ما به او محتاج بودیم او به ما مشتاق بود.

اونقدر جلو نرو که بعدش نتونی بیای عقب.

مقصدِ هر مبدأ ای، تویی.

قد که میکشی، نه که یادت بره دل و دستت با زبون کی بریده شده، اما دیگه نایِ یکی به دو کردن و کلمه‌ها رو ردیف کردن نداری. قد که بکشی، بیشتر میبینی و کم‌تر حرف میزنی، قد بکش عزیزم.

تو قدر مطلق هم بذارنت، منفی میای بیرون.