ایران مادرهای خوب دارد و غذاهای خوشمزه و روشنفکرانِ بد و دشت‌های دلپذیر و همین. -سهراب سپهری

روز به روز آدما سنگدل‌تر میشن و آسمون بخیل‌تر.

من این صباحِ روشن زِ شب سیاه دارم.

خیلی دوست داشتم "بر گل رویِ تو چون بلبل مست" باشم ولی الان "منم این بی تو که پروای تماشا دارم"

هیچ جا هیچ خبری نیست، نه در فردایی که دیروز میشه و نه در حالی که ماضی میشه.

همنشین بد، مثل میلهٔ دارای بار منفی میمونه. اگه با جسم خنثی تماس پیدا کنه، تعدادی از الکترون های میله وارد جسم خنثی میشه و اونم دارای بار منفی میشه.

فعلا "دل نهادم به صبوری که جز این چاره ندانم" تا ببینیم بعدش چی پیش میاد.

دیدمش، خرم و خندان و قدح‌باده به دست.

مشکل آب خیلی جدیه، اگه هنوزم نیم‌ساعت نان‌استاپ زیر دوش میمونی، از آب سینک استفاده نمیکنی برای آبیاری به گل و گیاه‌ت و شیر آب رو باز میذاری، لطفا ادعا نکن حامی طبیعت و محیط زیستی. تو نهایتا یه جَو زده‌ای که از طبیعت فقط مفهوم سگ و گربه‌دوستی رو متوجه شدی.

میفرمایند که "زندگی سیگار کاپتان بلکه، میکشیش‌ تلخه فقط بوش خوبه"

چه صحبت‌هایی که به سر نرسیده، به تَه رسوندیش.

زندگیم از دهن افتاده.