بچهها، من احساس نا امنی میگیرم وقتی چیزایی که خودم نوشتم رو جای دیگهای ببینم، لطفا نرمخو و مبادی آداب باشید.
هزارمن
ظلمی که در غزه داره اتفاق میوفته صرفا یه رویداد بد نیست، سکوت ما دلیل عدم ظهوره، دلیل نگونبختیهای
فکر نمیکردم روزگاری شرمسار باشم به خاطر تصمیماتی که هیچ دخل و تصرفی درشون ندارم. آقایون جمهوریاسلامی، لبنان امروز غزه است و انفعال شما، ننگ.
از مزایای روزمرهنویسی اینکه میتونی ببینی فلان سال، بهمان روز چه دغدغهای داشتی. گمون نمیکنم هیچچیزی انقدر واضح "گذشتن و رفتن پیوسته" زندگی رو به آدمی نشون بده.
اینطوری نگاهمون نکنید که پوست کلفت کردیم و سینه، سپر. منتظریم یکی چراغای این زندگی رو خاموش کنه بریم یه گوشه اشک بریزیم.