https://eitaa.com/JulietsLetter شما اگر یک رنگ بودید قطعا نارنجی میشدید . سلیقه‌ی هرکسی نیست اما هستند کسانی که زیبایی شمارو درک کنند و بهش باور داشته باشند .

وایییی😭😭😭😭

:)))))

امروز، توی این لحظه ای که الان هستم، میتونم بگم که جزو روزهاییه که انبوهی از احساساتی که برای مدتی طولانی بهشون بی‌توجهی کردم یک‌بار دیگه به سراغم اومده نمی‌دونم که باید از کجا شروع کرد و چی گفت، میون اونهمه حرفی که توی ذهن و قلبم تکرار میشه کدوم حرف و احساسه که خودش رو زودتر، و بیشتر از بقیه نشون میده؟ با خودم فکر میکنم که گریه یک راه حل نه، اما یکی از موثر ترین راه های سبک شدن توی همچین مواقعیه اما انگار خیلی وقته که تلاش برای گریه فایده ای نداره از خودم می‌پرسم آخرین باری که گریه کردم دقیقا کِی بود؟ اما به جوابی نمی‌رسم برای همین سراغ نوشته ها، کاغذ هایی که این طرف و اون طرف کتاب ها پنهان کردم می‌رم اما بی نتیجه باقی می‌مونه نه برای اینکه اثری از غم توی اونها نیست برای اینکه نمی‌دونم دقیقا از چه زمانی بود که شروع به اهمیت ندادن و کوچک جلوه دادن اونها کردم تا خودم رو از زیر بارِ گریه های گاه و بی‌گاه و آسیب پذیری نجات بدم کمی که بیشتر فکر می‌کنم به یاد میارم که اون اشک هایی که از چشمام سرازیر نشدن، توی چشمام موندن و پلک‌هام رو سنگین کردن شاید برای همینه که چای ِ بعد از ظهر، خیلی وقته که جای خودش رو به خواب ِ بعد از ظهر داده خواب بعد از ظهر... شاید بهتر باشه که دوباره از یاد بره پنجره اتاق رو که باز میکنم، نسیم بهاری به داخل اتاق راه خودش رو پیدا میکنه بالاخره روزهای گرم بهار داره از راه میرسه همراه آفتابی سوزنده تر از روزهای قبلیه پلک هام رو روی هم میذارم اما نه برای اینکه نور کمتر چشمم رو آزار بده، نه برای اینکه دارم از نسیمی که گرمای دلچسبی داره لذت میبرم و نه حتی برای اینکه درحال فکر کردن به همه اینهام شاید از خودم میپرسم که تو این روزها رو چطور میگذرونی؟

ناامیدی ‌صدای سرخ شدن تخم‌مرغ درمانگر @JulietsLetter

نا امیدی؟ د ق ی ق اً

از اولش بهت گفته بودم تو خورشیدی

:(( نازز