّةُ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتِ الْمُصِيبَةُ بِكَ [بِكُمْ‌] عَلَيْنَا وَ عَلَى جَمِيعِ أَهْلِ الْإِسْلَامِ وَ جَلَّتْ وَ عَظُمَتْ مُصِيبَتُكَ فِي السَّمَاوَاتِ عَلَى جَمِيعِ أَهْلِ السَّمَاوَات ‌ گروهی برای برپایی حکو مت براساس شریعت حقه و بدون تحریف دین اسلام برای فرزند رسول خدا صلی ا لله علیه وآله و سلم ) نامه می نویسند و می گویند تمام شرایط برای حکومت شما فراهم است میوه ها رسیده است (). حضرت بهمراه خانواده خویش به سوی آنان حرکت می کند، اما قبل از رسیدن، دربیابانی بنام طف جلوی آن حضرت را می گیرند و بجرم خروج بر حکومت وقت با او به مخاصمه بر می خیزند و درماهی که حتی مشرکان از جنگ در آن پرهیز می کردند ابتداء آب را بروی می بندند سپس با لشکری فراوان به گروه اندکی که نه برای جنگ بلکه برای جواب دعوت آنها آمده اند، حمله می کنند و مردان را به شهادت می رسانند و اموالشان را غارت می کنند و خیام آنان را به آتش می کشند، تا کسی باقی نماند. اما وقتی با فرار کودکان و زنان مواجه می شوند آنان را به اسارت می برند و در شهرها می گردانند و در طول شبانه روز به آنها یک قرص نان بیشتر نمی دهند ()و به اینهم اکتفا نمی کنند بر بدن مطهر قرآن ناطق اسب میدوانند و استخوان بدن را خرد می کنند () آن چیزی که ا ین مصیبت را جا نکا ه می کند آ ن است که این کارها به نام دین صورت می گیرد و رمز عملیا ت خود را« ای لشکریان خدا سوار شوید و بهشت بر شما بشارت باد ،قرار می دهند» . () و درتاریخ نمونه ای وجود ندارد امتی فرزند پیامبر خود را به نام دینی که جدش آورد بکشند و خودشون معترف باشند هیج خطایی از تو ندیدیم. بی جهت نیست که دوست و دشمن به این مصیبت جانسوز اعتراف دارند. آلوسی می نویسد شکی در لعن یزید نیست و جماعتی از علماء به کفرش و جواز لعنش یقین دارند بعد می گوید غزالی که می گوید یزید را لعنت نکنید چون ممکن است توبه کرده باشد خود غزالی مستحق لعن است @jorenab