قد غمم از من بلند تره‌.

دیر یا زود انقلاب میکنم و "جمهوری چای‌خواران" رو بنا میکنم.

وقتی هر جایی که رسیدی کوله بارِ غمت رو بذاری زمین و شروع به شِکوه و گله کنی، هم غمت زیر پا میوفته هم اسیرِ "باز" ها میشی. باز چی شده؟ باز ناراحتی؟ باز؟ بازم؟ بدترین اسارت دنیا، اسیر باز ها شدنه‌.

آقا این بازده درصدی ما منفی شد که.

مشکلات نبات هستند و من چای.

چهارشنبه سوری فقط آتیش زدنِ شما وطن‌فروش عزیز.

ما چهارشنبه سوری رو خاورمیانه‌ای برگزار می‌کنیم. کشور شما برای گسترش آداب و رسومش‌ چیکار میکنه؟

زن بودن هم موهبتِ پر دردسریه.

مجاهدین زمانی شدند منافقین که برای به قدرت رسیدن، از اجنبی ریختن خون هموطنانشون‌ رو خواستن. حواستون هست فرقی با آدمایی که ازشون بدتون میاد ندارید، یک روز صدام، یک روز نتانیاهو و ترامپ؟

این زندگی‌ای که من میبینم، با یه سیاره توت هم نجات پیدا نمیکنه آقای کیارستمی.

نگرانتون نمیشم، گنه‌کار تر از اونی هستید که شهید بشید‌.

اونقدر بزرگ که دستمون به بالای کابینت میرسه و اونقدر کوچیک که به آرزوهامون نه‌.